أَوۡ يُوبِقۡهُنَّ بِمَا كَسَبُواْ وَيَعۡفُ عَن كَثِيرٖ ﴿٣٤﴾
Немесе оларды қылмыстарының салдарынан жоқ етеді; көбін кешірім етеді.
481 Аят · Тақырыптар · kk
أَوۡ يُوبِقۡهُنَّ بِمَا كَسَبُواْ وَيَعۡفُ عَن كَثِيرٖ ﴿٣٤﴾
Немесе оларды қылмыстарының салдарынан жоқ етеді; көбін кешірім етеді.
وَيَعۡلَمَ ٱلَّذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِيٓ ءَايَٰتِنَا مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٖ ﴿٣٥﴾
Аяттарымыз турасында тартысқандар, өздеріне бір қашатын жер болмағанын білсін.
وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُنَا بَيِّنَٰتٖ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمۡ إِلَّآ أَن قَالُواْ ٱئۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ﴿٢٥﴾
Оларға аяттарымыз ашықша оқылған кезде: "Егер сөздерің шын болса, аталарымызды тірілтіп, келтіріңдер" деулерінен басқа дәлелдері болмады.
قُلِ ٱللَّهُ يُحۡيِيكُمۡ ثُمَّ يُمِيتُكُمۡ ثُمَّ يَجۡمَعُكُمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ لَا رَيۡبَ فِيهِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿٢٦﴾
(Мұхаммед Ғ.С.): "Сендерді Алла тірілтеді сосын өлтіреді. Сосын сендерді болуы шәксіз қиямет күнінде жинайды. Бірақ адамдардың көбі түсінбейді" де.
وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَيَوۡمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يَوۡمَئِذٖ يَخۡسَرُ ٱلۡمُبۡطِلُونَ ﴿٢٧﴾
Көктер мен жердің иелігі Аллаға тән. Қиямет-қайым болған күні, я сол күні; бұзық құмарлар зиянға ұшырайды.
وَتَرَىٰ كُلَّ أُمَّةٖ جَاثِيَةٗۚ كُلُّ أُمَّةٖ تُدۡعَىٰٓ إِلَىٰ كِتَٰبِهَا ٱلۡيَوۡمَ تُجۡزَوۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿٢٨﴾
(Мұхаммед Ғ.С.) барлық үмметті жүгінген түрде көресің. Әр үммет ғамал дәптеріне шақырылады да: "Бүгін қылмыстарыңның бодауы беріледі."
هَٰذَا كِتَٰبُنَا يَنطِقُ عَلَيۡكُم بِٱلۡحَقِّۚ إِنَّا كُنَّا نَسۡتَنسِخُ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿٢٩﴾
"Бұл Кітабымыз сендерге шындықты сөйлейді. Өйткені, сендердің істегендеріқді жаздырушы едік."
فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فَيُدۡخِلُهُمۡ رَبُّهُمۡ فِي رَحۡمَتِهِۦۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡمُبِينُ ﴿٣٠﴾
Ал енді иман келтіріп, ізгі іс істегендер, сонда оларды Раббылары мәрхаметіне бөлейді. Міне сол айқын қол жеткендік.
وَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَفَلَمۡ تَكُنۡ ءَايَٰتِي تُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ فَٱسۡتَكۡبَرۡتُمۡ وَكُنتُمۡ قَوۡمٗا مُّجۡرِمِينَ ﴿٣١﴾
Қарсы болғандарға: "Сендерге аяттарым оқылмап па еді? Сонда тәқаппарландыңдар. Сондай-ақ қылмысты ел, сендер едіңдер."
وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدٖ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ﴿٤٧﴾
Аспанды құдыретімізбен жасадық. Шын мәнінде күшіміз жетеді.
وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ ﴿٤٨﴾
Сондай-ақ жерді төседік. Недеген жақсы төсеушіміз.
وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ ﴿٤٩﴾
Түсінулерің үшін әр нәрсені пар-парымен жараттық. (С. 36-А.)
فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ ﴿٥٠﴾
(Мұхаммед Ғ.С. оларға): "Алла жаққа жүгіріңдер. Сөзсіз мен, Оның тарапынан сендерге ашық ескертушімін" (де.)
وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ ﴿٥١﴾
"Алламен бірге басқа тәңір қылмаңдар. Шын мәнінде сендерге ашық өскертушімін" (де.)
وَٱلطُّورِ ﴿١﴾
Тұр тауына,
وَكِتَٰبٖ مَّسۡطُورٖ ﴿٢﴾
Жазулы Кітапқа,
فِي رَقّٖ مَّنشُورٖ ﴿٣﴾
Теріге жазулыға,
وَٱلۡبَيۡتِ ٱلۡمَعۡمُورِ ﴿٤﴾
Толықсыған үйге, (Көктегі қыблаға,)
وَٱلسَّقۡفِ ٱلۡمَرۡفُوعِ ﴿٥﴾
Көтерілген төбеге, (көкке,)
وَٱلۡبَحۡرِ ٱلۡمَسۡجُورِ ﴿٦﴾
Және ыстық теңізге серт!
إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعٞ ﴿٧﴾
Сөзсіз Раббыңның азабы болады.
مَّا لَهُۥ مِن دَافِعٖ ﴿٨﴾
Оны тойтарушы жоқ.
يَوۡمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوۡرٗا ﴿٩﴾
Ол күні аспан қатты теңселеді.
وَتَسِيرُ ٱلۡجِبَالُ سَيۡرٗا ﴿١٠﴾
Таулар үшіп жүреді.
فَوَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿١١﴾
Сол күні өтірік деушілерге нендей өкініш!
وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلۡمُنتَهَىٰ ﴿٤٢﴾
Күдіксіз Раббыңа тиянақтайды.
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ ﴿٤٣﴾
Шын мәнінде күлдірген де жылатқкан да Ол.
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحۡيَا ﴿٤٤﴾
Өйткені, өлтірген де тірілткен де Ол.
وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ ﴿٤٥﴾
Шүбәсыз Алла, ер, әйелді жүп жаратқан.
مِن نُّطۡفَةٍ إِذَا تُمۡنَىٰ ﴿٤٦﴾
Тамызылған бір тамшы "мәни" суынан.
وَأَنَّ عَلَيۡهِ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰ ﴿٤٧﴾
Шәксіз екінші жасау да Оған тән.
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغۡنَىٰ وَأَقۡنَىٰ ﴿٤٨﴾
Сөз жоқ, байытқан да өркендеткен де Ол.
وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعۡرَىٰ ﴿٤٩﴾
Расында Ол, "Шығра" жүлдызының Раббы.
وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ ﴿٥٠﴾
Күдіксіз бұрынғы Ғад елін жоқ етті.
وَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ ﴿٥١﴾
Сондай-ақ Сәмұд елін де қалдырмады.
وَقَوۡمَ نُوحٖ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ ﴿٥٢﴾
Одан бұрын Нұх (Ғ.С.) тың қауымын да. Өйткені олар өте залым, тым жолдан шыққан еді.
وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ ﴿٥٣﴾
Төңкерілген кентті жермен-жексен етті. (Лұт Ғ.С. ның елі.)
فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ ﴿٥٤﴾
Сонда оларды апат қаптаған сайын қаптады.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ ﴿٥٥﴾
Ал енді Раббыңның қай нығметтерінен күмәнданасыңдар.
هَٰذَا نَذِيرٞ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ ﴿٥٦﴾
Бұл Пайғамбар бұрынғы ескертушіден бір ескертуші.
أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ ﴿٥٧﴾
Қиямет жақындады.
لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ ﴿٥٨﴾
Оны Алладан өзге әшкерелеуші жоқ.
أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ ﴿٥٩﴾
Ал енді сендер осы сөзге таңырқайсыңдар ма?
وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ ﴿٦٠﴾
Күлесіңдер, жыламайсыңдар.
وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ ﴿٦١﴾
(Сәжде бар.) Сендер кәперсізсіңдер.
فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩ ﴿٦٢﴾
Ал енді Аллаға сәжде қылып, құлшылық істеңдер.
ٱلرَّحۡمَٰنُ ﴿١﴾
Аса қамқор Алла.
عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ ﴿٢﴾
Құранды үйретті.
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ ﴿٣﴾
Адамзатты жаратты.
عَلَّمَهُ ٱلۡبَيَانَ ﴿٤﴾
Оған сөйлеуді үйретті.