quranmHape në lexuesin e Kuranit

Hizb 60

Range
from 90:1 to 114:6
Surahs covered
Arabisht
213 Përkthimi

Hape në lexuesin e Kuranit

90:1

لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿1﴾

Betohem në këtë qytet!

90:2

وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿2﴾

E ti je që gjendesh në këtë qytet!

90:3

وَوَالِدٖ وَمَا وَلَدَ ﴿3﴾

Betohem në prindin dhe në atë që lind prej tij!

90:4

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ ﴿4﴾

Vërtet, Ne e krijuam njeriun në vështirësi të njëpasnjëshme.

90:5

أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٞ ﴿5﴾

A mendon ai, se atë nuk mund ta mposhtë askush?

90:6

يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا ﴿6﴾

E thotë: “Unë kam shpenzuar shumë pasuri!”

90:7

أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿7﴾

A mendon ai se atë askush nuk e ka parë?

90:8

أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ ﴿8﴾

A nuk i dhamë Ne atij dy sy?

90:9

وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ ﴿9﴾

Edhe gjuhë e dy buzë?

90:10

وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ ﴿10﴾

Dhe i sqaruam atij për të dy rrugët.

90:11

فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ ﴿11﴾

E ai nuk u hodh në përpjetëzen (rrugë e vështirë - qafëmalit).

90:12

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ ﴿12﴾

E ç’gjë të mësoi ty se ç’është Akabe (rruga e vështirë)?

90:13

فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿13﴾

Është lirimi i një skllavi,

90:14

أَوۡ إِطۡعَٰمٞ فِي يَوۡمٖ ذِي مَسۡغَبَةٖ ﴿14﴾

Ose dhënia e ushqimit në kohën kur mbretëron uria:

90:15

يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ ﴿15﴾

Ndonjë jetimi që është i afërt,

90:16

أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ ﴿16﴾

Ose ndonjë të varfëri që e ka molisur varfëria.

90:17

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ ﴿17﴾

E pastaj të bëhej prej atyre që besuan, që këshilluan njëri-tjetrin për durim dhe që këshillluan për mëshirë (për ndihmë).

90:18

أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ﴿18﴾

Të tillët janë të zotët e anës së djathtë.

90:19

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ﴿19﴾

Ndërsa ata që nuk i besuan argumentet Tona, ata jaanë të të majtës.

90:20

عَلَيۡهِمۡ نَارٞ مُّؤۡصَدَةُۢ ﴿20﴾

Kundër tyre është zjarri i mbyllur.

91:1

وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾

Pasha diellin dhe dritën e tij!

91:2

وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿2﴾

Pasha hënën kur vjen pas tij!

91:3

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿3﴾

Pasha ditën kur ai (dielli) e shndrit!

91:4

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا ﴿4﴾

Pasha natën kur ajo e mbulon atë (dritën e diellit)!

91:5

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿5﴾

Pasha qiellin dhe Atë që e ndërtoi atë!

91:6

وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿6﴾

Pasha tokën dhe Atë që e shtriu atë (e sheshoi)!

91:7

وَنَفۡسٖ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿7﴾

Pasha njeriun dhe Atë që e krijoi atë!

91:8

فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا ﴿8﴾

Dhe ia mësoi se cilat janë të këqijat dhe të mirat e tij.

91:9

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿9﴾

Pra, ka shpëtuar ai që e pastroi vetveten.

91:10

وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿10﴾

E ka dështuar ai që e poshtëroi vetveten.

91:11

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ ﴿11﴾

Themudi përgënjeshtroi për shkak të arrogancës së vet.

91:12

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا ﴿12﴾

Kur më i keqi i tyre u ngrit me të shpejtë.

91:13

فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا ﴿13﴾

e Pejgamberi atyre u pat thënë: “Kinie kujdes devenë e All-llahut dhe ndaj pengimit të saj që të pijë ujë.

91:14

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا ﴿14﴾

Ata nuk i besuan atij dhe atë (devenë) e therrën dhe Zoti i tyre për shkak të mëkatit të tyre ua rreshtoi ndëshkimet dhe i rrafshoi,

91:15

وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا ﴿15﴾

Duke mos iu frikësuar prapavisë së atij (ndëshkimi).

92:1

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰ ﴿1﴾

Pasha natën që me errësirë mbulon gjithësinë!

92:2

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿2﴾

Pasha ditën kur ajo shkrepëtin!

92:3

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ﴿3﴾

Pasha Atë që krijoi mashkullin e femrën!

92:4

إِنَّ سَعۡيَكُمۡ لَشَتَّىٰ ﴿4﴾

Vërtet, veprimi juaj është i lloj-llojtë.

92:5

فَأَمَّا مَنۡ أَعۡطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿5﴾

E sa i përket atij që jep dhe ruhet,

92:6

وَصَدَّقَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿6﴾

Dhe vërteton bindshëm për më të mirën,

92:7

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡيُسۡرَىٰ ﴿7﴾

Ne do ta përgatisim atë për më të lehtën.

92:8

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسۡتَغۡنَىٰ ﴿8﴾

E sa i përket atij që bën koprraci dhe ndien veten të pavarur (nga Zoti),

92:9

وَكَذَّبَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿9﴾

Dhe që mohon atë më të mirën,

92:10

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡعُسۡرَىٰ ﴿10﴾

Ne do ta përgatisim për më të vështirën.

92:11

وَمَا يُغۡنِي عَنۡهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿11﴾

E pasuria e tij nuk do t’i bëjë dobi, kur ai të zhduket.

92:12

إِنَّ عَلَيۡنَا لَلۡهُدَىٰ ﴿12﴾

Detyrë e jonë është vetëm të udhëzojmë.

92:13

وَإِنَّ لَنَا لَلۡأٓخِرَةَ وَٱلۡأُولَىٰ ﴿13﴾

Dhe vetëm e Jona është bota tjetër si dhe kjo.

92:14

فَأَنذَرۡتُكُمۡ نَارٗا تَلَظَّىٰ ﴿14﴾

Unë ua kam tërhequr vërejtjen për zjarrin të ndezur fort.

92:15

لَا يَصۡلَىٰهَآ إِلَّا ٱلۡأَشۡقَى ﴿15﴾

Që aty nuk hyn tjëtërkush, pos atij që është më i prishuri.

92:16

ٱلَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿16﴾

I cili përgënjeshtroi dhe u zmbraps.

92:17

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلۡأَتۡقَى ﴿17﴾

Ndërsa ai që është më i devotshëm do të jetë larg tij.

92:18

ٱلَّذِي يُؤۡتِي مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ﴿18﴾

Ai që e jep pasurinë e vet e pastrohet,

92:19

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعۡمَةٖ تُجۡزَىٰٓ ﴿19﴾

E jo për ta shpërblyer ndokë që i ka bërë mirë më parë.

92:20

إِلَّا ٱبۡتِغَآءَ وَجۡهِ رَبِّهِ ٱلۡأَعۡلَىٰ ﴿20﴾

Por vetëm për të fituar kënaqësinë e Zotit të vet, më të lartit,

92:21

وَلَسَوۡفَ يَرۡضَىٰ ﴿21﴾

Për Zotin, ai do të gëzojë atë kënaqësi!

93:1

وَٱلضُّحَىٰ ﴿1﴾

Pasha paraditën!

93:2

وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿2﴾

Pasha natën kur shtrinë errësirën!

93:3

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿3﴾

Zoti yt nuk të ka lënë, as nuk të ka përbuzur.

93:4

وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ﴿4﴾

Dhe se bota e ardhshme është shumë më e mirë për ty se e para.

93:5

وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ﴿5﴾

E Zoti yt do të jepë ty, e ti do të kënaqesh.

93:6

أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ﴿6﴾

A nuk të gjeti ty jetim, e Ai të bëri vend (të dha përkrahje).

93:7

وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ﴿7﴾

Dhe të gjeti të paudhëzuar e Ai të udhëzojë.

93:8

وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ﴿8﴾

dhe të gjeti të varfër, e Ai të begatoi.

93:9

فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ﴿9﴾

Pra, mos e përul jetimin!

93:10

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ﴿10﴾

As lypësin mos e përzë!

93:11

وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ﴿11﴾

E me të mirat që të dha Zoti yt, trego (udhëzo njerëz)!

94:1

أَلَمۡ نَشۡرَحۡ لَكَ صَدۡرَكَ ﴿1﴾

A nuk ta hapëm ne gjoksin tënd?

94:2

وَوَضَعۡنَا عَنكَ وِزۡرَكَ ﴿2﴾

Dhe Ne hoqëm prej teje barrën tënde,

94:3

ٱلَّذِيٓ أَنقَضَ ظَهۡرَكَ ﴿3﴾

E cila shtypte shpinën tënde.

94:4

وَرَفَعۡنَا لَكَ ذِكۡرَكَ ﴿4﴾

Dhe Ne, ta ngritëm lartë famën tënde?

94:5

فَإِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرًا ﴿5﴾

E, pa dyshim se pas vështirësisë është lehtësimi.

94:6

إِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرٗا ﴿6﴾

Vërtet, pas vështirësisë vjen lehtësimi.

94:7

فَإِذَا فَرَغۡتَ فَٱنصَبۡ ﴿7﴾

E kur ta kryesh (obligimin), atëbotë mundohu me adhurim (All-llahut).

94:8

وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرۡغَب ﴿8﴾

Dhe, vetëm te Zoti yt përqëndro synimin!

95:1

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ ﴿1﴾

Pasha fikun dhe ullirin!

95:2

وَطُورِ سِينِينَ ﴿2﴾

Dhe (kodrën) Turi Sina-en!

95:3

وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ ﴿3﴾

Dhe këtë qytet të sigurisë!

95:4

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ ﴿4﴾

Vërtet, Ne e krijuam njerin në formën më të bukur.

95:5

ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ ﴿5﴾

Pastaj e zbritëm atë në më të ultin e të ultëve.

95:6

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ ﴿6﴾

Përveç atyre që besuan dhe bënë vepra të mira; ata kanë shpërblim të pandërprerë.

95:7

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعۡدُ بِٱلدِّينِ ﴿7﴾

E pas gjithë kësaj, ç’të shtyri të përgënjeshtrosh ditën e shpërblimit (përgjegjësisë)?

95:8

أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَحۡكَمِ ٱلۡحَٰكِمِينَ ﴿8﴾

A nuk është All-llahu më i urti gjykuesve?

96:1

ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ ﴿1﴾

Lexo me emrin e Zotit tënd, i cili krijoi.

96:2

خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ ﴿2﴾

Krijoi njeriun prej gjakut të ngjizur.

96:3

ٱقۡرَأۡ وَرَبُّكَ ٱلۡأَكۡرَمُ ﴿3﴾

Lexo për Zotin tënd Bujar!

96:4

ٱلَّذِي عَلَّمَ بِٱلۡقَلَمِ ﴿4﴾

Është Ai që ua mësoi pendën.

96:5

عَلَّمَ ٱلۡإِنسَٰنَ مَا لَمۡ يَعۡلَمۡ ﴿5﴾

Ia mësoi njeriut atë që nuk e dinte.

96:6

كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿6﴾

Jo, është e vërtetë se ai i kalon kufintë,

96:7

أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿7﴾

Për shkak se e ndien veten të pavarur.

96:8

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿8﴾

Po kthimi është vetëm te Zoti yt.

96:9

أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿9﴾

A më tregon atë që pengon,

96:10

عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿10﴾

një rob kur ai falet?

96:11

أَرَءَيۡتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلۡهُدَىٰٓ ﴿11﴾

ç’mendon kur ai (robi) është në rrugë të drejtë?

96:12

أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ ﴿12﴾

Ose ai (rob) urdhëroi për sinqeritet.

96:13

أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿13﴾

A më trego nëse ai përgënjeshtron dhe zmbrapset (nga besimi)?

96:14

أَلَمۡ يَعۡلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿14﴾

A nuk e di ai se All-llahu e sheh?

96:15

كَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿15﴾

Jo, Jo! Nëse nuk tërhiqet, vërtet do ta kapim për flokësh mbi ballin.

96:16

نَاصِيَةٖ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٖ ﴿16﴾

Floku rrenacak, mëkatar.

96:17

فَلۡيَدۡعُ نَادِيَهُۥ ﴿17﴾

E ai le t’i thërret ata të vetët.

96:18

سَنَدۡعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ﴿18﴾

Ne do t’i thërrasim zebanitë.

96:19

كَلَّا لَا تُطِعۡهُ وَٱسۡجُدۡۤ وَٱقۡتَرِب۩ ﴿19﴾

Jo, Jo! Ti mos iu bind atij, vazhdo me sexhde dhe afroju Zotit me të.

97:1

إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةِ ٱلۡقَدۡرِ ﴿1﴾

Ne e zbritëm atë (Kur’anin) në natën e Kadrit.

97:2

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ ﴿2﴾

E ç’të bëri ty të dijsh se ç’është nata e Kadrit?

97:3

لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ خَيۡرٞ مِّنۡ أَلۡفِ شَهۡرٖ ﴿3﴾

Nata e Kadrit është më e rëndësishme se një mijë muaj!

97:4

تَنَزَّلُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذۡنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمۡرٖ ﴿4﴾

Me lejen e Zotit të tyre në (atë natë) të zbresin engjëj dhe shpirti (Xhibrili) për secilën çështje.

97:5

سَلَٰمٌ هِيَ حَتَّىٰ مَطۡلَعِ ٱلۡفَجۡرِ ﴿5﴾

Ajo (që përcakton Zoti) është paqe deri në agim të mëngjesit.

98:1

لَمۡ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأۡتِيَهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ ﴿1﴾

Ata nga ithtarët e librit dhe idhujtarët, të cilët nuk besuan, nuk iu ndanë (besimit të tyre) derisa atyre u erdhi argumenti i qartë,

98:2

رَسُولٞ مِّنَ ٱللَّهِ يَتۡلُواْ صُحُفٗا مُّطَهَّرَةٗ ﴿2﴾

I dërguari prej All-llahut, që lexon fletë të pastra,

98:3

فِيهَا كُتُبٞ قَيِّمَةٞ ﴿3﴾

Në të cilat ka vetëm dispozita të drejta.

98:4

وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ ﴿4﴾

Dhe ata të cilëve u është dhënë libri, nuk u ndanë vetëm pasi që u erdhi argumenti.

98:5

وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُواْ ٱلزَّكَوٰةَۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلۡقَيِّمَةِ ﴿5﴾

E duke qenë se ata nuk ishin të urdhëruar me tjetër, pos që ta adhuronin All-llahun me një adhurim të sinqertë ndaj Tij, që të largohen prej çdo besimi të kotë, ta falin namazin, të japin zeqatin, se ajo është feja e drejtë.

98:6

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمۡ شَرُّ ٱلۡبَرِيَّةِ ﴿6﴾

S’ka dyshim se ata, të cilët nuk besuan nga ithtarët e librit dhe nga idhujtarët, do të jenë në zjarrin e Xhehennemit, aty do të jenë përgjithmonë. Të tilët janë krijesa më e dëmshme.

98:7

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمۡ خَيۡرُ ٱلۡبَرِيَّةِ ﴿7﴾

Ndërsa, ata që besuan dhe bënë vepra të mira, të tillët janë krijesa më e dobishme.

98:8

جَزَآؤُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّـٰتُ عَدۡنٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُۚ ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَشِيَ رَبَّهُۥ ﴿8﴾

Shpërblimi për ta te Zoti i tyre janë: vendet ne Xhennete nëpër të cilët burojnë lumenj, e aty janë përgjithmonë, pakëputur. All-llahu është i kënaqur ndaj tyre, e edhe ata të kënaqur prej Tij. E ky është për atë, që i ka pasur frikën Zotit të vet.

99:1

إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا ﴿1﴾

Kur të dridhet toka me dridhjen e saj të fuqishme,

99:2

وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا ﴿2﴾

Dhe të nxjerrë toka atë që ka në mbrendinë e saj (barrën nga brenda),

99:3

وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا ﴿3﴾

Dhe njeriu të thotë: “ç’ka kjo (që bën këtë dridhje)?”

99:4

يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا ﴿4﴾

Atë ditë, ajo i rrëfen tregimet e veta,

99:5

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا ﴿5﴾

Ngase Zoti yt e ka urdhëruar atë.

99:6

يَوۡمَئِذٖ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتٗا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ ﴿6﴾

Atë ditë njerëzit shfaqen të ndarë në grupe që të shpërblehen për veprat e tyre.

99:7

فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ ﴿7﴾

E kushe punoi ndonjë të mirë, që pëshon sa grimca, atë do ta gjejë.

99:8

وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ شَرّٗا يَرَهُۥ ﴿8﴾

Dhe kush punoi ndonjë të keqe sa grimca, atë do ta gjejë.

100:1

وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ﴿1﴾

Pasha vrapuesit e shpejtë (kuajt) që hingëllojnë!

100:2

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا ﴿2﴾

E që me thundrat e tyre nxjerrin xixëllima zjarri nga gurët,

100:3

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا ﴿3﴾

Dhe të cilët vërsulen herët në agim.

100:4

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا ﴿4﴾

E me të (vërsulje) atëherë çojnë pluhur.

100:5

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ﴿5﴾

Dhe ashtu hidhen në mesin e grumbullit (të armikut).

100:6

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ ﴿6﴾

Vërtet, njeriu është përbuzës ndaj Zotit të vet.

100:7

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ ﴿7﴾

Edhe vetë është dëshmues i asaj (përbuzje).

100:8

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ﴿8﴾

Dhe ai është që shumë e do pasurinë.

100:9

أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ﴿9﴾

A nuk e di ai se kur të nxirret çka ëstë në varreza?

100:10

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ﴿10﴾

Dhe të tubohet (të dalë në shesh) ajo që ishte në gjoksa.

100:11

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ ﴿11﴾

E atë ditë, pa dyshim Zoti i tyre është i njohur për punën e tyre.

101:1

ٱلۡقَارِعَةُ ﴿1﴾

Krisma e kijametit.

101:2

مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﴿2﴾

Ç'ka është krisma?

101:3

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﴿3﴾

Dhe ç’të mësoi ty se ç’është krisma?

101:4

يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ ﴿4﴾

Ajo është ditë kur njerëzit bëhen si insekte të shpërndara.

101:5

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ ﴿5﴾

Dhe kodrat bëhen si leshi i shprishur.

101:6

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿6﴾

E sa i përket atij që i rëndohet peshoja e veprave të tij,

101:7

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ ﴿7﴾

Ai është në një jetë të këndshme.

101:8

وَأَمَّا مَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿8﴾

Ndërsa, atij që ka peshojën e lehtë të veprave të tij,

101:9

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٞ ﴿9﴾

Vendi i tij do të jetë në Havije.

101:10

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا هِيَهۡ ﴿10﴾

E ç’është ajo që të njoftoi ç’është ai (Havije)?

101:11

نَارٌ حَامِيَةُۢ ﴿11﴾

Është zjarri me nxehtësi shumë të lartë.

102:1

أَلۡهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ ﴿1﴾

Juve u preokupoi përpjekja për shumimin (e pasurirë, të fëmijve, të pozitës)!

102:2

حَتَّىٰ زُرۡتُمُ ٱلۡمَقَابِرَ ﴿2﴾

Derisa të mos vizitoni varrezat (të bëheni banues të tyre - të vdisni).

102:3

كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ ﴿3﴾

Jo, nuk është ashtu! Gjithsesi këtë do ta kuptoni më vonë!

102:4

ثُمَّ كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ ﴿4﴾

Përsëri jo, jeni gabim! Më vonë do ta kuptoni!

102:5

كَلَّا لَوۡ تَعۡلَمُونَ عِلۡمَ ٱلۡيَقِينِ ﴿5﴾

Jo, pse, sikur ta dinit me një dije të sigurt (nuk do të bënit ashtu).

102:6

لَتَرَوُنَّ ٱلۡجَحِيمَ ﴿6﴾

Ju pa tjetër do ta shihni Xhehennemin.

102:7

ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيۡنَ ٱلۡيَقِينِ ﴿7﴾

Madje atë do ta shihni të bindur plotësisht.

102:8

ثُمَّ لَتُسۡـَٔلُنَّ يَوۡمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ ﴿8﴾

Pastaj në atë ditë do të pyeteni për të mirat (e dynjas).

103:1

وَٱلۡعَصۡرِ ﴿1﴾

Pasha kohën!

103:2

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَفِي خُسۡرٍ ﴿2﴾

Nuk ka dyshim njeriu është në një humbje të sigurt.

103:3

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡحَقِّ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ ﴿3﴾

Me përjashtim të atyre që besuan, që bënë vepra të mira, që porositën njëri-tjetrin t’i përmbahen të vërtetës dhe që këshilluan njëri-tjetrin të jenë të durueshëm.

104:1

وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ ﴿1﴾

Mjerë për secilin që e ofendon e përqesh (njerëzit),

104:2

ٱلَّذِي جَمَعَ مَالٗا وَعَدَّدَهُۥ ﴿2﴾

Që ka tubuar pasuri dhe që atë e ruan të mos i pakësohet.

104:3

يَحۡسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخۡلَدَهُۥ ﴿3﴾

E mendon se pasuria e tij do të bëjë të përjetshëm.

104:4

كَلَّاۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِي ٱلۡحُطَمَةِ ﴿4﴾

Jo, të mos medojë ashtu! Se ai pa tjetër do të hidhet në Hutame.

104:5

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحُطَمَةُ ﴿5﴾

E çka dini ti se ç’është Hutame?

104:6

نَارُ ٱللَّهِ ٱلۡمُوقَدَةُ ﴿6﴾

Është zjarri i All-llahut i ndezur fort.

104:7

ٱلَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى ٱلۡأَفۡـِٔدَةِ ﴿7﴾

Që depërton deri në loçkë të zemrës.

104:8

إِنَّهَا عَلَيۡهِم مُّؤۡصَدَةٞ ﴿8﴾

Ai i mbyll ata, ua zë frymën.

104:9

فِي عَمَدٖ مُّمَدَّدَةِۭ ﴿9﴾

Ata janë të lidhur në pranga

105:1

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصۡحَٰبِ ٱلۡفِيلِ ﴿1﴾

A nuk e ke parë se ç’bëri Zoti yt me poseduesi e elefantit?

105:2

أَلَمۡ يَجۡعَلۡ كَيۡدَهُمۡ فِي تَضۡلِيلٖ ﴿2﴾

A nuk ua bëri përpjekjen e tyre të dështuar?

105:3

وَأَرۡسَلَ عَلَيۡهِمۡ طَيۡرًا أَبَابِيلَ ﴿3﴾

Dhe Ai kundër tyre lëshoi shpendë që vinin tufë-tufë!

105:4

تَرۡمِيهِم بِحِجَارَةٖ مِّن سِجِّيلٖ ﴿4﴾

Dhe i gjuanin ata me gurë nga balta e gurëzuar!

105:5

فَجَعَلَهُمۡ كَعَصۡفٖ مَّأۡكُولِۭ ﴿5﴾

Dhe ata i bëri si gjeth i grimcuar (i përtypur)!

106:1

لِإِيلَٰفِ قُرَيۡشٍ ﴿1﴾

Për hirë të garantimit që e gëzojnë kurejshitët!

106:2

إِۦلَٰفِهِمۡ رِحۡلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيۡفِ ﴿2﴾

Garantimin e udhëtimit të tyre të lirë dimërit dhe verës!

106:3

فَلۡيَعۡبُدُواْ رَبَّ هَٰذَا ٱلۡبَيۡتِ ﴿3﴾

Pra, le ta adhurojnë Zotin e kësaj shtëpie,

106:4

ٱلَّذِيٓ أَطۡعَمَهُم مِّن جُوعٖ وَءَامَنَهُم مِّنۡ خَوۡفِۭ ﴿4﴾

I cili i ushqeu pas urisë dhe i siguroi prej çdo frike!

107:1

أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ ﴿1﴾

A e ke parë ti (a e sheh) atë, që përgënjeshtron përgjegjësinë dhe llogarinënë botën tjetër?

107:2

فَذَٰلِكَ ٱلَّذِي يَدُعُّ ٱلۡيَتِيمَ ﴿2﴾

Po ai është që e përzë në mënyrë të vrazhdë bonjakun.

107:3

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ﴿3﴾

Dhe që nuk nxit për të ushqyer të varfërin.

107:4

فَوَيۡلٞ لِّلۡمُصَلِّينَ ﴿4﴾

Pra shkatërrim është për ata që falen,

107:5

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَن صَلَاتِهِمۡ سَاهُونَ ﴿5﴾

të cilët ndaj namazit të tyre janë të pakujdesshëm.

107:6

ٱلَّذِينَ هُمۡ يُرَآءُونَ ﴿6﴾

Ata që vetëm shtiren (sa për sy e faqe).

107:7

وَيَمۡنَعُونَ ٱلۡمَاعُونَ ﴿7﴾

Dhe nuk japin as sendin më të vogël (as hua).

108:1

إِنَّآ أَعۡطَيۡنَٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ ﴿1﴾

Ne, vërtet, të dhamë ty shumë mira.

108:2

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنۡحَرۡ ﴿2﴾

Andaj, ti falu dhe prej kurban për hurë të Zotit tënd!

108:3

إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلۡأَبۡتَرُ ﴿3﴾

E s’ka dyshim se urrejtësi yt është farësosur.

109:1

قُلۡ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡكَٰفِرُونَ ﴿1﴾

Thuaj: “O ju jobesimtarë!

109:2

لَآ أَعۡبُدُ مَا تَعۡبُدُونَ ﴿2﴾

Unë nuk adhuroj atë që ju e adhuroni!

109:3

وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ ﴿3﴾

As ju nuk jeni adhurues të Atij që unë e adhuroj!

109:4

وَلَآ أَنَا۠ عَابِدٞ مَّا عَبَدتُّمۡ ﴿4﴾

Dhe unë kurr nuk do të jem adhurues i asaj që ju adhuroni!

109:5

وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ ﴿5﴾

Por edhe ju nuk do të jeni adhurues të Atij që unë adhuroj!

109:6

لَكُمۡ دِينُكُمۡ وَلِيَ دِينِ ﴿6﴾

Ju keni fenë tuaj (që i përmbaheni), e unë kam fenë time (që i përmbahem)!

110:1

إِذَا جَآءَ نَصۡرُ ٱللَّهِ وَٱلۡفَتۡحُ ﴿1﴾

Kur erdhi ndihma e All-llahut dhe çlirimi (ngadhënjimi),

110:2

وَرَأَيۡتَ ٱلنَّاسَ يَدۡخُلُونَ فِي دِينِ ٱللَّهِ أَفۡوَاجٗا ﴿2﴾

Dhe i pe njerëzit që po hyjnë turma-turma në fenë e All-llahut.

110:3

فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابَۢا ﴿3﴾

Ti, pra, lartësoje Zotin tënd duke falënderuar dhe kërko nga Ai falje. Ai vërtet pranon shumë pendimin.

111:1

تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ﴿1﴾

Qoftë i shkatërruar Ebi Lehebi, e ai më është shkatërruar!

111:2

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿2﴾

Atij nuk i bëri dobi pasuria e vet, as ajo çka fitoi!

111:3

سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ﴿3﴾

Ai do të hyjë në një zjarr të ndezur flakë.

111:4

وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ﴿4﴾

E edhe gruaja e tij, ajo që barti dru (ferra),

111:5

فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ﴿5﴾

E në qafën e saj ajo ka një litar të përdredhur.

112:1

قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

Thuaj: Ai, All-llahu është Një!

112:2

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ﴿2﴾

All-llahu është mbështetja (Atij i mbështetet çdo krijesë).

112:3

لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ ﴿3﴾

As s’ka lindur kë, as nuk është i lindur.

112:4

وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ ﴿4﴾

Dhe Atij askush nuk i është i barabartë.

113:1

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿1﴾

Thuaj: I mbështetem Zotit të agimit,

113:2

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿2﴾

Prej dëmit të çdo krijese, që Ai e krijoi.

113:3

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿3﴾

Dhe prej errësirës së natës kur ngryset plotësisht.

113:4

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ﴿4﴾

Dhe prej dëmit të atyre që lidhin dhe fryejnë nyja.

113:5

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿5﴾

Edhe prej dëmit të smirëkeqit kur sipas smirës vepron.

114:1

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿1﴾

Thuaj: “Mbështetem në Zotin e njerëzve!

114:2

مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿2﴾

Sunduesin e njerëzve,

114:3

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿3﴾

Të adhuruarin e njerëzve,

114:4

مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿4﴾

Prej të keqes së cytësit që fshihet.

114:5

ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿5﴾

I cili hedh dyshime në zemrat e njerëzve,

114:6

مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿6﴾

Qoftë ai nga xhinët ose nga njerëzit”.