quranm◉

Sahifa 595

Range
from 91:1 to 92:14
Surahs covered
Tarjima
29 Tarjima

◉

91:1

وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾

Қуёш ва унинг ёғдусига қасам.

91:2

وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿2﴾

У (қуёш)нинг ортидан келган ойга қасам.

91:3

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿3﴾

У (қуёшни оламга) ошкор қилган кундузга қасам.

91:4

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا ﴿4﴾

У (қуёшни ўз зулмати билан) ўраб-яширган кечага қасам.

91:5

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿5﴾

Осмонга ва уни бино қилган Зотга қасам.

91:6

وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿6﴾

Ерга ва уни ёйиб-текис қилиб қўйган Зотга қасам.

91:7

وَنَفۡسٖ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿7﴾

Жонга ва уни расо қилиб-яратган,

91:8

فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا ﴿8﴾

Унга фисқ-фужурини ҳам, тақвосини ҳам илҳом қилиб-ўргатиб қўйган Зотга қасамки,

91:9

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿9﴾

Дарҳақиқат, уни (яъни, ўз нафсини-жонини иймон ва тақво билан) поклаган киши нажот топди.

91:10

وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿10﴾

Ва у (жонни фисқ-фужур билан) кўмиб хорлаган кимса номурод бўлди.

91:11

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ ﴿11﴾

Самуд (қабиласи) ҳаддан ошганлари сабабли (ўз пайғамбарларини) ёлғончи қилишди.

91:12

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا ﴿12﴾

Эсланг, уларнинг энг бадбахтлари (туяни сўйиш учун) қўзғалганларида,

91:13

فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا ﴿13﴾

Аллоҳнинг пайғамбари (Солиҳ алайҳиссалом) уларга: «Аллоҳнинг туяси(ни сўйиб юбориш)дан ва уни суғориш(га тўсиқ бўлиш)дан сақланинглар!», деди.

91:14

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا ﴿14﴾

Бас, улар (Пайғамбарни) ёлғончи қилишиб, у (туя)ни сўйиб юборган эдилар, Парвардигорлари ўзларининг гуноҳлари сабабли устларига қирғин юбориб, уни (қирғинни барчаларига) баробар қилди.

91:15

وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا ﴿15﴾

(Зотан, Аллоҳ таоло бу ишининг) оқибатидан қўрқмас!

92:1

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰ ﴿1﴾

(Борлиқни ўз зулмати билан) ўраб келаётган кечага қасам;

92:2

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿2﴾

Ёришиб-кўринган кундузга қасам;

92:3

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ﴿3﴾

Эркак ва аёлни яратган зотга қасамки,

92:4

إِنَّ سَعۡيَكُمۡ لَشَتَّىٰ ﴿4﴾

Шак-шубҳасиз, сизларнинг саъй-ҳаракатларингиз хилма-хилдир.

92:5

فَأَمَّا مَنۡ أَعۡطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿5﴾

Ана энди ким (ўз мол-давлатидаги камбағал-бечораларга берилиши лозим бўлган закот ва бошқа садақотларни) ато этса ва (Аллоҳдан) қўрқса;

92:6

وَصَدَّقَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿6﴾

Ҳамда гўзал оқибатни (яъни, жаннат бор эканини) тасдиқ этса;

92:7

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡيُسۡرَىٰ ﴿7﴾

Бас, Биз уни осон йўлга муяссар қилурмиз.

92:8

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسۡتَغۡنَىٰ ﴿8﴾

Энди ким (Аллоҳ йўлида хайр-саховат кўрсатишдан) бахиллик қилса ва (ўзини Аллоҳ ҳузуридаги ажр-мукофотлардан) беҳожат билса;

92:9

وَكَذَّبَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿9﴾

Ҳамда гўзал оқибатни (яъни, Аллоҳ ваъда қилган жаннатни) ёлғон деса;

92:10

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡعُسۡرَىٰ ﴿10﴾

Бас, Биз уни (дунё ва Охиратда бахтсиз бўладиган) оғир йўлга «муяссар» қилурмиз!

92:11

وَمَا يُغۡنِي عَنۡهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿11﴾

Ва у (дўзахда) ҳалок бўлган вақтида молу дунёси унга фойда бермас!

92:12

إِنَّ عَلَيۡنَا لَلۡهُدَىٰ ﴿12﴾

Шак-шубҳасиз, ҳидоят (яъни, инсонларни Тўғри Йўлга йўллаш) ёлғиз Бизнинг зиммамиздадир.

92:13

وَإِنَّ لَنَا لَلۡأٓخِرَةَ وَٱلۡأُولَىٰ ﴿13﴾

Шак-шубҳасиз, Охират ҳам, дунё ҳам ёлғиз Бизникидир.

92:14

فَأَنذَرۡتُكُمۡ نَارٗا تَلَظَّىٰ ﴿14﴾

Бас, (эй инсонлар), Мен сизларни ловуллаб ёниб турган оловдан — дўзахдан огоҳлантирдим.