quranm◉

Hizb 60

Range
from 90:1 to 114:6
Surahs covered
Tłumaczenie
213 Tłumaczenie

◉

90:1

لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿1﴾

Nie! Przysięgam na to miasto!

90:2

وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿2﴾

- a ty jesteś mieszkańcem tego miasta -

90:3

وَوَالِدٖ وَمَا وَلَدَ ﴿3﴾

I na rodziciela, i na to, co on zrodził!

90:4

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ ﴿4﴾

Zaprawdę, stworzyliśmy człowieka w udręce!

90:5

أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٞ ﴿5﴾

Czy on sądzi, że nikt nie będzie miał nad nim władzy?

90:6

يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا ﴿6﴾

Mówi on: "Roztrwoniłem majątek ogromny."

90:7

أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿7﴾

Czy on sądzi, że nikt tego nie widział?

90:8

أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ ﴿8﴾

Czy nie daliśmy mu dwoje oczu, i

90:9

وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ ﴿9﴾

Jednego języka i dwóch warg?

90:10

وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ ﴿10﴾

I czy nie poprowadziliśmy go ! na rozstajne drogi?

90:11

فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ ﴿11﴾

Lecz on nie próbował wejść na drogę stromą.

90:12

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ ﴿12﴾

A co pouczy cię, co to jest droga stroma?

90:13

فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿13﴾

To uwolnienie niewolnika

90:14

أَوۡ إِطۡعَٰمٞ فِي يَوۡمٖ ذِي مَسۡغَبَةٖ ﴿14﴾

Albo nakarmienie w dniu głodu

90:15

يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ ﴿15﴾

Sieroty spośród krewnych

90:16

أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ ﴿16﴾

Albo biedaka znajdującego się w nędzy.

90:17

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ ﴿17﴾

A także - być spośród tych, którzy wierzą, zachęcają się wzajemnie do cierpliwości, zachęcają się wzajemnie do miłosierdzia.

90:18

أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ﴿18﴾

Ci - to towarzysze prawicy.

90:19

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ﴿19﴾

Lecz ci, którzy nie uwierzyli w Nasze znaki - to towarzysze lewicy.

90:20

عَلَيۡهِمۡ نَارٞ مُّؤۡصَدَةُۢ ﴿20﴾

Nad nimi będzie ogień okrywający jak sklepienie.

91:1

وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾

Na słońce i na jego jasność poranną!

91:2

وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿2﴾

Na księżyc, kiedy po nim następuje!

91:3

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿3﴾

Na dzień, kiedy jaśnieje jego blaskiem!

91:4

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا ﴿4﴾

Na noc, kiedy okrywa je ciemnością!

91:5

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿5﴾

Na niebo i na Tego, który je zbudował!

91:6

وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿6﴾

Na ziemię i na Tego, który ją rozpostarł!

91:7

وَنَفۡسٖ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿7﴾

Na duszę i na Tego, który ją ukształtował!

91:8

فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا ﴿8﴾

I dał jej skłonność - do nieprawości i bojaźni Bożej.

91:9

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿9﴾

Pomyślność osiągnął ten, kto ją oczyścił,

91:10

وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿10﴾

Lecz poniósł stratę ten, kto ją zaciemnił!

91:11

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ ﴿11﴾

Odrzucił prawdę lud Samud przez swój bunt,

91:12

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا ﴿12﴾

Kiedy się podniósł najnędzniejszy z nich.

91:13

فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا ﴿13﴾

I powiedział do nich posłaniec Boga: "Oto wielbłądzica Boga! Dajcie jej pić!"

91:14

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا ﴿14﴾

A oni uznali go za kłamcę i podcięli jej ścięgna. Wtedy Pan zniszczył ich całkowicie za ten grzech i zrównał,

91:15

وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا ﴿15﴾

Nie obawiając się żadnych następstw.

92:1

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰ ﴿1﴾

Na noc, kiedy okrywa ciemnością!

92:2

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿2﴾

Na dzień, kiedy jaśnieje blaskiem!

92:3

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ﴿3﴾

Na Tego, który stworzył mężczyznę i kobietę!

92:4

إِنَّ سَعۡيَكُمۡ لَشَتَّىٰ ﴿4﴾

Zaprawdę, wysiłki wasze są różnorodne!

92:5

فَأَمَّا مَنۡ أَعۡطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿5﴾

Ale ten, kto daje i jest bogobojny,

92:6

وَصَدَّقَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿6﴾

I uznaje za prawdę nagrodę najpiękniejszą

92:7

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡيُسۡرَىٰ ﴿7﴾

- temu My ułatwimy dostęp do szczęścia.

92:8

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسۡتَغۡنَىٰ ﴿8﴾

A ten, kto skąpi i szuka bogactwa,

92:9

وَكَذَّبَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿9﴾

I za kłamstwo uważa nagrodę najpiękniejszą

92:10

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡعُسۡرَىٰ ﴿10﴾

- na tego My sprowadzimy nieszczęście.

92:11

وَمَا يُغۡنِي عَنۡهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿11﴾

Na nic mu się zda jego majątek, kiedy się sam zaprzepaści.

92:12

إِنَّ عَلَيۡنَا لَلۡهُدَىٰ ﴿12﴾

Zaprawdę, na Nas spoczywa kierowanie na drogę prostą!

92:13

وَإِنَّ لَنَا لَلۡأٓخِرَةَ وَٱلۡأُولَىٰ ﴿13﴾

I, zaprawdę, do Nas należy życie ostateczne i pierwsze!

92:14

فَأَنذَرۡتُكُمۡ نَارٗا تَلَظَّىٰ ﴿14﴾

Przeto ostrzegam was przed ogniem, który płonie!

92:15

لَا يَصۡلَىٰهَآ إِلَّا ٱلۡأَشۡقَى ﴿15﴾

Pali się w nim tylko najnieszczęśliwszy;

92:16

ٱلَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿16﴾

Ten, który zaprzeczał i odwracał się.

92:17

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلۡأَتۡقَى ﴿17﴾

Lecz zostanie odsunięty od niego bogobojny,

92:18

ٱلَّذِي يُؤۡتِي مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ﴿18﴾

Który daje swój majątek, by się oczyścić.

92:19

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعۡمَةٖ تُجۡزَىٰٓ ﴿19﴾

On nie wyświadcza nikomu dobrodziejstwa, po to by otrzymać nagrodę,

92:20

إِلَّا ٱبۡتِغَآءَ وَجۡهِ رَبِّهِ ٱلۡأَعۡلَىٰ ﴿20﴾

Lecz jedynie z tęsknoty do oblicza swego Pana - Najwyższego!

92:21

وَلَسَوۡفَ يَرۡضَىٰ ﴿21﴾

On z pewnością będzie zadowolony!

93:1

وَٱلضُّحَىٰ ﴿1﴾

Na jasność poranka!

93:2

وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿2﴾

Na noc, kiedy spokojnie zapada!

93:3

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿3﴾

Nie opuścił cię twój Pan ani cię nie znienawidził.

93:4

وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ﴿4﴾

I z pewnością ostateczne będzie lepsze dla ciebie aniżeli pierwsze!

93:5

وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ﴿5﴾

I z pewnością niebawem obdarzy cię twój Pan i będziesz zadowolony!

93:6

أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ﴿6﴾

Czyż nie znalazł cię sierotą i czy nie dał ci schronienia?

93:7

وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ﴿7﴾

Czy nie znalazł cię błądzącym i czy nie poprowadził cię drogą prostą?

93:8

وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ﴿8﴾

I czy nie znalazł cię biednym, i nie wzbogacił cię?

93:9

فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ﴿9﴾

Przeto sieroty - nie uciskaj!

93:10

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ﴿10﴾

A żebraka - nie odpychaj!

93:11

وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ﴿11﴾

A o dobrodziejstwie twego Pana - opowiadaj!

94:1

أَلَمۡ نَشۡرَحۡ لَكَ صَدۡرَكَ ﴿1﴾

Czyż nie otwarliśmy twojej piersi?

94:2

وَوَضَعۡنَا عَنكَ وِزۡرَكَ ﴿2﴾

Czy nie zdjęliśmy z ciebie twego brzemienia,

94:3

ٱلَّذِيٓ أَنقَضَ ظَهۡرَكَ ﴿3﴾

Które przytłaczało ci plecy?

94:4

وَرَفَعۡنَا لَكَ ذِكۡرَكَ ﴿4﴾

Czy nie rozgłosiliśmy twojej sławy?

94:5

فَإِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرًا ﴿5﴾

Obok trudności jest łatwość!

94:6

إِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرٗا ﴿6﴾

Zaprawdę, obok trudności jest łatwość!

94:7

فَإِذَا فَرَغۡتَ فَٱنصَبۡ ﴿7﴾

Przeto kiedy masz wolny czas, bądź skupiony

94:8

وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرۡغَب ﴿8﴾

I do twego Pana skieruj twoje pragnienia!

95:1

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ ﴿1﴾

Na drzewo figowe i oliwkowe!

95:2

وَطُورِ سِينِينَ ﴿2﴾

Na górę Synaj!

95:3

وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ ﴿3﴾

Na to miasto bezpieczne!

95:4

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ ﴿4﴾

Stworzyliśmy człowieka w najpiękniejszej postaci.

95:5

ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ ﴿5﴾

Potem uczyniliśmy go znowu najniższym spośród tych, którzy są na dole;

95:6

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ ﴿6﴾

Z wyjątkiem tych, którzy uwierzyli i czynili dobre dzieła - dla nich będzie nagroda nieustanna.

95:7

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعۡدُ بِٱلدِّينِ ﴿7﴾

Cóż więc po tym skłania cię jeszcze, by za kłamstwo uważać Sąd?

95:8

أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَحۡكَمِ ٱلۡحَٰكِمِينَ ﴿8﴾

Czyż Bóg nie jest najsprawiedliwszy z sędziów?!

96:1

ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ ﴿1﴾

Głoś! w imię twego Pana, który stworzył!

96:2

خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ ﴿2﴾

Stworzył człowieka z grudki krwi zakrzepłej!

96:3

ٱقۡرَأۡ وَرَبُّكَ ٱلۡأَكۡرَمُ ﴿3﴾

Głoś! Twój Pan jest najszlachetniejszy!

96:4

ٱلَّذِي عَلَّمَ بِٱلۡقَلَمِ ﴿4﴾

Ten, który nauczył człowieka przez pióro;

96:5

عَلَّمَ ٱلۡإِنسَٰنَ مَا لَمۡ يَعۡلَمۡ ﴿5﴾

Nauczył człowieka tego, czego on nie wiedział.

96:6

كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿6﴾

Niestety, nie! Zaprawdę, człowiek się buntuje,

96:7

أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿7﴾

Ponieważ czuje się niezależnym!

96:8

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿8﴾

Zaprawdę, powrócisz przecież do twojego Pana!

96:9

أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿9﴾

Czy widziałeś tego, który zabrania

96:10

عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿10﴾

Słudze modlić się?

96:11

أَرَءَيۡتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلۡهُدَىٰٓ ﴿11﴾

Czy sądzisz, iż on jest na drodze prostej

96:12

أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ ﴿12﴾

Albo że zaleca bogobojność?

96:13

أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿13﴾

Czy też sądzisz, iż on za kłamstwo uznaje prawdę i odwraca się?

96:14

أَلَمۡ يَعۡلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿14﴾

Czyż on nie wie, że Bóg widzi?

96:15

كَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿15﴾

Niech się ma na baczności! Jeśli nie zaprzestanie, to, zaprawdę, pociągniemy go za kosmyk;

96:16

نَاصِيَةٖ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٖ ﴿16﴾

Za kosmyk kłamliwy i grzeszny!

96:17

فَلۡيَدۡعُ نَادِيَهُۥ ﴿17﴾

Niech on wezwie swoich popleczników!

96:18

سَنَدۡعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ﴿18﴾

My wezwiemy strażników!

96:19

كَلَّا لَا تُطِعۡهُ وَٱسۡجُدۡۤ وَٱقۡتَرِب۩ ﴿19﴾

Ależ nie! Nie słuchaj go! Wybijaj pokłony i zbliż się!

97:1

إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةِ ٱلۡقَدۡرِ ﴿1﴾

Zaprawdę, zesłaliśmy go w Noc Przeznaczenia!

97:2

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ ﴿2﴾

A co cię pouczy, co to jest Noc Przeznaczenia?

97:3

لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ خَيۡرٞ مِّنۡ أَلۡفِ شَهۡرٖ ﴿3﴾

Noc Przeznaczenia - lepsza niż tysiąc miesięcy!

97:4

تَنَزَّلُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذۡنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمۡرٖ ﴿4﴾

Aniołowie i Duch zstępują tej Nocy, za pozwoleniem swego Pana, dla wypełnienia wszelkich rozkazów.

97:5

سَلَٰمٌ هِيَ حَتَّىٰ مَطۡلَعِ ٱلۡفَجۡرِ ﴿5﴾

Ona to pokój aż do pojawienia się żony porannej

98:1

لَمۡ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأۡتِيَهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ ﴿1﴾

Ci, którzy nie wierzą, spośród ludzi Księgi, jak i bałwochwalcy, nie zmienili się, dopóki nie przyszedł do nich jasny dowód:

98:2

رَسُولٞ مِّنَ ٱللَّهِ يَتۡلُواْ صُحُفٗا مُّطَهَّرَةٗ ﴿2﴾

Posłaniec od Boga, który recytuje oczyszczone karty,

98:3

فِيهَا كُتُبٞ قَيِّمَةٞ ﴿3﴾

Zawierające pisma prawdziwe.

98:4

وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ ﴿4﴾

Ci, którzy otrzymali Księgę, rozdzielili się dopiero wówczas, kiedy przyszedł do nich jasny dowód.

98:5

وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُواْ ٱلزَّكَوٰةَۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلۡقَيِّمَةِ ﴿5﴾

Zostało im nakazane tylko, aby czcili Boga, wyznając szczerze Jego religię - tak jak hanifowie odprawiali modlitwę i dawali jałmużnę. To jest religia prawdziwa.

98:6

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمۡ شَرُّ ٱلۡبَرِيَّةِ ﴿6﴾

Zaprawdę, ci, którzy nie uwierzą, spośród ludzi Księgi i bałwochwalcy, będą w ogniu Gehenny, gdzie będą przebywać na wieki. Oni są najgorsi ze stworzeń!

98:7

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمۡ خَيۡرُ ٱلۡبَرِيَّةِ ﴿7﴾

Zaprawdę, ci, którzy wierzą i którzy czynią dobre dzieła - oni są najlepsi ze stworzeń!

98:8

جَزَآؤُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّـٰتُ عَدۡنٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُۚ ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَشِيَ رَبَّهُۥ ﴿8﴾

Nagrodą ich u pana będą Ogrody Edenu, gdzie w dole płyną strumyki. Będą tam przebywać na wieki, nieśmiertelni. Bóg będzie z nich zadowolony i oni będą z Niego zadowoleni. - To będzie dla tych, którzy się obawiają swego Pana.

99:1

إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا ﴿1﴾

Kiedy ziemia zatrzęsie się swoim trzęsieniem

99:2

وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا ﴿2﴾

I kiedy ziemia wyrzuci swoje ciężary,

99:3

وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا ﴿3﴾

I kiedy człowiek powie: "Co jest z nią?",

99:4

يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا ﴿4﴾

Tego Dnia ona opowie swoją historię,

99:5

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا ﴿5﴾

Odpowiednio do tego, co objawił jej Pan.

99:6

يَوۡمَئِذٖ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتٗا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ ﴿6﴾

Tego Dnia ludzie będą wychodzili grupami, aby im zostały ukazane ich czyny.

99:7

فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ ﴿7﴾

I ten, kto uczynił dobra na ciężar pyłku, zobaczy je;

99:8

وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ شَرّٗا يَرَهُۥ ﴿8﴾

I ten, kto uczynił zła na ciężar pyłku, zobaczy je.

100:1

وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ﴿1﴾

Na galopujące, zadyszane,

100:2

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا ﴿2﴾

Krzeszące iskry ognia, .

100:3

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا ﴿3﴾

Które ruszają do ataku rankiem,

100:4

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا ﴿4﴾

Wzbijając tuman kurzu,

100:5

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ﴿5﴾

I wdzierają się w sam środek gromadnie!

100:6

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ ﴿6﴾

Zaprawdę, człowiek jest niewdzięczny względem swego Pana!

100:7

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ ﴿7﴾

I, zaprawdę, on sam jest tego świadkiem!

100:8

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ﴿8﴾

Zaprawdę, jego miłość do dóbr jest ogromna!

100:9

أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ﴿9﴾

Czyż on nie wie, że kiedy zostanie wywrócone to, co jest w grobach,

100:10

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ﴿10﴾

I kiedy zostanie wydobyte na jaw to, co jest w piersiach

100:11

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ ﴿11﴾

- zaprawdę, tego Dnia, ich Pan będzie o nich doskonale powiadomiony!

101:1

ٱلۡقَارِعَةُ ﴿1﴾

Wydarzenie przerażające!

101:2

مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﴿2﴾

Co to jest wydarzenie przerażające?

101:3

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﴿3﴾

I co ciebie pouczy, co to jest wydarzenie przerażające?

101:4

يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ ﴿4﴾

Tego Dnia ludzie będą podobni do rozproszonych motyli,

101:5

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ ﴿5﴾

A góry będą podobne do różnobarwnej gręplowanej wełny.

101:6

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿6﴾

Wtedy ten, którego szalki będą ciężkie,

101:7

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ ﴿7﴾

Zazna życia przyjemnego;

101:8

وَأَمَّا مَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿8﴾

A ten; którego szalki będą lekkie,

101:9

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٞ ﴿9﴾

Pogrąży się w głębi Czeluści.

101:10

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا هِيَهۡ ﴿10﴾

A co ciebie pouczy, co to jest Czeluść?

101:11

نَارٌ حَامِيَةُۢ ﴿11﴾

To jest Ogień Palący!

102:1

أَلۡهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ ﴿1﴾

Zabawia was współzawodnictwo w pomnażaniu

102:2

حَتَّىٰ زُرۡتُمُ ٱلۡمَقَابِرَ ﴿2﴾

Do chwili, gdy odwiedzicie groby.

102:3

كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ ﴿3﴾

Wcale nie! Wy wkrótce będziecie wiedzieć!

102:4

ثُمَّ كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ ﴿4﴾

Jeszcze raz nie! Wy wkrótce będziecie wiedzieć!

102:5

كَلَّا لَوۡ تَعۡلَمُونَ عِلۡمَ ٱلۡيَقِينِ ﴿5﴾

Wcale nie! Gdybyście wiedzieli wiedzą pewną!

102:6

لَتَرَوُنَّ ٱلۡجَحِيمَ ﴿6﴾

Z pewnością zobaczycie ogień piekielny!

102:7

ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيۡنَ ٱلۡيَقِينِ ﴿7﴾

Potem, z pewnością, zobaczycie go okiem pewności!

102:8

ثُمَّ لَتُسۡـَٔلُنَّ يَوۡمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ ﴿8﴾

Potem, z pewnością, zostaniecie zapytani tego Dnia o szczęśliwość!

103:1

وَٱلۡعَصۡرِ ﴿1﴾

Na porę przedwieczorną!

103:2

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَفِي خُسۡرٍ ﴿2﴾

Zaprawdę, człowiek jest na drodze zguby!

103:3

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡحَقِّ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ ﴿3﴾

Z wyjątkiem tych, którzy uwierzyli i czynili dobre dzieła, i zachęcali się wzajemnie do prawdy, i zachęcali się wzajemnie do cierpliwości.

104:1

وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ ﴿1﴾

Biada każdemu oszczercy zniesławiającemu!

104:2

ٱلَّذِي جَمَعَ مَالٗا وَعَدَّدَهُۥ ﴿2﴾

Który gromadzi bogactwo i przygotowuje je!

104:3

يَحۡسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخۡلَدَهُۥ ﴿3﴾

Sądzi on, że jego bogactwo uczyni go nieśmiertelnym.

104:4

كَلَّاۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِي ٱلۡحُطَمَةِ ﴿4﴾

Wcale nie! Zostanie on wrzucony do AI-Hutama!

104:5

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحُطَمَةُ ﴿5﴾

A co ciebie pouczy, co to jest Al-Hutama?

104:6

نَارُ ٱللَّهِ ٱلۡمُوقَدَةُ ﴿6﴾

To jest ogień Boga, buchający płomieniem,

104:7

ٱلَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى ٱلۡأَفۡـِٔدَةِ ﴿7﴾

Który wznosi się ponad serca!

104:8

إِنَّهَا عَلَيۡهِم مُّؤۡصَدَةٞ ﴿8﴾

On nad nimi tworzy sklepienie

104:9

فِي عَمَدٖ مُّمَدَّدَةِۭ ﴿9﴾

Na wydłużonych kolumnach.

105:1

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصۡحَٰبِ ٱلۡفِيلِ ﴿1﴾

Czy nie widziałeś, jak postąpił twój Pan z towarzyszami słonia?

105:2

أَلَمۡ يَجۡعَلۡ كَيۡدَهُمۡ فِي تَضۡلِيلٖ ﴿2﴾

Czy nie zniweczył ich podstępu?

105:3

وَأَرۡسَلَ عَلَيۡهِمۡ طَيۡرًا أَبَابِيلَ ﴿3﴾

Czy nie rzucił przeciwko nim ptaków lecących stadami,

105:4

تَرۡمِيهِم بِحِجَارَةٖ مِّن سِجِّيلٖ ﴿4﴾

Które obrzuciły ich kamieniami z palonej gliny?

105:5

فَجَعَلَهُمۡ كَعَصۡفٖ مَّأۡكُولِۭ ﴿5﴾

I uczynił ich jak objedzone pole zboża.

106:1

لِإِيلَٰفِ قُرَيۡشٍ ﴿1﴾

Dla zgody Kurajszytów,

106:2

إِۦلَٰفِهِمۡ رِحۡلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيۡفِ ﴿2﴾

Dla zgody ich w podróżowaniu zimą i latem!

106:3

فَلۡيَعۡبُدُواْ رَبَّ هَٰذَا ٱلۡبَيۡتِ ﴿3﴾

Niech oni czczą Pana tego Domu,

106:4

ٱلَّذِيٓ أَطۡعَمَهُم مِّن جُوعٖ وَءَامَنَهُم مِّنۡ خَوۡفِۭ ﴿4﴾

Który ich nakarmił, kiedy byli głodni, i zapewnił im bezpieczeństwo, aby nie żyli w strachu!

107:1

أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ ﴿1﴾

Czy widziałeś tego, który za kłamstwo uważa religię?

107:2

فَذَٰلِكَ ٱلَّذِي يَدُعُّ ٱلۡيَتِيمَ ﴿2﴾

To jest ten, który z pogardą odpycha sierotę,

107:3

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ﴿3﴾

Który nie zachęca do nakarmienia biednego.

107:4

فَوَيۡلٞ لِّلۡمُصَلِّينَ ﴿4﴾

Biada modlącym się,

107:5

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَن صَلَاتِهِمۡ سَاهُونَ ﴿5﴾

Którzy są niedbali w swojej modlitwie,

107:6

ٱلَّذِينَ هُمۡ يُرَآءُونَ ﴿6﴾

Którzy tylko chcą być widziani,

107:7

وَيَمۡنَعُونَ ٱلۡمَاعُونَ ﴿7﴾

A odmawiają wspomożenia.

108:1

إِنَّآ أَعۡطَيۡنَٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ ﴿1﴾

Zaprawdę, My daliśmy tobie obfitość!

108:2

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنۡحَرۡ ﴿2﴾

Módl się przeto do twego Pana i składaj ofiary!

108:3

إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلۡأَبۡتَرُ ﴿3﴾

Zaprawdę, ten, kto ciebie nienawidzi - pozostanie bez potomstwa!

109:1

قُلۡ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡكَٰفِرُونَ ﴿1﴾

Powiedz: "O wy - niewierni!

109:2

لَآ أَعۡبُدُ مَا تَعۡبُدُونَ ﴿2﴾

Ja nie czczę tego, co wy czcicie,

109:3

وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ ﴿3﴾

Ani wy nie jesteście czcicielami tego, Co ja czczę.

109:4

وَلَآ أَنَا۠ عَابِدٞ مَّا عَبَدتُّمۡ ﴿4﴾

Ja nie jestem czcicielem tego, co wy czcicie,

109:5

وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ ﴿5﴾

Ani wy nie jesteście czcicielami tego, co ja czczę.

109:6

لَكُمۡ دِينُكُمۡ وَلِيَ دِينِ ﴿6﴾

Wy macie waszą religię, a ja mam moją religię."

110:1

إِذَا جَآءَ نَصۡرُ ٱللَّهِ وَٱلۡفَتۡحُ ﴿1﴾

Kiedy przychodzi pomoc Boga i zwycięstwo,

110:2

وَرَأَيۡتَ ٱلنَّاسَ يَدۡخُلُونَ فِي دِينِ ٱللَّهِ أَفۡوَاجٗا ﴿2﴾

Kiedy widzisz ludzi przystępujących tłumnie do religii Boga,

110:3

فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابَۢا ﴿3﴾

Głoś chwałę twego Pana i proś go o przebaczenie! Zaprawdę, On jest ciągle przebaczający!

111:1

تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ﴿1﴾

Niech zginą obie ręce Abu Lahaba i niech on sam zginie! -

111:2

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿2﴾

Nie zdadzą mu się na nic jego majątek i to, co zyskał.

111:3

سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ﴿3﴾

Będzie się palił w ogniu płomiennym,

111:4

وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ﴿4﴾

I jego żona - nosząca drzewo;

111:5

فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ﴿5﴾

Będzie ona mieć na szyi sznur z włókien palmy.

112:1

قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

Mów: "On - Bóg Jeden,

112:2

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ﴿2﴾

Bóg Wiekuisty!

112:3

لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ ﴿3﴾

Nie zrodził i nie został zrodzony!

112:4

وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ ﴿4﴾

Nikt Jemu nie jest równy!"

113:1

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿1﴾

Mów: "Szukam schronienia u Pana jutrzenki

113:2

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿2﴾

Przed złem tego, co On stworzył,

113:3

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿3﴾

Przed złem ciemności, kiedy się szerzy,

113:4

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ﴿4﴾

Przed złem tych, którzy dmuchają na węzły,

113:5

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿5﴾

I przed złem człowieka zawistnego, w chwili kiedy żywi zawiść!"

114:1

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿1﴾

Mów: "Szukam schronienia u Pana ludzi,

114:2

مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿2﴾

Króla ludzi,

114:3

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿3﴾

Boga ludzi,

114:4

مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿4﴾

Przed złem kusiciela, wycofującego się skrycie,

114:5

ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿5﴾

Który podszeptuje pokusę w serca ludzi

114:6

مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿6﴾

- spośród dżinów i ludzi."