quranm◉

پاڼه 595

Range
from 91:1 to 92:14
Surahs covered
ژباړه
29 ژباړه

◉

91:1

وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾

قسم دی پر لمر او د هغه پر غرمو.

91:2

وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿2﴾

او پر سپوږمۍ قسم چې ور پسې راشي.

91:3

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿3﴾

او په ورځ قسم چې هغه (لمر) څرګند کړي.

91:4

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا ﴿4﴾

او په شپه قسم چې کله هغه وپوښي.

91:5

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿5﴾

او په اسمان قسم او په هغه ذات قسم چې جوړ کړی یې دی.

91:6

وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿6﴾

او په ځمكه او په هغه ذات چې غوړولې يې ده.

91:7

وَنَفۡسٖ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿7﴾

او پر (انساني) نفس او هغه ذات قسم چې برابر کړی يې دی.

91:8

فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا ﴿8﴾

نو ښودلې یې ده هغه ته لار د بدۍ او د تقوا.

91:9

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿9﴾

په رېښتيا هغه څوک بریالی شو چې پاک يې کړ(خپل ځان).

91:10

وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿10﴾

او په تحقيق سره نامراد زيانمن شو هغه څوك چې پټ يې كړ دغه (نفس په ګناهونو کې).

91:11

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ ﴿11﴾

ثموديانو په خپله سرکښۍ هغه درواغ وباله.

91:12

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا ﴿12﴾

کله چې تر ټولو بدمرغه سړي يې ترپ کړل.

91:13

فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا ﴿13﴾

نو د الله رسول ورته وويل پرېږدئ د الله اوښه او د هغې د څښاک نوبت.

91:14

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا ﴿14﴾

خو هغوی درواغجن وګڼلو او اوښه يې ووژله، بيا نو د هغوی پالونکي سخت عذاب پرې راکوز کړ د هغوی د ګناه له امله يې ټول سره يو برابر کړل.

91:15

وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا ﴿15﴾

او هغه يې له پايلې څخه نه وېريږي.

92:1

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰ ﴿1﴾

قسم دی پر شپه کله چې را خپره شي.

92:2

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿2﴾

او په ورځ قسم کله چې رڼا شي.

92:3

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ﴿3﴾

او د نارينه او ښځينه په پيدايښت قسم.

92:4

إِنَّ سَعۡيَكُمۡ لَشَتَّىٰ ﴿4﴾

بېشکه ستاسو هڅې راز راز دي.

92:5

فَأَمَّا مَنۡ أَعۡطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿5﴾

نو هغه څوک چې ور یې کړ حق او تقوا یې وکړه.

92:6

وَصَدَّقَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿6﴾

او ښه خبره يې رېښتيا وبلله.

92:7

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡيُسۡرَىٰ ﴿7﴾

نو خامخا اسانه به کړو هغه لار د اسانۍ.

92:8

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسۡتَغۡنَىٰ ﴿8﴾

او چاچې بخيلي وکړه او (له خپل الله يې) بې پروايي وکړه.

92:9

وَكَذَّبَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿9﴾

او ښه خبره يې درواغ وګڼله.

92:10

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡعُسۡرَىٰ ﴿10﴾

نو زر ده چې هغه به سختې لارې ته تيار کړو.

92:11

وَمَا يُغۡنِي عَنۡهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿11﴾

او مال به يې هيڅ شی ترې ايسار نه کړي کله چې هغه تباه شي.

92:12

إِنَّ عَلَيۡنَا لَلۡهُدَىٰ ﴿12﴾

بېشکه لارښوونه پر موږ ده.

92:13

وَإِنَّ لَنَا لَلۡأٓخِرَةَ وَٱلۡأُولَىٰ ﴿13﴾

او پرته له شکه آخرت او دنيا هم موږ لره دي.

92:14

فَأَنذَرۡتُكُمۡ نَارٗا تَلَظَّىٰ ﴿14﴾

نو تاسې مو له لمبه وهونکي اور څخه وېرولي ياست.