أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا ﴿٦﴾
آیا زمین را بستری (برای آسایش شما) قرار ندادیم؟!
481 آیه در این موضوع، متن عربی با ترجمه فارسی.
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا ﴿٦﴾
آیا زمین را بستری (برای آسایش شما) قرار ندادیم؟!
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادٗا ﴿٧﴾
و کوهها را میخهای (آن قرار ندادیم؟!).
وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجٗا ﴿٨﴾
و شما را جفت (نر و ماده) آفریدیم.
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتٗا ﴿٩﴾
و خواب شما را (مایۀ) آرامشتان قرار دادیم.
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسٗا ﴿١٠﴾
و شب را پوششی (برای شما) قرار دادیم.
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشٗا ﴿١١﴾
و روز را (وسیلهای) برای زندگی و معاش قرار دادیم.
وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعٗا شِدَادٗا ﴿١٢﴾
و بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کردیم.
وَجَعَلۡنَا سِرَاجٗا وَهَّاجٗا ﴿١٣﴾
و (خورشید را) چراغی درخشان آفریدیم.
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا ﴿١٤﴾
و از ابرهای باران زا آبی فراوان فرو فرستادیم
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبّٗا وَنَبَاتٗا ﴿١٥﴾
تا بدان دانه و گیاه بسیار برویانیم.
وَجَنَّـٰتٍ أَلۡفَافًا ﴿١٦﴾
و باغهایی پر درخت (با آن آب پرورش دهیم).
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتٗا ﴿١٧﴾
بیگمان روز داوری (و جدای) میعاد (همگان) است.
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا ﴿١٨﴾
روزیکه در «صور» دمیده میشود، سپس شما گروه گروه (به محشر) میآیید.
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا ﴿١٩﴾
و آسمان گشوده میشود، پس دروازه، دروازه میگردد.
وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا ﴿٢٠﴾
و کوهها روان کرده شود، پس (چون) سراب گردند.
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا ﴿٢١﴾
و بیگمان جهنم کمینگاهی است.
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتۡ ﴿١﴾
هنگامیکه آسمان شکافته شود.
وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﴿٢﴾
و به (فرمان) پروردگارش گوش دهد (و تسلیم شود) و سزاوار است (که چنین کند).
وَإِذَا ٱلۡأَرۡضُ مُدَّتۡ ﴿٣﴾
و هنگامیکه زمین گسترده (و هموار) شود.
وَأَلۡقَتۡ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتۡ ﴿٤﴾
و هر چه را درون خود دارد بیرون ریزد، و تهی گردد،
وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﴿٥﴾
و به (فرمان) پروردگارش گوش دهد (و تسلیم شود). و سزاوار است (که چنین کند).
أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَيۡفَ خُلِقَتۡ ﴿١٧﴾
آیا (کافران) به شتر نمینگرند، گه چگونه آفریده شده است؟
وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيۡفَ رُفِعَتۡ ﴿١٨﴾
و به آسمان (نمی نگرند،) که چگونه بر افراشته شده است؟
وَإِلَى ٱلۡجِبَالِ كَيۡفَ نُصِبَتۡ ﴿١٩﴾
و به کوهها (نگاه نمیکنند) که چگونه (محکم بر زمین محکم) نصب شده است؟
وَإِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَيۡفَ سُطِحَتۡ ﴿٢٠﴾
و به زمین (نمینگرند،) که چگونه گسترده شده است؟
فَذَكِّرۡ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٞ ﴿٢١﴾
پس (ای پیامبر) پند بده، که تو تنها پند دهندهای.
لَّسۡتَ عَلَيۡهِم بِمُصَيۡطِرٍ ﴿٢٢﴾
تو بر آنها مسلط (و چیره) نیستی (که بر ایمان مجبورشان کنی).
إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿٢٣﴾
مگر کسیکه روی گرداند کافر شود.
فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَكۡبَرَ ﴿٢٤﴾
پس الله با عذاب بزرگ او را عذاب میکند.
إِنَّ إِلَيۡنَآ إِيَابَهُمۡ ﴿٢٥﴾
همانا بازگشت آنها به سوی ماست.
ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا حِسَابَهُم ﴿٢٦﴾
سپس بیگمان حسابشان (نیز) با ماست.