أَوۡ يُوبِقۡهُنَّ بِمَا كَسَبُواْ وَيَعۡفُ عَن كَثِيرٖ ﴿٣٤﴾
يا به يې په خپلو كړو وړو سره تباه كړي او له ډېرو (لا) تيريږي هم.
481 آیت · موضوعات · ps
أَوۡ يُوبِقۡهُنَّ بِمَا كَسَبُواْ وَيَعۡفُ عَن كَثِيرٖ ﴿٣٤﴾
يا به يې په خپلو كړو وړو سره تباه كړي او له ډېرو (لا) تيريږي هم.
وَيَعۡلَمَ ٱلَّذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِيٓ ءَايَٰتِنَا مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٖ ﴿٣٥﴾
او هغو خلكو ته معلومه شي كوم چې زموږ په آيتونو كې جګړې كوي چې د هغوى لپاره څه خلاصون نشته.
وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُنَا بَيِّنَٰتٖ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمۡ إِلَّآ أَن قَالُواْ ٱئۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ﴿٢٥﴾
او كله چې زموږ څرګند آيتونه پرې لوستل كيږي نو بيا هغوى سره بل دليل نه وي پرته له دې چې وايى كه تاسي رښتيني ياست نو زموږ پلرونه راولئ!
قُلِ ٱللَّهُ يُحۡيِيكُمۡ ثُمَّ يُمِيتُكُمۡ ثُمَّ يَجۡمَعُكُمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ لَا رَيۡبَ فِيهِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿٢٦﴾
ورته ووايه: همغه الله مو ژوندي كوي، بيا مړه كوي بيا مو د قيامت ورځې ته ورټولوي چې (هيڅ) شك پكې نشته خو زياتره خلك نه پوهيږي.
وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَيَوۡمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يَوۡمَئِذٖ يَخۡسَرُ ٱلۡمُبۡطِلُونَ ﴿٢٧﴾
او الله لره د آسمانونو او ځمكې پاچايي ده او په كومه ورځ چې قيامت كيږي په همغه ورځ به دا باطل پرستان تاواني كيږي.
وَتَرَىٰ كُلَّ أُمَّةٖ جَاثِيَةٗۚ كُلُّ أُمَّةٖ تُدۡعَىٰٓ إِلَىٰ كِتَٰبِهَا ٱلۡيَوۡمَ تُجۡزَوۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿٢٨﴾
او ته به وينې چې هر امت په زنګنو پروت دى، هر امت به خپل خپل كتاب ته راغوښتل كيږي، نن به د همغو عملونو بدله دركول کيږي چې کول مو.
هَٰذَا كِتَٰبُنَا يَنطِقُ عَلَيۡكُم بِٱلۡحَقِّۚ إِنَّا كُنَّا نَسۡتَنسِخُ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿٢٩﴾
زموږ دا كتاب ستاسي په هكله رښتينې خبرې كوي، موږ بېشكه هغه څه ليكل چې تاسي به كول.
فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فَيُدۡخِلُهُمۡ رَبُّهُمۡ فِي رَحۡمَتِهِۦۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡمُبِينُ ﴿٣٠﴾
نو هغه كسان چې ايمان يې راوړى او سم كارونه يې كړي، د هغوى رب به يې خپل رحمت كې داخلوي، همدا څرګند برياليتوب دى.
وَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَفَلَمۡ تَكُنۡ ءَايَٰتِي تُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ فَٱسۡتَكۡبَرۡتُمۡ وَكُنتُمۡ قَوۡمٗا مُّجۡرِمِينَ ﴿٣١﴾
او هغه كسان چې كافران شوي (ورته وبه ويل شي) آيا زما آيتونه پر تاسي نه وو لوستل شوي؟ چې بيا تاسي لويي وكړه او تاسي خو وئ مجرمان خلك.
وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدٖ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ﴿٤٧﴾
او آسمان مو په خپل قدرت سره جوړ كړى او موږ هرومرو پراخوونكي يو.
وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ ﴿٤٨﴾
او ځمكه مو فرش كړې ده نو موږ (څنګه) ښه غوړوونكي (هوارونكي) يو!
وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ ﴿٤٩﴾
او له هر شي مو جوړې پيدا كړې دي چې تاسي پند واخلئ.
فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ ﴿٥٠﴾
نو الله ته وروتښتئ! په رېښتيا زه د هغه له خوا ستاسي لپاره ښكاره وېروونكى يم.
وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ ﴿٥١﴾
او الله سره بل معبود مه ګرځوئ، زه دهغه له خوا تاسو ته يو ښكاره وېروونكى يم.
وَٱلطُّورِ ﴿١﴾
په طور (غره) قسم.
وَكِتَٰبٖ مَّسۡطُورٖ ﴿٢﴾
او په ليكلي كتاب.
فِي رَقّٖ مَّنشُورٖ ﴿٣﴾
په پرانيستې پاڼه كې.
وَٱلۡبَيۡتِ ٱلۡمَعۡمُورِ ﴿٤﴾
او په ودان شوي كور.
وَٱلسَّقۡفِ ٱلۡمَرۡفُوعِ ﴿٥﴾
او پورته شوي چت باندې قسم.
وَٱلۡبَحۡرِ ٱلۡمَسۡجُورِ ﴿٦﴾
او په ډک شوي سمندر.
إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعٞ ﴿٧﴾
چې په رېښتيا ستا د رب عذاب پېښېدونكى دى.
مَّا لَهُۥ مِن دَافِعٖ ﴿٨﴾
هيڅوک يې ايسارونكى نشته.
يَوۡمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوۡرٗا ﴿٩﴾
هغه ورځ چې آسمان په (سختو) خوځېدلو سره وخوځيږي.
وَتَسِيرُ ٱلۡجِبَالُ سَيۡرٗا ﴿١٠﴾
او غرونه روان وچليږي.
فَوَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿١١﴾
نو په هغه ورځ درواغ ګڼونكو لره تباهي ده.
وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلۡمُنتَهَىٰ ﴿٤٢﴾
او دا چې (همغه) ستا د رب لور ته ور رسېدل دي.
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ ﴿٤٣﴾
او دا چې هغه (خلک) خندوي او ژړوي.
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحۡيَا ﴿٤٤﴾
او دا چې همغه مړه كوي او ژوندي كوي.
وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ ﴿٤٥﴾
او دا چې همغه دوې جوړې پيدا كړې دي نارينه او ښځينه.
مِن نُّطۡفَةٍ إِذَا تُمۡنَىٰ ﴿٤٦﴾
له يو څاڅكې (مني) چې وڅڅول شي.
وَأَنَّ عَلَيۡهِ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰ ﴿٤٧﴾
او دا چې بل وار پيدا كول هم پر هغه دي.
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغۡنَىٰ وَأَقۡنَىٰ ﴿٤٨﴾
او دا چې بېشكه همغه شتمن كوي او پانګه وركوي.
وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعۡرَىٰ ﴿٤٩﴾
او دا چې په رېښتيا هغه د شِعرا (ستوري) رب دى.
وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ ﴿٥٠﴾
او دا چې همغه لومړني عاديان هلاك كړي دي.
وَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ ﴿٥١﴾
او ثموديان چې (څوک يې ترې) پرېنښودل.
وَقَوۡمَ نُوحٖ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ ﴿٥٢﴾
او له دې مخکې د نوح قوم. بېشكه چې همدوى ډېر ظالمان او سركښان وو.
وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ ﴿٥٣﴾
او نسكور شوي كلي (همده) لاندې وغورځول.
فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ ﴿٥٤﴾
بيا يې پټ كړل په هغه څه چې پټ يې كړل.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ ﴿٥٥﴾
نو د خپل رب پر كوم كوم نعمت شک كوې؟
هَٰذَا نَذِيرٞ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ ﴿٥٦﴾
دا (نبى عليه السلام) يو وېرونكى دى له مخکېنيو وېروونكو څخه.
أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ ﴿٥٧﴾
راتلونكى (قيامت) رانېږدې شو.
لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ ﴿٥٨﴾
له الله پرته بل څوک د هغه (د وخت) راښكاروونكى نشته.
أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ ﴿٥٩﴾
آيا نو تاسي له دې خبرې تعجب كوئ؟
وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ ﴿٦٠﴾
او خاندئ خو ژاړئ نه؟
وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ ﴿٦١﴾
او تاسي چټي لوبې كوئ.
فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩ ﴿٦٢﴾
نو الله ته سجده وكړئ او عبادت وكړئ.
ٱلرَّحۡمَٰنُ ﴿١﴾
ډېر مهربان (الله).
عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ ﴿٢﴾
هغه قرآن ښوولی دی.
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ ﴿٣﴾
هغه انسان پيدا کړی دی.
عَلَّمَهُ ٱلۡبَيَانَ ﴿٤﴾
هغه ته يې وينا ښوولې ده.