قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿١﴾
[1] จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าแห่งรุ่งอรุณ
61 อายะฮ์ · หัวข้อ · th
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿١﴾
[1] จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าแห่งรุ่งอรุณ
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾
[2] ให้พ้นจากความชั่วร้ายที่พระองค์ได้ทรงบันดาลขึ้น
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾
[3] และจากความชั่วร้ายแห่งความมืดของกาลเวลากลางคืนเมื่อมันแผ่คลุม
وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ﴿٤﴾
[4] และจากความชั่วร้ายของบรรดาผู้เสกเป่าในปมเงื่อน
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾
[5] และจากความชั่วร้ายของผู้อิจฉาเมื่อเขาอิจฉา
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾
[1] จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าแห่งมนุษยชาติ
مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾
[2] พระราชาแห่งมนุษยชาติ
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾
[3] พระเป็นเจ้าแห่งมนุษยชาติ
مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿٤﴾
[4] ให้พ้นจากความชั่วร้ายของผู้กระซิบกระซาบที่หลอกล่อ
ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾
[5] ที่กระซิบกระซาบในหัวอกของมนุษย์
مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾
[6] จากหมู่ญินและมนุษย์