quranm◉

Hizb 59

Range
from 80:1 to 89:30
Surahs covered
ترجمه
265 ترجمه

◉

80:1

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿1﴾

روی ترش کرد و اعراض نمود.

80:2

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ ﴿2﴾

به این که نزد او نابینا آمد.

80:3

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿3﴾

و تو چه دانی که او شاید در پی پاکی باشد.

80:4

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ ﴿4﴾

یا پند گیرد، پس آن پند به او سودی رساند.

80:5

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ ﴿5﴾

اما کسی که خود را بی‌نیاز می‌داند.

80:6

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿6﴾

پس تو در پی او شدی؟

80:7

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿7﴾

و اگر او (شخص بی‌نیاز) پاک هم نشود، گناهی بر تو نیست.

80:8

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ ﴿8﴾

و اما کسی که شتابان نزد او آمد.

80:9

وَهُوَ يَخۡشَىٰ ﴿9﴾

در حالی که (از الله) می‌ترسید.

80:10

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ ﴿10﴾

پس تو (به دیگران مشغول شده) از وی روی‌گردان می‌شوی.

80:11

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةٞ ﴿11﴾

چنین نیست (که آن‌ها می‌پندارند) یقیناً قرآن وسیله‌ای پند است.

80:12

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿12﴾

پس هرکس (پند) بخواهد باید آن را یاد کند.

80:13

فِي صُحُفٖ مُّكَرَّمَةٖ ﴿13﴾

(همانا آیات قرآن) در صحیفه‌های قدرمند درج و محفوظ است.

80:14

مَّرۡفُوعَةٖ مُّطَهَّرَةِۭ ﴿14﴾

که بلندمرتبه و پاکیزه است.

80:15

بِأَيۡدِي سَفَرَةٖ ﴿15﴾

به دستِ نویسندگان.

80:16

كِرَامِۭ بَرَرَةٖ ﴿16﴾

بزرگوار و نیک‌کردار.

80:17

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ ﴿17﴾

مرگ بر این انسان (کافر و سرکش)، چه ناشکر است!

80:18

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ ﴿18﴾

(دقت نکرده که) الله او را از چه چیز آفریده است؟

80:19

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿19﴾

از نطفه (قطرۀ منی در رحم مادر) او را آفرید، پس (اندازۀ ماندن او در رحم مادر را) مقرر کرد.

80:20

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿20﴾

باز راه را برای او آسان گردانید.

80:21

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ ﴿21﴾

باز (بعد از پایان‌یافتن عمر) او را می‌میراند و در قبر می‌نهد.

80:22

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿22﴾

باز هر وقتی که بخواهد او را زنده می‌کند.

80:23

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿23﴾

نه! آنچه را که به او فرمان داده بود انجام نداد.

80:24

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿24﴾

پس باید انسان به غذای خود بنگرد.

80:25

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبّٗا ﴿25﴾

(که) ما آب را به فراوانی فرو ریختیم.

80:26

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقّٗا ﴿26﴾

باز زمین را به خوبی شگافتیم.

80:27

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبّٗا ﴿27﴾

پس در زمین دانه‌ها را رویانیدیم.

80:28

وَعِنَبٗا وَقَضۡبٗا ﴿28﴾

و (درخت‌های) انگور و سبزیجات را.

80:29

وَزَيۡتُونٗا وَنَخۡلٗا ﴿29﴾

و (درخت‌های) زیتون و خرما را.

80:30

وَحَدَآئِقَ غُلۡبٗا ﴿30﴾

و باغ‌های پر درخت را.

80:31

وَفَٰكِهَةٗ وَأَبّٗا ﴿31﴾

و میوه‌ها و علف‌زارها (چراگاه‌ها) را.

80:32

مَّتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ﴿32﴾

(این همه را آفریدیم) برای نفع شما و حیواناتِ شما.

80:33

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿33﴾

پس چون آواز سخت و هولناک (قیامت) بیاید.

80:34

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ﴿34﴾

روزی که انسان از برادر خود می‌گریزد.

80:35

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿35﴾

و از مادر و پدر خود.

80:36

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿36﴾

و از زن و فرزند خود.

80:37

لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ﴿37﴾

(چون) هرکس از آنان در آن روز حالتی دارد که برایش کفایت می‌کند.

80:38

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ﴿38﴾

در آن روز چهره‌هایی شاد و درخشانند.

80:39

ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ﴿39﴾

و خوش و خندانند.

80:40

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ﴿40﴾

و در آن روز چهره‌هایی است که بر آن‌ها غبار نشسته است.

80:41

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿41﴾

چهرۀ آن‌ها را سیاهی و تاریکی پوشانده است.

80:42

أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ﴿42﴾

این‌ها همان گروه کافرِ بدکار‌اند.

81:1

إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ ﴿1﴾

وقتی که آفتاب پیچانیده شود (بی‌نور گردد).

81:2

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ ﴿2﴾

و وقتی که ستاره‌ها بی‌نور و تاریک شوند.

81:3

وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ سُيِّرَتۡ ﴿3﴾

و وقتی که کوه‌ها را روان سازند.

81:4

وَإِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ ﴿4﴾

و وقتی که ماده شترانِ باردار معطل گذاشته شوند.

81:5

وَإِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ ﴿5﴾

و وقتی که حیوانات وحشی حشر شوند.

81:6

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ ﴿6﴾

و وقتی که بحرها به جوش آیند.

81:7

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ ﴿7﴾

و وقتی که اجساد را با ارواح یکجا کنند.

81:8

وَإِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُئِلَتۡ ﴿8﴾

و وقتی که از دختر زنده به گورشده پرسیده شود.

81:9

بِأَيِّ ذَنۢبٖ قُتِلَتۡ ﴿9﴾

(که) به کدام گناه کشته شده است؟

81:10

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ ﴿10﴾

و وقتی که نامه‌های اعمال گشوده شود.

81:11

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ ﴿11﴾

و وقتی که آسمان از جای کنده شود.

81:12

وَإِذَا ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ ﴿12﴾

و وقتی که دوزخ شعله‌ور شود.

81:13

وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ ﴿13﴾

و وقتی که جنت (برای اهلش) نزدیک آورده شود.

81:14

عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّآ أَحۡضَرَتۡ ﴿14﴾

هرکس آنچه (از نیکی و بدی) را که آماده (و حاضر) کرده است بداند.

81:15

فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ ﴿15﴾

پس قسم به ستاره‌های که بازمی‌گردند.

81:16

ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ ﴿16﴾

(ستارگان) حرکت کننده (باز در افق) نهان شونده.

81:17

وَٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ ﴿17﴾

و قسم به شب چون برود.

81:18

وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿18﴾

و قسم به صبح چون بدمد.

81:19

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ﴿19﴾

یقیناً (قرآن) سخن رسول گرامی است.

81:20

ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي ٱلۡعَرۡشِ مَكِينٖ ﴿20﴾

(که) او نیرومند است و در بارگاه صاحب عرش (الله) دارای منزلت والایی است.

81:21

مُّطَاعٖ ثَمَّ أَمِينٖ ﴿21﴾

از او فرمان می‌برند، در آن جا (او) امین است.

81:22

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجۡنُونٖ ﴿22﴾

و هم صحبت شما (محمد) دیوانه نیست.

81:23

وَلَقَدۡ رَءَاهُ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡمُبِينِ ﴿23﴾

و البته (او) آن (فرشته) را در کنارۀ آشکار آسمان دید.

81:24

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلۡغَيۡبِ بِضَنِينٖ ﴿24﴾

و او بر رسانیدن سخن‌های غیب بخیل نیست.

81:25

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَيۡطَٰنٖ رَّجِيمٖ ﴿25﴾

و قرآن سخن شیطانِ رانده‌شده نیست.

81:26

فَأَيۡنَ تَذۡهَبُونَ ﴿26﴾

پس (قرآن را گذاشته) به کجا می‌روید؟

81:27

إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ ﴿27﴾

آن قرآن جز پند و اندرز برای جهانیان نیست.

81:28

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَسۡتَقِيمَ ﴿28﴾

برای کسی از شما که بخواهد (کردارش) به راه راست، مستقیم شود.

81:29

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿29﴾

و شما چیزی را نمی‌خواهید مگر آن که الله، پروردگار جهانیان آن را بخواهد.

82:1

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتۡ ﴿1﴾

وقتی که آسمان شگافته شود.

82:2

وَإِذَا ٱلۡكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتۡ ﴿2﴾

و وقتی که ستاره‌ها پراگنده (تاریک) شوند.

82:3

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ فُجِّرَتۡ ﴿3﴾

و وقتی که دریاها جاری شوند.

82:4

وَإِذَا ٱلۡقُبُورُ بُعۡثِرَتۡ ﴿4﴾

و وقتی که قبرها سر و زیر شوند (و مرده‌ها زنده شوند).

82:5

عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّا قَدَّمَتۡ وَأَخَّرَتۡ ﴿5﴾

هر شخص آنچه را پیش فرستاده و آنچه را که پس گذاشته است بداند.

82:6

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلۡكَرِيمِ ﴿6﴾

ای انسان! چه چیزی تو را در برابر پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته (و فریب داده) است؟

82:7

ٱلَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﴿7﴾

آن که تو را آفرید، پس (اندام) تو را برابر و معتدل کرد.

82:8

فِيٓ أَيِّ صُورَةٖ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ﴿8﴾

به هر شکلی (و صورتی) که خواست تو را ترتیب کرد.

82:9

كَلَّا بَلۡ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ﴿9﴾

چنین نیست (که می‌گویید) بلکه شما سزا را دروغ می‌شمارید.

82:10

وَإِنَّ عَلَيۡكُمۡ لَحَٰفِظِينَ ﴿10﴾

در حالی که بر شما نگهبانانی مقرر شده است.

82:11

كِرَامٗا كَٰتِبِينَ ﴿11﴾

نویسندگان بزرگوار (اند).

82:12

يَعۡلَمُونَ مَا تَفۡعَلُونَ ﴿12﴾

هرچه را می‌کنید، می‌دانند.

82:13

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٖ ﴿13﴾

البته نیکوکاران در نعمت‌ها و (جنت)‌اند.

82:14

وَإِنَّ ٱلۡفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٖ ﴿14﴾

و البته بدکاران در دوزخ‌اند.

82:15

يَصۡلَوۡنَهَا يَوۡمَ ٱلدِّينِ ﴿15﴾

که در روز جزا به آن داخل خواهند شد.

82:16

وَمَا هُمۡ عَنۡهَا بِغَآئِبِينَ ﴿16﴾

و آنان هیچگاه از آن دور (بیرون) نمی‌شوند.

82:17

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ﴿17﴾

تو چه می‌دانی که روز جزا چیست؟

82:18

ثُمَّ مَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ﴿18﴾

باز (گفته می‌شود که) تو چه می‌دانی که روز جزا چیست؟

82:19

يَوۡمَ لَا تَمۡلِكُ نَفۡسٞ لِّنَفۡسٖ شَيۡـٔٗاۖ وَٱلۡأَمۡرُ يَوۡمَئِذٖ لِّلَّهِ ﴿19﴾

روزی که هیچ کسی برای دیگری نمی‌تواند کاری بکند و در آن روز فرمان، فرمانِ الله است (و بس).

83:1

وَيۡلٞ لِّلۡمُطَفِّفِينَ ﴿1﴾

وای بر کم‌کنندگان (حقوق مردم)

83:2

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكۡتَالُواْ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسۡتَوۡفُونَ ﴿2﴾

کسانی که وقتی از مردم پیمانه بگیرند به تمام و کمال می‌گیرند.

83:3

وَإِذَا كَالُوهُمۡ أَو وَّزَنُوهُمۡ يُخۡسِرُونَ ﴿3﴾

و چون به ایشان پیمانه دهند یا وزن کنند، کم می‌کنند.

83:4

أَلَا يَظُنُّ أُوْلَـٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبۡعُوثُونَ ﴿4﴾

آیا به این گمان نیستند (و نمی‌دانند) که دوباره زنده می‌شوند.

83:5

لِيَوۡمٍ عَظِيمٖ ﴿5﴾

برای روزی بس بزرگ؟

83:6

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿6﴾

روزی که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان (برای جواب دادن) می‌ایستند.

83:7

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٖ ﴿7﴾

چنین نیست (که آنان گمان دارند) البته عمل‌نامۀ بدکاران در سجّین (درج) است.

83:8

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينٞ ﴿8﴾

و تو چه می‌دانی که سجّین چیست؟

83:9

كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ﴿9﴾

کتاب نوشته شده است.

83:10

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿10﴾

وای بر تکذیب‌کنندگان (منکران) در آن روز.

83:11

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ﴿11﴾

آنانی که روز جزا را انکار می‌کنند.

83:12

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ﴿12﴾

و تکذیب (و انکار) نمی‌کند روز جزا را مگر هر تجاوزگر گنهگار.

83:13

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿13﴾

چون آیات ما بر او خوانده شود می‌گوید: این افسانه‌های پیشینیان است.

83:14

كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ﴿14﴾

چنین نیست، بلکه آنچه می‌کردند (از کفر و معاصی) بر دل‌هایشان زنگ نهاده است.

83:15

كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّمَحۡجُوبُونَ ﴿15﴾

چنین نیست؛ بی‌گمان آنان آن روز از (دیدار) پروردگارشان در حجاب‌اند.

83:16

ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ ﴿16﴾

باز بی‌گمان آن‌ها در دوزخ داخل خواهند شد.

83:17

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿17﴾

باز (برای‌شان) گفته خواهد شد که این همان عذابی است که آن را دروغ می‌دانستید.

83:18

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡأَبۡرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ ﴿18﴾

چنین نیست، حقا که عمل‌نامۀ نیکان در علیین (درج) است.

83:19

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿19﴾

و تو چه می‌دانی که علیین چیست؟

83:20

كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ﴿20﴾

کتاب نوشته شده است.

83:21

يَشۡهَدُهُ ٱلۡمُقَرَّبُونَ ﴿21﴾

مقربان (دربار الهی) در آن جا حضور می‌یابند.

83:22

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿22﴾

بی‌گمان نیکان در نعمت‌ها‌اند.

83:23

عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿23﴾

بر تخت‌ها نشسته (تکیه زده و) می‌نگرند.

83:24

تَعۡرِفُ فِي وُجُوهِهِمۡ نَضۡرَةَ ٱلنَّعِيمِ ﴿24﴾

(تو ای مخاطب) خوشی و خرمیِ نعمت را در چهره‌هایشان می‌بینی.

83:25

يُسۡقَوۡنَ مِن رَّحِيقٖ مَّخۡتُومٍ ﴿25﴾

از شراب خالص و مهر شده، نوشانیده می‌شوند.

83:26

خِتَٰمُهُۥ مِسۡكٞۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلۡيَتَنَافَسِ ٱلۡمُتَنَٰفِسُونَ ﴿26﴾

مهر آن مشک است. و رغبت‌کنندگان باید در (حصول) این نعمت رغبت کنند.

83:27

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسۡنِيمٍ ﴿27﴾

و مخلوط آن از تسنیم است.

83:28

عَيۡنٗا يَشۡرَبُ بِهَا ٱلۡمُقَرَّبُونَ ﴿28﴾

(تسنیم) چشمه‌ای است که مقربان از آن می‌نوشند.

83:29

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْ كَانُواْ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يَضۡحَكُونَ ﴿29﴾

بی‌گمان گناهکاران (در دنیا) به مؤمنان می‌خندیدند.

83:30

وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمۡ يَتَغَامَزُونَ ﴿30﴾

و هرگاه مسلمانان از کنار آن‌ها می‌گذشتند (به طور استهزا با چشم و ابرو) به یکدیگر اشاره می‌کردند.

83:31

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمُ ٱنقَلَبُواْ فَكِهِينَ ﴿31﴾

و هنگامی که گناهکاران به خانوادۀ خود بازمی‌گشتند، شادمان برمی‌گشتند.

83:32

وَإِذَا رَأَوۡهُمۡ قَالُوٓاْ إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ﴿32﴾

و چون مؤمنان را می‌دیدند می‌گفتند: یقیناً این گروه گمراه‌اند.

83:33

وَمَآ أُرۡسِلُواْ عَلَيۡهِمۡ حَٰفِظِينَ ﴿33﴾

در حالی که بر آنان (مؤمنان) نگهبانان فرستاده نشده‌اند.

83:34

فَٱلۡيَوۡمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنَ ٱلۡكُفَّارِ يَضۡحَكُونَ ﴿34﴾

پس امروز (روز قیامت) مؤمنان بر کافران می‌خندند.

83:35

عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿35﴾

بر تخت‌ها نشسته (تکیه زده و) می‌نگرند.

83:36

هَلۡ ثُوِّبَ ٱلۡكُفَّارُ مَا كَانُواْ يَفۡعَلُونَ ﴿36﴾

و (می‌پرسند) آیا به کافران سزای کارهایی که می‌کردند داده شده است؟

84:1

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتۡ ﴿1﴾

وقتی که آسمان بشگافد (و پاره پاره شود)

84:2

وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﴿2﴾

و حکم پروردگار خود را فرمان برد که چنین سزاوار است.

84:3

وَإِذَا ٱلۡأَرۡضُ مُدَّتۡ ﴿3﴾

و وقتی که زمین کشیده و هموار گردد.

84:4

وَأَلۡقَتۡ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتۡ ﴿4﴾

و آنچه در آن است بیرون اندازد و تهی گردد.

84:5

وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﴿5﴾

و حکم پروردگار خود را فرمان برد که چنین سزاوار است.

84:6

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدۡحٗا فَمُلَٰقِيهِ ﴿6﴾

ای انسان! یقیناً تو با تلاش و رنج فراوان به‌سوی پروردگارت رهسپاری و سرانجام او را ملاقات خواهی کرد.

84:7

فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ﴿7﴾

(پس از ملاقات) کسی که نامۀ اعمالش به دست راستش داده شود.

84:8

فَسَوۡفَ يُحَاسَبُ حِسَابٗا يَسِيرٗا ﴿8﴾

پس به آسانی با او حساب خواهد شد.

84:9

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورٗا ﴿9﴾

و شادمان به‌سوی خانوادۀ خود بازمی‌گردد.

84:10

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهۡرِهِۦ ﴿10﴾

اما کسی که نامۀ اعمالش از پشت سر (به دست چپ) او داده شود.

84:11

فَسَوۡفَ يَدۡعُواْ ثُبُورٗا ﴿11﴾

پس با داد و فریاد هلاکت را می‌طلبد.

84:12

وَيَصۡلَىٰ سَعِيرًا ﴿12﴾

و وارد دوزخ خواهد شد.

84:13

إِنَّهُۥ كَانَ فِيٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورًا ﴿13﴾

چون او (در دنیا) در میان خانوادۀ خود شادمان (و غافل از آخرت) بود.

84:14

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴿14﴾

و چون او گمان می‌کرد که هرگز (به سوی الله) باز نمی‌گردد.

84:15

بَلَىٰٓۚ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرٗا ﴿15﴾

آری! (بازگشت به‌سوی الله حق است) به درستی که پروردگارش به او بیناست.

84:16

فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلشَّفَقِ ﴿16﴾

پس قسم به شفق (سرخی بعد از غروب آفتاب).

84:17

وَٱلَّيۡلِ وَمَا وَسَقَ ﴿17﴾

و قسم به شب و آنچه (در زیر سیاهی خود) جمع می‌کند.

84:18

وَٱلۡقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ﴿18﴾

و قسم به ماه چون کامل گردد.

84:19

لَتَرۡكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٖ ﴿19﴾

که همیشه از یک حالت به حالت دیگر درآیید.

84:20

فَمَا لَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ ﴿20﴾

پس کفار را چه شده که ایمان نمی‌آرند؟

84:21

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقُرۡءَانُ لَا يَسۡجُدُونَۤ۩ ﴿21﴾

و هرگاه قرآن بر آن‌ها خوانده شود، سجده نمی‌کنند (منقاد نمی‌شوند).

84:22

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُكَذِّبُونَ ﴿22﴾

(سجده کردن چه که) بلکه کفار قرآن را تکذیب می‌کنند.

84:23

وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴿23﴾

و الله به آنچه در دل دارند عالم‌تر است.

84:24

فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿24﴾

پس آن‌ها را به عذاب دردناک مژده ده.

84:25

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونِۭ ﴿25﴾

مگر آنانی که ایمان آورده‌اند و کارهای نیک انجام داده‌اند که برای آن‌ها اجر و ثوابی ابدی و قطع ناشدنی است.

85:1

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡبُرُوجِ ﴿1﴾

قسم به آسمانی که دارای برج‌هاست.

85:2

وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡمَوۡعُودِ ﴿2﴾

و قسم به روز موعود (روز قیامت).

85:3

وَشَاهِدٖ وَمَشۡهُودٖ ﴿3﴾

و قسم به شاهد (روز جمعه)، و قسم به مشهود (روز عرفه).

85:4

قُتِلَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡأُخۡدُودِ ﴿4﴾

اهل خندق‌ها کشته شدند.

85:5

ٱلنَّارِ ذَاتِ ٱلۡوَقُودِ ﴿5﴾

خندق‌های پر از آتش و دارای هیزم فراوان.

85:6

إِذۡ هُمۡ عَلَيۡهَا قُعُودٞ ﴿6﴾

وقتی که بر آن (خندق‌ها) نشسته بودند.

85:7

وَهُمۡ عَلَىٰ مَا يَفۡعَلُونَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ شُهُودٞ ﴿7﴾

و آن‌ها بر آنچه با مؤمنان می‌کردند حاضر بودند.

85:8

وَمَا نَقَمُواْ مِنۡهُمۡ إِلَّآ أَن يُؤۡمِنُواْ بِٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَمِيدِ ﴿8﴾

و آن‌ها از مؤمنان انتقام نگرفتند مگر این که به الله غالب و ستوده ایمان آورده بودند.

85:9

ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدٌ ﴿9﴾

آن ذاتی که فرمانروایی آسمان‌ها و زمین خاص از اوست و الله بر همه چیز گواه و آگاه است.

85:10

إِنَّ ٱلَّذِينَ فَتَنُواْ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ ثُمَّ لَمۡ يَتُوبُواْ فَلَهُمۡ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمۡ عَذَابُ ٱلۡحَرِيقِ ﴿10﴾

یقیناً آنانی که مردان و زنان مؤمن را در فتنه انداختند (عذاب دادند) باز توبه نکردند، پس برای آن‌ها عذاب دوزخ و همچنین عذاب سوزنده است.

85:11

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَهُمۡ جَنَّـٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡكَبِيرُ ﴿11﴾

البته آنانی که ایمان آوردند و کارهای نیک کردند باغ‌هایی دارند که از زیر آن جوی‌ها روان است. این است پیروزی بزرگ.

85:12

إِنَّ بَطۡشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ ﴿12﴾

(لیکن به یاد داشته باش که) البته گرفتِ پروردگار تو بسیار سخت است.

85:13

إِنَّهُۥ هُوَ يُبۡدِئُ وَيُعِيدُ ﴿13﴾

چون او (آفرینش) را آغاز می‌کند و (بار دوم نیز) او (زندگی هرچیز را) بازمی‌گرداند.

85:14

وَهُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلۡوَدُودُ ﴿14﴾

و او آمرزنده و دوستدار مؤمنان است.

85:15

ذُو ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡمَجِيدُ ﴿15﴾

و اوست صاحب عرش دارای مجد و عظمت.

85:16

فَعَّالٞ لِّمَا يُرِيدُ ﴿16﴾

هرچه را بخواهد حتماً انجام می‌دهد.

85:17

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡجُنُودِ ﴿17﴾

آیا قصۀ آن لشکرها (که هلاک شدند) به تو رسیده است؟

85:18

فِرۡعَوۡنَ وَثَمُودَ ﴿18﴾

(لشکریان) فرعون و ثمود.

85:19

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فِي تَكۡذِيبٖ ﴿19﴾

(اما کفار از قصه‌های قرآن عبرت نمی‌گیرند)، بلکه کافران همیشه در پی تکذیب قرآن‌اند.

85:20

وَٱللَّهُ مِن وَرَآئِهِم مُّحِيطُۢ ﴿20﴾

و لیکن الله از هر طرف بر آن‌ها احاطه دارد.

85:21

بَلۡ هُوَ قُرۡءَانٞ مَّجِيدٞ ﴿21﴾

(قرآن قابل تکذیب نیست)، بلکه قرآن کتابی بزرگوار و عالی‌قدر است.

85:22

فِي لَوۡحٖ مَّحۡفُوظِۭ ﴿22﴾

که در لوح المحفوظ (لوحۀ که از دسترسِ مخلوقات محفوظ است) ثبت است.

86:1

وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ﴿1﴾

قسم به آسمان، و قسم به طارق (یعنی ستاره ظاهرشونده در شب).

86:2

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ﴿2﴾

تو چه می‌دانی که طارق چیست؟

86:3

ٱلنَّجۡمُ ٱلثَّاقِبُ ﴿3﴾

آن ستارۀ درخشنده است.

86:4

إِن كُلُّ نَفۡسٖ لَّمَّا عَلَيۡهَا حَافِظٞ ﴿4﴾

کسی نیست مگر آن که بر او نگهبانی است.

86:5

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ﴿5﴾

پس باید انسان بنگرد که از چه آفریده شده است؟

86:6

خُلِقَ مِن مَّآءٖ دَافِقٖ ﴿6﴾

از آب (منی) زودریزنده آفریده شده است.

86:7

يَخۡرُجُ مِنۢ بَيۡنِ ٱلصُّلۡبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ﴿7﴾

که از میان استخوان پشت (مرد) و استخوان سینه (زن) بیرون می‌شود.

86:8

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجۡعِهِۦ لَقَادِرٞ ﴿8﴾

لذا الله بر بازگردانیدن (یعنی دوباره زنده کردنِ) انسان‌ها قادر است.

86:9

يَوۡمَ تُبۡلَى ٱلسَّرَآئِرُ ﴿9﴾

روزی که رازهای پوشیده ظاهر شود.

86:10

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٖ وَلَا نَاصِرٖ ﴿10﴾

پس در آن روز (برای انسان) هیچ قوتی و هیچ یاری‌دهنده‌ای نیست.

86:11

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجۡعِ ﴿11﴾

قسم به آسمان باران‌دار.

86:12

وَٱلۡأَرۡضِ ذَاتِ ٱلصَّدۡعِ ﴿12﴾

و قسم به زمین شگافنده (برای رویانیدن نباتات).

86:13

إِنَّهُۥ لَقَوۡلٞ فَصۡلٞ ﴿13﴾

که قرآن کلام فیصله‌کننده (بین حق و باطل) است.

86:14

وَمَا هُوَ بِٱلۡهَزۡلِ ﴿14﴾

و سخن بیهوده و شوخی نیست.

86:15

إِنَّهُمۡ يَكِيدُونَ كَيۡدٗا ﴿15﴾

البته آن‌ها (کفار) سخت نیرنگ می‌کنند.

86:16

وَأَكِيدُ كَيۡدٗا ﴿16﴾

و من نیز (برای مجازات‌شان) چاره‌اندیشی می‌کنم.

86:17

فَمَهِّلِ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَمۡهِلۡهُمۡ رُوَيۡدَۢا ﴿17﴾

پس کافران را مهلت ده (تا فکر کنند و) زمانِ اندک آن‌ها را رها کن.

87:1

سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى ﴿1﴾

نام پروردگار بلندمرتبه‌ات را به پاکی یاد کن.

87:2

ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿2﴾

کسی که آفرید (هرچیز را)، پس (آن را) استوار و برابر کرد.

87:3

وَٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ﴿3﴾

و کسی که اندازه را (برای هر چیز) مقرر کرد باز هدایت نمود.

87:4

وَٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ ﴿4﴾

و کسی که (از زمین‌های علف‌زار) چراگاه را رویانید.

87:5

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ ﴿5﴾

باز آن را خشک و سیاه ساخت.

87:6

سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ﴿6﴾

ما بر تو (قرآن را) می‌خوانیم، پس تو دیگر فراموش نخواهی کرد.

87:7

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَمَا يَخۡفَىٰ ﴿7﴾

مگر آنچه را که الله خواسته باشد (از دلت فراموش می‌کند)، چون الله آشکار و آنچه که پوشیده است می‌داند.

87:8

وَنُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ ﴿8﴾

و تو را برای شریعت آسان آماده می‌کنیم.

87:9

فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿9﴾

پس پند ده (مردم را) اگر پند دادن مفید افتد.

87:10

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ ﴿10﴾

کسی که از الله می‌ترسد به زودی پند خواهد گرفت.

87:11

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى ﴿11﴾

و بدبخت‌ترین انسان‌ها از آن اجتناب می‌ورزد.

87:12

ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿12﴾

آن کس که در آتش بزرگ داخل خواهد شد.

87:13

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ ﴿13﴾

باز در آن جا نه می‌میرد و نه زنده می‌ماند.

87:14

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ﴿14﴾

البته کسی که خود را از (پلیدی شرک) پاک کرد، رستگار شد.

87:15

وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ﴿15﴾

و نام پروردگار خود را یاد کرد و باز نماز خواند.

87:16

بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿16﴾

ولی شما زندگانی دنیا را ترجیح می‌دهید.

87:17

وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓ ﴿17﴾

حال آن که زندگی آخرت بهتر و پاینده‌تر است.

87:18

إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ ﴿18﴾

البته این مضمون در صحیفه‌های سابق هم آمده است.

87:19

صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿19﴾

صحیفه‌های ابراهیم و موسی.

88:1

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡغَٰشِيَةِ ﴿1﴾

آیا خبر حادثۀ احاطه‌کننده (قیامت) به تو رسیده است؟

88:2

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ﴿2﴾

که چهره‌هایی در آن روز خوار و ذلیل‌اند.

88:3

عَامِلَةٞ نَّاصِبَةٞ ﴿3﴾

(با آن که) مشقت‌کشیده و رنج برده‌اند.

88:4

تَصۡلَىٰ نَارًا حَامِيَةٗ ﴿4﴾

(لیکن) در آتش شعله‌ور و سوزان داخل شوند.

88:5

تُسۡقَىٰ مِنۡ عَيۡنٍ ءَانِيَةٖ ﴿5﴾

از چشمۀ داغِ جوشان نوشانیده شوند.

88:6

لَّيۡسَ لَهُمۡ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٖ ﴿6﴾

خوراکی جز ضریع (خار تلخ) ندارند.

88:7

لَّا يُسۡمِنُ وَلَا يُغۡنِي مِن جُوعٖ ﴿7﴾

که نه فربه می‌کند و نه از گرسنگی نجات می‌دهد.

88:8

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاعِمَةٞ ﴿8﴾

چهره‌هایی در آن روز خرم و تازه خواهند بود.

88:9

لِّسَعۡيِهَا رَاضِيَةٞ ﴿9﴾

و از کوشش خود راضی‌اند.

88:10

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ ﴿10﴾

در بهشت برین (و بلند جای دارند).

88:11

لَّا تَسۡمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةٗ ﴿11﴾

در آن جا سخن بیهوده نشنوند.

88:12

فِيهَا عَيۡنٞ جَارِيَةٞ ﴿12﴾

در آن جا چشمۀ جاری است.

88:13

فِيهَا سُرُرٞ مَّرۡفُوعَةٞ ﴿13﴾

و در آن جا تخت‌های بلند است.

88:14

وَأَكۡوَابٞ مَّوۡضُوعَةٞ ﴿14﴾

و جام‌های چیده شده است.

88:15

وَنَمَارِقُ مَصۡفُوفَةٞ ﴿15﴾

و بالش‌های در صف نهاده شده است.

88:16

وَزَرَابِيُّ مَبۡثُوثَةٌ ﴿16﴾

و فرش‌های گرانبها گسترده شده است.

88:17

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَيۡفَ خُلِقَتۡ ﴿17﴾

آیا به شتران نمی‌نگرند (منکران توحید) که چگونه آفریده شده‌اند؟

88:18

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيۡفَ رُفِعَتۡ ﴿18﴾

و به‌سوی آسمان نگاه نمی‌کنند که چگونه برافراشته شده است؟

88:19

وَإِلَى ٱلۡجِبَالِ كَيۡفَ نُصِبَتۡ ﴿19﴾

و به طرف کوه‌ها (نمی‌نگرند) که چگونه نصب (برقرار) گردیده‌اند؟

88:20

وَإِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَيۡفَ سُطِحَتۡ ﴿20﴾

و به طرف زمین که چگونه هموار شده است؟

88:21

فَذَكِّرۡ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٞ ﴿21﴾

پس پند و اندرز ده که وظیفۀ تو تنها پند دادن و یادآوری است.

88:22

لَّسۡتَ عَلَيۡهِم بِمُصَيۡطِرٍ ﴿22﴾

بر آن‌ها مسلط نیستی.

88:23

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿23﴾

مگر آن که روی گرداند و کفر پیشه کند.

88:24

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَكۡبَرَ ﴿24﴾

پس الله او را به عذاب سخت سزا می‌دهد.

88:25

إِنَّ إِلَيۡنَآ إِيَابَهُمۡ ﴿25﴾

یقیناً بازگشت آن‌ها به‌سوی ماست.

88:26

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا حِسَابَهُم ﴿26﴾

باز حساب آن‌ها با ما خواهد بود.

89:1

وَٱلۡفَجۡرِ ﴿1﴾

قسم به فجر (صبح).

89:2

وَلَيَالٍ عَشۡرٖ ﴿2﴾

و قسم به شب‌های ده‌گانه.

89:3

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ ﴿3﴾

و قسم به جفت و طاق.

89:4

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ ﴿4﴾

و قسم به شب چون سپری شود.

89:5

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٞ لِّذِي حِجۡرٍ ﴿5﴾

آیا درین (امر) قسم کافی برای صاحبان خرد نیست؟ (بلی هست!).

89:6

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿6﴾

آیا ندیدی که پروردگارت با قوم عاد چه کرد؟

89:7

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ ﴿7﴾

قوم ارم که صاحب قامت‌های بلند و ستون مانند بودند.

89:8

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ ﴿8﴾

که مانند آن در (هیچ‌یک) از شهرها آفریده نشده بود.

89:9

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ ﴿9﴾

و با قوم ثمود؟ آنانی که سنگ‌ها را در وادی (القری) می‌تراشیدند.

89:10

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ ﴿10﴾

با فرعون؟ که میخ‌ها (برای سزا دادنِ مردم) داشت.

89:11

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ ﴿11﴾

(این سه قوم) همان کسانی بودند که در شهرها سرکشی کردند.

89:12

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ ﴿12﴾

پس در آن شهرها فساد بیشتر کردند.

89:13

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ ﴿13﴾

لهذا پروردگارت آنان را به عذاب سخت گرفتار کرد.

89:14

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ ﴿14﴾

یقیناً پروردگار تو در کمین‌گاه (مراقب اعمال بندگان) است.

89:15

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ ﴿15﴾

پس اما انسان هرگاه پروردگارش او را امتحان کند و به او مقام و نعمت دهد، می‌گوید: پروردگارم مرا عزت داد.

89:16

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ ﴿16﴾

و اما وقتی که پروردگارش او را امتحان کند و روزی‌اش را بر او تنگ سازد، می‌گوید: پروردگارم مرا اهانت کرده است.

89:17

كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ ﴿17﴾

نه، چنین نیست، بلکه شما یتیم را گرامی نمی‌دارید.

89:18

وَلَا تَحَـٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ﴿18﴾

و همدیگر را بر طعام دادن مسکین ترغیب نمی‌کنید.

89:19

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلٗا لَّمّٗا ﴿19﴾

و میراث دیگران را با مال خود خلط نموده (به طریقۀ نادرست) می‌خورید.

89:20

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبّٗا جَمّٗا ﴿20﴾

و مال را بسیار (بیش از حد) دوست می‌دارید.

89:21

كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ﴿21﴾

چنین نیست، بلکه وقتی زمین به شدت درهم کوبیده شود.

89:22

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ﴿22﴾

و پروردگارت بیاید و فرشتگان صف بسته حاضر شوند.

89:23

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿23﴾

و آن روز دوزخ در میان آورده شود، آن روز انسان (کافر) عبرت می‌گیرد، ولی چنین عبرت گرفتن چه سودی برای او دارد؟!

89:24

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ﴿24﴾

می‌گوید: ای کاش برای این زندگی‌ام چیزی قبلاً می‌فرستادم.

89:25

فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿25﴾

پس آن روز هیچ کسی چون عذاب الله عذاب نکند.

89:26

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿26﴾

و هیچ کسی هم چون الله او را به بند (زنجیرها) نمی‌بندد.

89:27

يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ﴿27﴾

(و در حالت نزع گفته شود که) ای نفس (شخص) آرام‌گیرنده (به ایمان)!

89:28

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ﴿28﴾

به‌سوی پروردگارت بازگرد، (در حالی که) تو از او راضی و او از تو راضی است.

89:29

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ﴿29﴾

پس در زمره بندگانم داخل شو.

89:30

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ﴿30﴾

و در جنت من داخل شو.