قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿١﴾
কোৱা, মই আশ্ৰয় বিচাৰো উষাৰ প্ৰতিপালকৰ।
61 আয়াত · বিষয় · as
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿١﴾
কোৱা, মই আশ্ৰয় বিচাৰো উষাৰ প্ৰতিপালকৰ।
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾
তেওঁ যি সৃষ্টি কৰিছে তাৰ অনিষ্টৰ পৰা,
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾
আৰু ৰাতিৰ অন্ধকাৰৰ অনিষ্টৰ পৰা, যেতিয়া ই গভীৰ হয়,
وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ﴿٤﴾
আৰু সেইসকল নাৰীৰ অনিষ্টৰ পৰা যিসকলে গাঁঠিত ফুঁ দিয়ে,
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾
আৰু হিংসুকৰ অনিষ্টৰ পৰা, যেতিয়া সি হিংসা কৰে।
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾
কোৱা- মই মানুহৰ প্ৰতিপালকৰ আশ্ৰয় প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ
مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾
মানুহৰ অধিপতিৰ,
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾
মানুহৰ ইলাহৰ ওচৰত,
مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿٤﴾
আত্মগোপনকাৰী কুমন্ত্ৰণাদাতাৰ অনিষ্টৰ পৰা,
ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾
যিয়ে মানুহৰ মনত কুমন্ত্ৰণা দিয়ে,
مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾
জিনৰ মাজৰ পৰা আৰু মানুহৰ মাজৰ পৰা।