quranmباز کردن در قرآن‌خوان

صفحه 595

Range
from 91:1 to 92:14
Surahs covered
عربی
29 ترجمه

باز کردن در قرآن‌خوان

91:1

وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾

سوگند به خورشید و روشنی آن (به هنگام چاشت).

91:2

وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿2﴾

و سوگند به ماه هنگامی‌که بعد از آن در آید.

91:3

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿3﴾

و سوگند به روز هنگامی‌که آن (=آفتاب) را روشن (و جلوه‌گر) کند.

91:4

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا ﴿4﴾

و سوگند به شب هنگامی‌که را بپوشاند.

91:5

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿5﴾

و سوگند به آسمان و به آنکه آن را بنا کرد.

91:6

وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿6﴾

و سوگند به زمین و به آنکه آن را گسترانید.

91:7

وَنَفۡسٖ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿7﴾

و سوگند به جان (انسان) و آنکه آن را (آفرید و) نیکو گردانید.

91:8

فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا ﴿8﴾

سپس بدی‌ها و پرهیزگاری‌هایش را (به او) الهام کرد.

91:9

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿9﴾

محققاً هرکس که نفس خود را تزکیه (و پاک) کرد، رستگار شد.

91:10

وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿10﴾

و یقیناً هرکس که آن را (با گناه) آلوده ساخت، ناامید (و زیانکار) شد.

91:11

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ ﴿11﴾

(قوم) ثمود از روی سرکشی. (و طنیان‌شان، پیامبر‌شان را) تکذیب کردند.

91:12

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا ﴿12﴾

آنگاه که شقی‌ترینشان (برای اقدام به جنایت) برخاست.

91:13

فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا ﴿13﴾

پس پیامبر الله (صالح) به آن‌ها گفت: «ماده شتر الله را با آبشخورش وا‌گذارید».

91:14

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا ﴿14﴾

(ولی آن‌ها) او را تکذیب کردند، آنگاه ماده شتر را پی کردند، پس پروردگار‌شان به سبب گناهان‌شان بر سر‌شان عذاب آورد، و با خاک یکسان کرد.

91:15

وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا ﴿15﴾

و (الله) از سرانجام آن بیم ندارد.

92:1

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰ ﴿1﴾

سوگند به شب هنگامی‌که (همه چیز را) بپوشاند.

92:2

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿2﴾

و سوگند به روز هنگامی‌که آشکار شود.

92:3

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ﴿3﴾

و سوگند به آنکه نر و ماده را آفرید.

92:4

إِنَّ سَعۡيَكُمۡ لَشَتَّىٰ ﴿4﴾

که یقیناً سعی (و تلاش) شما مختلف است.

92:5

فَأَمَّا مَنۡ أَعۡطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿5﴾

پس اما کسی‌که (در راه الله) بخشید و پرهیزگاری کرد.

92:6

وَصَدَّقَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿6﴾

و (سخنان) نیک را تصدیق کرد.

92:7

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡيُسۡرَىٰ ﴿7﴾

پس ما او را برای (راه) آسان توفیق می‌دهیم.

92:8

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسۡتَغۡنَىٰ ﴿8﴾

و اما کسی‌که بخل ورزید و بی نیازی طلبید.

92:9

وَكَذَّبَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿9﴾

و (نیز سخنان) نیک را تکذیب کرد.

92:10

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡعُسۡرَىٰ ﴿10﴾

پس به‌زودی او را به (راه) دشوار سوق می‌دهیم.

92:11

وَمَا يُغۡنِي عَنۡهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿11﴾

و هنگامی‌که سرازیر (جهنم) شود، مالش به حال او سودی نخواهد داشت.

92:12

إِنَّ عَلَيۡنَا لَلۡهُدَىٰ ﴿12﴾

مسلماً هدایت (و راهنمایی) کردن بر (عهدۀ) ماست.

92:13

وَإِنَّ لَنَا لَلۡأٓخِرَةَ وَٱلۡأُولَىٰ ﴿13﴾

و محققاً آخرت و دنیا از آن ماست.

92:14

فَأَنذَرۡتُكُمۡ نَارٗا تَلَظَّىٰ ﴿14﴾

پس من شما را از آتشی شعله‌ور بیم دادم.