أَوۡ يُوبِقۡهُنَّ بِمَا كَسَبُواْ وَيَعۡفُ عَن كَثِيرٖ ﴿٣٤﴾
یا (اگر بخواهد) آنها (= سرنشینان کشتی) را به خاطر اعمالشان نابود (و غرق) میسازد، و از بسیاری (گناهان) در میگذرد.
481 آیه در این موضوع، متن عربی با ترجمه فارسی.
أَوۡ يُوبِقۡهُنَّ بِمَا كَسَبُواْ وَيَعۡفُ عَن كَثِيرٖ ﴿٣٤﴾
یا (اگر بخواهد) آنها (= سرنشینان کشتی) را به خاطر اعمالشان نابود (و غرق) میسازد، و از بسیاری (گناهان) در میگذرد.
وَيَعۡلَمَ ٱلَّذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِيٓ ءَايَٰتِنَا مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٖ ﴿٣٥﴾
و (تا) کسانیکه در آیات ما مجادله میکنند، بدانند که هیچ گریزگاهی ندارند.
وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُنَا بَيِّنَٰتٖ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمۡ إِلَّآ أَن قَالُواْ ٱئۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ﴿٢٥﴾
و هنگامیکه آیات روشن ما بر آنها خوانده شود، حجتشان جز این نیست که گویند: «اگر راستگویید، نیاکان ما را (زنده کنید و) بیاورید».
قُلِ ٱللَّهُ يُحۡيِيكُمۡ ثُمَّ يُمِيتُكُمۡ ثُمَّ يَجۡمَعُكُمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ لَا رَيۡبَ فِيهِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿٢٦﴾
(ای پیامبر) بگو: «الله شما را زنده میکند، سپس شما را میمیراند، باز شما را در روز قیامت ـ که تردیدی در آن نیست ـ جمع میکند. و لیکن بیشتر مردم نمیدانند.
وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَيَوۡمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يَوۡمَئِذٖ يَخۡسَرُ ٱلۡمُبۡطِلُونَ ﴿٢٧﴾
و فرمانروایی آسمانها و زمین از آنِ الله است، و روزیکه قیامت بر پا شود، اهل باطل زیان خواهند کرد.
وَتَرَىٰ كُلَّ أُمَّةٖ جَاثِيَةٗۚ كُلُّ أُمَّةٖ تُدۡعَىٰٓ إِلَىٰ كِتَٰبِهَا ٱلۡيَوۡمَ تُجۡزَوۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿٢٨﴾
و (در آن روز) هر امتی را میبینی که به زانو در آمده، هر امتی به سوی نامۀ اعمالش خوانده میشود، (و به آنها گفته میشود:) «امروز در برابر آنچه میکردید، پاداش مییابید».
هَٰذَا كِتَٰبُنَا يَنطِقُ عَلَيۡكُم بِٱلۡحَقِّۚ إِنَّا كُنَّا نَسۡتَنسِخُ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿٢٩﴾
این کتاب ماست که به حق بر علیه شما سخن میگوید (و گواهی میدهد) البته ما آنچه را که میکردید، مینوشتیم.
فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فَيُدۡخِلُهُمۡ رَبُّهُمۡ فِي رَحۡمَتِهِۦۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡمُبِينُ ﴿٣٠﴾
پس اما کسانیکه ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، پروردگارشان آنها در رحمت خود (= بهشت) داخل میکند، این همان کامیابی بزرگ است.
وَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَفَلَمۡ تَكُنۡ ءَايَٰتِي تُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ فَٱسۡتَكۡبَرۡتُمۡ وَكُنتُمۡ قَوۡمٗا مُّجۡرِمِينَ ﴿٣١﴾
و اما کسانیکه کافر شدند، (به آنها گفته میشود:) آیا آیات من بر شما خوانده نمیشد، پس شما تکبر کردید، و قومی مجرم بودید؟!
وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدٖ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ﴿٤٧﴾
و (ما) آسمان را با قوت (و قدرت عظیم) بنا کردیم و بیگمان (بر و سعت پهناوری آن) تواناییم.
وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ ﴿٤٨﴾
و زمین را گستردیم پس چه نیک گسترانندهای هستیم،
وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ ﴿٤٩﴾
و از هر چیز جفت آفریدیم، شاید شما پند گیرید.
فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ ﴿٥٠﴾
(ای پیامبر! بگو:) «پس به سوی الله بگریزید، بیگمان من از جانب او برای شما هشدار دهندهای آشکار هستم.
وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ ﴿٥١﴾
و معبود دیگری با الله قرار ندهید، به راستی من از جانب او برای شما هشدار دهندهای آشکار هستم».
وَٱلطُّورِ ﴿١﴾
سوگند به (کوه) طور [ همان جایی که الله متعال با حضرت موسی علیه السلام سخن گفت.]،
وَكِتَٰبٖ مَّسۡطُورٖ ﴿٢﴾
و (سوگند) به کتاب نوشته شده،
فِي رَقّٖ مَّنشُورٖ ﴿٣﴾
در صحیفهای گشوده.
وَٱلۡبَيۡتِ ٱلۡمَعۡمُورِ ﴿٤﴾
و (سوگند) به «بیت المعمور» [ «بیت المعمور»: خانهای بموازات خانه کعبه در آسمان هفتم قرار دارد که روزانه هفتاد هزار فرشته برای عبادت وارد آن میشوند، پس هرگاه یکبار وارد شدند دوباره باز نگردند.].
وَٱلسَّقۡفِ ٱلۡمَرۡفُوعِ ﴿٥﴾
و به سقف بر افراشته شده،
وَٱلۡبَحۡرِ ٱلۡمَسۡجُورِ ﴿٦﴾
و دریای مملو.
إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعٞ ﴿٧﴾
بیگمان عذاب پروردگارت واقع شدنی است.
مَّا لَهُۥ مِن دَافِعٖ ﴿٨﴾
آن را هیچ دفع کنندهای نیست.
يَوۡمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوۡرٗا ﴿٩﴾
روزیکه آسمان بشدت بلرزد، (و به حرکت درآید).
وَتَسِيرُ ٱلۡجِبَالُ سَيۡرٗا ﴿١٠﴾
و کوهها (از جاکنده) به تندی روان گردد.
فَوَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿١١﴾
پس در آن روز (قیامت) وای بر تکذیب کنندگان.
وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلۡمُنتَهَىٰ ﴿٤٢﴾
و یقیناً بازگشت (همۀ امور) به سوی پروردگار توست.
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ ﴿٤٣﴾
و اینکه او خنداند و گریاند.
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحۡيَا ﴿٤٤﴾
و اینکه او میراند و زنده کرد.
وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ ﴿٤٥﴾
و اینکه او دو جفت نر و ماده آفرید.
مِن نُّطۡفَةٍ إِذَا تُمۡنَىٰ ﴿٤٦﴾
از نطفهای چون (در رحم) ریخته شود.
وَأَنَّ عَلَيۡهِ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰ ﴿٤٧﴾
و اینکه پدید آوردن بار دیگر بر (عهدۀ) او (= الله) است.
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغۡنَىٰ وَأَقۡنَىٰ ﴿٤٨﴾
و اینکه اوست که بینیاز کرد و سرمایه بخشید.
وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعۡرَىٰ ﴿٤٩﴾
و اینکه اوست که پروردگار (ستاره) «شعری» است. [ستارۀ شعری در زمان جاهلیت پرستیده میشد بدین خاطر الله آن را ذکر نموده است. (تفسیر ابن کثیر و تفسیر سعدی).]
وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ ﴿٥٠﴾
و اینکه اوست که «عاد نخستین» را هلاک کرد.
وَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ ﴿٥١﴾
و (نیز) «ثمود» را (هلاک کرد) پس (کسی را) باقی نگذاشت.
وَقَوۡمَ نُوحٖ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ ﴿٥٢﴾
(و (همچنین) قوم نوح را پیش از آن (هلاک نمود). بیگمان آنها از همه ظالمتر و سرکشتر بودند.
وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ ﴿٥٣﴾
و (شهرهای) مؤتفکه (= قوم لوط) را زیر و رو (و نابود) کرد.
فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ ﴿٥٤﴾
پس آنها را با آنچه سزاوار بودند از عذاب سنگین و دردناک پوشانید.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ ﴿٥٥﴾
پس (ای انسان نا سپاس) به کدامیک از نعمتهای پروردگارت شک داری؟!
هَٰذَا نَذِيرٞ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ ﴿٥٦﴾
این (پیامبر) هشدار دهندهای از (قبیل) هشدار دهندگان پیشین است.
أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ ﴿٥٧﴾
قیامت نزدیک شده است.
لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ ﴿٥٨﴾
و هیچ کس جز الله آشکارش نکند (و نتواند سختیهای آن را دفع کند).
أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ ﴿٥٩﴾
آیا از این سخن تعجب میکنید؟!
وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ ﴿٦٠﴾
و میخندید و نمیگریید؟!
وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ ﴿٦١﴾
و شما همواره در غفلت (و هوسرانی) هستید.
فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩ ﴿٦٢﴾
پس (همه) برای الله سجده کنید، و او را بپرستید.
ٱلرَّحۡمَٰنُ ﴿١﴾
(الله) رحمن
عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ ﴿٢﴾
قرآن را تعلیم داد.
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ ﴿٣﴾
انسان را آفرید.
عَلَّمَهُ ٱلۡبَيَانَ ﴿٤﴾
به او (نطق و) سخن گفتن آموخت.