قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿١﴾
(නබි මුහම්මද්) නුඹ පවසනු. අරුණෝදයේ පරමාධිපති වෙතින් මම ආරක්ෂාව පතමි.
61 ආයා · මාතෘකා · si
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿١﴾
(නබි මුහම්මද්) නුඹ පවසනු. අරුණෝදයේ පරමාධිපති වෙතින් මම ආරක්ෂාව පතමි.
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾
ඔහු මැවූ දෑහි හානියෙන් ද,
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾
තවද අඳුර විහිදුණු විට එහි හානියෙන් ද,
وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ﴿٤﴾
තවද ගැට මත පිඹින්නියන්ගේ හානියෙන් ද,
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾
ඊර්ෂ්යා කරන්නා ඊර්ෂ්යා කළ විට එහි හානියෙන් ද (ආරක්ෂාව පතමි.)
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾
(නබි මුහම්මද්) නුඹ පවසනු. මිනිසුන්ගේ පරමාධිපති වෙතින් මම ආරක්ෂාව පතමි.
مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾
(ඔහු) මිනිසුන්ගේ රජු (වේ).
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾
(ඔහු) මිනිසුන්ගේ දෙවියා (ද වේ).
مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿٤﴾
(නපුරු) කිලිටි කුකුස් ඇතිකරන්නාගේ හානියෙන් (ඔහුගෙන් ආරක්ෂාව පතමි.)
ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾
ඔහු මිනිසුන්ගේ සිත් තුළ කුතුහලයන් ඇති කරයි.
مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾
(මෙවන්නන්) ජින්නුන් හා මිනිසුන් අතරද සිටිති.