quranm◉

Hizb 60

Range
from 90:1 to 114:6
Surahs covered
คำแปล
213 คำแปล

◉

90:1

لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿1﴾

[1] ขอสาบานด้วยเมืองนี้

90:2

وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿2﴾

[2] และเจ้านั้นเป็นผู้อาศัยอยู่ในเมืองนี้

90:3

وَوَالِدٖ وَمَا وَلَدَ ﴿3﴾

[3] และขอสาบานด้วยผู้บังเกิดและผู้ถือกำเนิด

90:4

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ ﴿4﴾

[4] โดยแน่นอนเราได้บังเกิดมนุษย์มาเพื่อเผชิญความยากลำบาก

90:5

أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٞ ﴿5﴾

[5] เขาคิดว่าไม่มีผู้ใดจะมีความสามารถเหนือเขากระนั้นหรือ

90:6

يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا ﴿6﴾

[6] เขาจึงกล่าวว่า ฉันได้ผลาญทรัพย์สมบัติมามากมายแล้ว

90:7

أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿7﴾

[7] เขาคิดว่าไม่มีผู้ใดเห็นเขากระนั้นหรือ

90:8

أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ ﴿8﴾

[8] เรามิได้ทำดวงตาทั้งสองข้างให้แก่เขาดอกหรือ

90:9

وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ ﴿9﴾

[9] และลิ้นและริมฝีปากทั้งสองด้วย

90:10

وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ ﴿10﴾

[10] และเราได้ชี้แนะทางแห่งความดี และความชั่วแก่เขาแล้ว

90:11

فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ ﴿11﴾

[11] กระนั้นก็ดี เขาก็ยังไม่พากเพียรบนทางลำบาก

90:12

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ ﴿12﴾

[12] และอันใดเล่าที่จะทำให้เจ้ารู้ว่าทางลำบากนั้นคืออะไร

90:13

فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿13﴾

[13] คือการปล่อยทาส

90:14

أَوۡ إِطۡعَٰمٞ فِي يَوۡمٖ ذِي مَسۡغَبَةٖ ﴿14﴾

[14] หรือการให้อาหารในวันยากลำบากแห่งความหิวโหย

90:15

يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ ﴿15﴾

[15] แก่เด็กกำพร้าที่เป็นญาติใกล้ชิด

90:16

أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ ﴿16﴾

[16] หรือคนยากจนขัดสนที่มอมอยู่กับฝุ่นดิน

90:17

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ ﴿17﴾

[17] แล้วเขาได้อยู่ในหมู่ผู้ศรัทธา และตักเตือนกันให้มีความอดทนและตักเตือนกันให้มีความเมตตา

90:18

أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ﴿18﴾

[18] ชนเหล่านี้คือพวกฝ่ายขวา

90:19

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ﴿19﴾

[19] ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อสัญญาณต่าง ๆ ของเรา พวกเขาคือพวกฝ่ายซ้าย

90:20

عَلَيۡهِمۡ نَارٞ مُّؤۡصَدَةُۢ ﴿20﴾

[20] บนพวกเขานั้นมีไฟนรกครอบคลุมอยู่อย่างมิดชิด

91:1

وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾

[1] ขอสาบานด้วยดวงอาทิตย์ และแสงสว่างของมัน

91:2

وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿2﴾

[2] และด้วยดวงจันทร์ เมื่อโคจรตามหลังมัน

91:3

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿3﴾

[3] และด้วยเวลากลางวันเมื่อประกายแสงมัน (จากดวงอาทิตย์)

91:4

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا ﴿4﴾

[4] และด้วยเวลากลางคืนเมื่อปกคลุมมัน

91:5

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿5﴾

[5] และด้วยชั้นฟ้า และที่พระองค์ทรงสร้างมัน

91:6

وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿6﴾

[6] และด้วยแผ่นดิน และที่พระองค์ทรงแผ่มัน

91:7

وَنَفۡسٖ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿7﴾

[7] และด้วยชีวิต และที่พระองค์ทรงทำให้มันสมบูรณ์

91:8

فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا ﴿8﴾

[8] แล้วพระองค์ทรงดลใจมันให้รู้ทางชั่วของมันและทางสำรวมของมัน

91:9

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿9﴾

[9] แน่นอน ผู้ขัดเกลาชีวิตย่อมได้รับความสำเร็จ

91:10

وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿10﴾

[10] และแน่นอน ผู้หมกมุ่นมัน (ด้วยการทำชั่ว) ย่อมล้มเหลว

91:11

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ ﴿11﴾

[11] พวกซะมูดได้ปฏิเสธด้วยการละเมิดขอบเขตของพวกเขา

91:12

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا ﴿12﴾

[12] เมื่อคนเลวทรามที่สุดของพวกเขาได้รีบรุดไป (ฆ่าอูฐตัวเมีย)

91:13

فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا ﴿13﴾

[13] แล้วรอซูลของอัลลอฮฺจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า (อย่าทำร้าย) อูฐของอัลลอฮฺ และ (อย่าขัดขวาง) การดื่มน้ำของมัน

91:14

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا ﴿14﴾

[14] แต่พวกเขาก็ไม่เชื่อนบีแล้วพวกเขาก็ได้ฆ่ามัน ดังนั้นพระเจ้าของพวกเขาจึงได้ทำลายล้างพวกเขาเนื่องจากเพราะความผิดของพวกเขา แล้วพระองค์ทรงลงโทษพวกเขาอย่างถ้วนหน้ากัน

91:15

وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا ﴿15﴾

[15] และพระองค์มิทรงหวาดหวั่นต่อปั้นปลายพวกมัน

92:1

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰ ﴿1﴾

[1] ขอสาบานด้วยเวลากลางคืน เมื่อมันปกคลุม

92:2

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿2﴾

[2] และด้วยเวลากลางวันเมื่อมันประกายแสง

92:3

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ﴿3﴾

[3] และด้วยผู้ที่ทรงบังเกิดเพศชายและเพศหญิง

92:4

إِنَّ سَعۡيَكُمۡ لَشَتَّىٰ ﴿4﴾

[4] แท้จริงการงานของพวกเจ้านั้นย่อมแตกต่างกันอย่างแน่นอน

92:5

فَأَمَّا مَنۡ أَعۡطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿5﴾

[5] ส่วนผู้ที่บริจาคและยำเกรง (อัลลอฮฺ)

92:6

وَصَدَّقَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿6﴾

[6] และเชื่อมั่นในสิ่งที่ดี

92:7

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡيُسۡرَىٰ ﴿7﴾

[7] เราก็จะให้เขาได้รับความสะดวกอย่างง่ายดาย

92:8

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسۡتَغۡنَىٰ ﴿8﴾

[8] และส่วนผู้ที่ตระหนี่และถือว่ามีพอเพียงแล้ว

92:9

وَكَذَّبَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿9﴾

[9] และปฏิเสธสิ่งที่ดีงาม

92:10

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡعُسۡرَىٰ ﴿10﴾

[10] เราก็จะให้เขาได้รับความลำบากอย่างง่ายดาย

92:11

وَمَا يُغۡنِي عَنۡهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿11﴾

[11] และทรัพย์สมบัติของเขาจะไม่อำนวยประโยชน์แก่เขาได้ เมื่อเขาตกไปในเหวนรก

92:12

إِنَّ عَلَيۡنَا لَلۡهُدَىٰ ﴿12﴾

[12] แท้จริงหน้าที่ของเรานั้นคือให้การชี้แนะทาง

92:13

وَإِنَّ لَنَا لَلۡأٓخِرَةَ وَٱلۡأُولَىٰ ﴿13﴾

[13] และแท้จริงปรโลกและโลกนี้เป็นของเรา

92:14

فَأَنذَرۡتُكُمۡ نَارٗا تَلَظَّىٰ ﴿14﴾

[14] ดังนั้นข้าขอเตือนพวกเจ้าถึงไฟที่ลุกโชน

92:15

لَا يَصۡلَىٰهَآ إِلَّا ٱلۡأَشۡقَى ﴿15﴾

[15] ไม่มีผู้ใดจะเข้าไปในเผาไหม้ในมัน นอกจากคนเลวทรามที่สุด

92:16

ٱلَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿16﴾

[16] คือผู้ที่ปฏิเสธและผินหลังให้

92:17

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلۡأَتۡقَى ﴿17﴾

[17] และส่วนผู้ที่ยำเกรงยิ่งนั้นจะถูกปลีกตัวให้ห่างไกลจากมัน

92:18

ٱلَّذِي يُؤۡتِي مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ﴿18﴾

[18] ซึ่งเขาบริจาคทรัพย์สินของเขาเพื่อขัดเกลาตนเอง

92:19

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعۡمَةٖ تُجۡزَىٰٓ ﴿19﴾

[19] และที่เขานั้นไม่มีบุญคุณแก่ผู้ใดที่บุญคุณนั้นจะถูกตอบแทน

92:20

إِلَّا ٱبۡتِغَآءَ وَجۡهِ رَبِّهِ ٱلۡأَعۡلَىٰ ﴿20﴾

[20] นอกจากว่าเพื่อแสวงความโปรดปรานจากพระเจ้าของเขาผู้ทรงสูงส่งเท่านั้น

92:21

وَلَسَوۡفَ يَرۡضَىٰ ﴿21﴾

[21] และเขาก็พึงพอใจ

93:1

وَٱلضُّحَىٰ ﴿1﴾

[1] ขอสาบานด้วยเวลาสาย

93:2

وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿2﴾

[2] และด้วยเวลากลางคืนเมื่อมันมืด และสงัดเงียบ

93:3

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿3﴾

[3] พระเจ้าของเจ้ามิได้ทรงทอดทิ้งเจ้า และมิได้ทรงโกรธเคืองเจ้า

93:4

وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ﴿4﴾

[4] และแน่นอนเบื้องปลายเป็นการดียิ่งแก่เจ้ากว่าเบื้องต้น

93:5

وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ﴿5﴾

[5] และความแน่นอนพระเจ้าของเจ้าจะให้แก่เจ้าจนกว่าจะพอใจ

93:6

أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ﴿6﴾

[6] พระองค์มิได้ทรงพบเจ้าเป็นกำพร้าแล้วทรงให้ที่พึ่งดอกหรือ

93:7

وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ﴿7﴾

[7] และทรงพบเจ้าระเหเร่ร่อน แล้วก็ทรงชี้แนะทาง (แก่เจ้า) ดอกหรือ

93:8

وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ﴿8﴾

[8] และทรงพบเจ้าเป็นผู้ขัดสน แล้วให้มั่งคั่ง (แก่) เจ้าดอกหรือ

93:9

فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ﴿9﴾

[9] ดังนั้นส่วนเด็กกำพร้าเจ้าอย่าข่มขี่

93:10

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ﴿10﴾

[10] และส่วนผู้เอ่ยขอนั้น เจ้าอย่าตวาดขับไล่

93:11

وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ﴿11﴾

[11] และส่วนความโปรดปรานแห่งพระเจ้าของเจ้านั้นเจ้าจงแสดงออก

94:1

أَلَمۡ نَشۡرَحۡ لَكَ صَدۡرَكَ ﴿1﴾

[1] เรามิได้เปิดหัวอกของเจ้าแก่เจ้าดอกหรือ

94:2

وَوَضَعۡنَا عَنكَ وِزۡرَكَ ﴿2﴾

[2] และเราได้ปลดเปลื้องภาระหนักของเจ้าออกจากเจ้าแล้ว

94:3

ٱلَّذِيٓ أَنقَضَ ظَهۡرَكَ ﴿3﴾

[3] ซึ่งเป็นภาระหนักอึ้งบนหลังของเจ้า

94:4

وَرَفَعۡنَا لَكَ ذِكۡرَكَ ﴿4﴾

[4] และเราได้ยกย่องให้แก่เจ้าแล้ว ซึ่งการกล่าวถึงเจ้า

94:5

فَإِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرًا ﴿5﴾

[5] ฉะนั้นแท้จริงหลังจากความยากลำบากก็จะมีความง่าย

94:6

إِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرٗا ﴿6﴾

[6] แท้จริงหลังจากความยากลำบากก็จะมีความง่าย

94:7

فَإِذَا فَرَغۡتَ فَٱنصَبۡ ﴿7﴾

[7] ดังนั้นเมื่อเจ้าเสร็จสิ้น (จากงานหนึ่งแล้ว) ก็จงลำบากต่อไป

94:8

وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرۡغَب ﴿8﴾

[8] และยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นก็ที่เจ้าจงมุ่งปรารถนาเถิด

95:1

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ ﴿1﴾

[1] ขอสาบานด้วยต้นมะเดื่อและต้นมะกอก

95:2

وَطُورِ سِينِينَ ﴿2﴾

[2] และด้วยภูเขาฎูรซีนาย

95:3

وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ ﴿3﴾

[3] และด้วยเมืองนี้ที่ปลอดภัย

95:4

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ ﴿4﴾

[4] โดยแน่นอนเราได้บังเกิดมนุษย์มาในรูปแบบที่สวยงามยิ่ง

95:5

ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ ﴿5﴾

[5] แล้วเราได้ให้เขากลับสู่สภาพที่ตกต่ำ ที่ตกต่ำยิ่ง

95:6

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ ﴿6﴾

[6] นอกจากบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบสิ่งดีงามทั้งหลาย โดยที่สำหรับพวกเขาจะได้รับรางวัลอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

95:7

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعۡدُ بِٱلدِّينِ ﴿7﴾

[7] ดังนั้นอะไรเล่าที่ทำให้เขาปฏิเสธเจ้าในภายหลังเกี่ยวกับการตอบแทน

95:8

أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَحۡكَمِ ٱلۡحَٰكِمِينَ ﴿8﴾

[8] มิใช่อัลลอฮฺดอกหรือ เป็นผู้ตัดสินที่ดีเยี่ยมในหมู่ผู้ตัดสินทั้งหลาย

96:1

ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ ﴿1﴾

[1] จงอ่านด้วยพระนามแห่งพระเจ้าของเจ้าผู้ทรงบังเกิด

96:2

خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ ﴿2﴾

[2] ทรงบังเกิดมนุษย์จากก้อนเลือด

96:3

ٱقۡرَأۡ وَرَبُّكَ ٱلۡأَكۡرَمُ ﴿3﴾

[3] จงอ่านเถิด และพระเจ้าของเจ้านั้นผู้ทรงใจบุญยิ่ง

96:4

ٱلَّذِي عَلَّمَ بِٱلۡقَلَمِ ﴿4﴾

[4] ผู้ทรงสอนการใช้ปากกา

96:5

عَلَّمَ ٱلۡإِنسَٰنَ مَا لَمۡ يَعۡلَمۡ ﴿5﴾

[5] ผู้ทรงสอนมนุษย์ในสิ่งที่เขาไม่รู้

96:6

كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿6﴾

[6] มิใช่เช่นนั้น แท้จริงมนุษย์นั้น ย่อมจะละเมิดขอบเขต

96:7

أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿7﴾

[7] เนื่องเพราะเขาคิดว่าเขาพอเพียงแล้ว

96:8

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿8﴾

[8] แท้จริงยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือการกลับไป

96:9

أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿9﴾

[9] เจ้าเห็นแล้วมิใช่หรือ ผู้ที่คอยขัดขวาง

96:10

عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿10﴾

[10] บ่าวคนหนึ่ง เมื่อเขากำลังละหมาด

96:11

أَرَءَيۡتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلۡهُدَىٰٓ ﴿11﴾

[11] เจ้าคิดบ้างไหมว่า หากบ่าวผู้นั้นอยู่บนแนวทางที่ถูกต้อง

96:12

أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ ﴿12﴾

[12] หรือเขาได้ใช้ให้ผู้คนมีความยำเกรง

96:13

أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿13﴾

[13] เจ้าคิดบ้างไหมว่า หากเขาปฏิเสธและผินหลังให้

96:14

أَلَمۡ يَعۡلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿14﴾

[14] เขาไม่รู้ดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงเห็น

96:15

كَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿15﴾

[15] มิใช่เช่นนั้น ถ้าเขายังไม่หยุดยั้ง เราจะจิกเขาที่ขม่อมอย่างแน่นอน

96:16

نَاصِيَةٖ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٖ ﴿16﴾

[16] ขม่อมที่โกหกที่ประพฤติชั่ว

96:17

فَلۡيَدۡعُ نَادِيَهُۥ ﴿17﴾

[17] แล้วให้เขาเรียกที่ประชุมของเขา

96:18

سَنَدۡعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ﴿18﴾

[18] เราก็จะเรียกผู้คุมนรก

96:19

كَلَّا لَا تُطِعۡهُ وَٱسۡجُدۡۤ وَٱقۡتَرِب۩ ﴿19﴾

[19] มิใช่เช่นนั้น เจ้าอย่าได้เชื่อฟังมัน แต่จงสุญูด และเข้าใกล้อัลลอฮฺเถิด

97:1

إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةِ ٱلۡقَدۡرِ ﴿1﴾

[1] แท้จริงเราได้ประทานอัลกุรอานลงมาในคืนอัลก็อดรฺ

97:2

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ ﴿2﴾

[2] และอะไรเล่าจะทำให้เจ้ารู้ได้ว่าคืนอัลก็อดรฺนั้นคืออะไร

97:3

لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ خَيۡرٞ مِّنۡ أَلۡفِ شَهۡرٖ ﴿3﴾

[3] คืนอัลก็อดรฺนั้นดียิ่งกว่าหนึ่งพันเดือน

97:4

تَنَزَّلُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذۡنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمۡرٖ ﴿4﴾

[4] บรรดามลาอิกะฮฺและอัลรูฮฺ (ญิบรีล) จะลงมาในคืนนั้น โดยอนุมัติแห่งพระเจ้าของพวกเขา เนื่องจากกิจการทุกสิ่ง

97:5

سَلَٰمٌ هِيَ حَتَّىٰ مَطۡلَعِ ٱلۡفَجۡرِ ﴿5﴾

[5] คืนนั้นมีความศานติจนกระทั่งรุ่งอรุณ

98:1

لَمۡ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأۡتِيَهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ ﴿1﴾

[1] บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในหมู่อะฮฺลุลกิตาบและพวกบูชาเจว็ดนั้นจะไม่หลุดพ้นจาก (หลักศรัทธาของพวกเขา) จนกว่าจะได้มีหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา

98:2

رَسُولٞ مِّنَ ٱللَّهِ يَتۡلُواْ صُحُفٗا مُّطَهَّرَةٗ ﴿2﴾

[2] คือรอซูลคนหนึ่งจากอัลลอฮฺเพื่ออ่านคัมภีร์อันบริสุทธิ์

98:3

فِيهَا كُتُبٞ قَيِّمَةٞ ﴿3﴾

[3] ในคัมภีร์นั้นมีบัญญัติอันเที่ยงตรง

98:4

وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ ﴿4﴾

[4] และบรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์ (อะฮฺลุลกิตาบ) นั้น มิได้แตกแยกกัน เว้นแต่หลังจากที่ได้มีหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขาแล้ว

98:5

وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُواْ ٱلزَّكَوٰةَۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلۡقَيِّمَةِ ﴿5﴾

[5] และพวกเขามิได้ถูกบัญชาให้กระทำอื่นใดนอกจากเพื่อเคารพภักดีต่ออัลลอฮฺ เป็นผู้มีเจตนาบริสุทธิ์ในการภักดีต่อพระองค์ เป็นผู้อยู่ในแนวทางที่เที่ยงตรงและดำรงการละหมาด และจ่ายซะกาต และนั่นแหละคือศาสนาอันเที่ยงธรรม

98:6

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمۡ شَرُّ ٱلۡبَرِيَّةِ ﴿6﴾

[6] แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในหมู่อะฮฺลุลกิตาบ และบูชาเจว็ดนั้นจะอยู่ในนรกญะฮันนัม พวกเขาเป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล ชนเหล่านั้นพวกเขาเป็นมนุษย์ที่ชั่วช้ายิ่ง

98:7

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمۡ خَيۡرُ ٱلۡبَرِيَّةِ ﴿7﴾

[7] แท้จริง บรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลาย ชนเหล่านั้น พวกเขาเป็นมนุษย์ที่ดียิ่ง

98:8

جَزَآؤُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّـٰتُ عَدۡنٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُۚ ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَشِيَ رَبَّهُۥ ﴿8﴾

[8] การตอบแทนของพวกเขา ณ ที่พระเจ้าของพวกเขาคือสวนสวรรค์หลากหลายอันสถาพร ณ เบื้องล่างของมันมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน พวกเขาเป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล อัลลอฮฺทรงปิติต่อพวกเขา และพวกเขาก็ยินดีในพระองค์ นั่นคือสำหรับผู้ที่กลัวเกรงพระเจ้าของพวกเขา

99:1

إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا ﴿1﴾

[1] เมื่อแผ่นดินถูกให้ไหวอย่างสั่นสะท้านของมัน

99:2

وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا ﴿2﴾

[2] และเมื่อแผ่นดินได้ระบายของหนักของมันออกมา

99:3

وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا ﴿3﴾

[3] และมนุษย์จะกล่าวว่า เกิดอะไรขึ้นแก่มันเล่า

99:4

يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا ﴿4﴾

[4] ในวันนั้นมันจะบอกข่าวคราวของมัน

99:5

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا ﴿5﴾

[5] ว่าแท้จริงพระเจ้าได้มีบัญชาแก่มัน

99:6

يَوۡمَئِذٖ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتٗا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ ﴿6﴾

[6] ในวันนั้นมนุษย์จะกระจายออกมาเป็นหมู่ ๆ เพื่อพวกเขาจะถูกให้เห็นผลงานของพวกเขา

99:7

فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ ﴿7﴾

[7] ดังนั้นผู้ใดกระทำความดีหนักเท่าละอองธุลี เขาก็จะเห็นมัน

99:8

وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ شَرّٗا يَرَهُۥ ﴿8﴾

[8] ส่วนผู้ใดกระทำความชั่วหนักเท่าละอองธุลี เขาก็จะเห็นมัน

100:1

وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ﴿1﴾

[1] ขอสาบานด้วยม้าที่ส่งเสียงหอบขณะวิ่ง

100:2

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا ﴿2﴾

[2] แล้วด้วยม้าที่กีบเท้าของมันตีกับหินจนเกิดประกายไฟ

100:3

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا ﴿3﴾

[3] แล้วด้วยม้าที่จู่โจมศัตรูในยามเช้า

100:4

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا ﴿4﴾

[4] แล้วมันได้ทำให้ฝุ่นตลบฟุ้งในยามนั้น

100:5

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ﴿5﴾

[5] แล้วมันได้บุกเข้าไปท่ามกลางหมู่ศัตรูในยามนั้น

100:6

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ ﴿6﴾

[6] แท้จริงมนุษย์เป็นผู้เนรคุณต่อพระเจ้าของเขา

100:7

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ ﴿7﴾

[7] และแท้จริงเขาได้เป็นพยานต่อการนั้นอย่างแน่นอน

100:8

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ﴿8﴾

[8] และแท้จริง เขามีความหวงแหน เพราะรักในทรัพย์สมบัติ

100:9

أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ﴿9﴾

[9] เขาไม่รู้ดอกหรือว่า เมื่อสิ่งที่อยู่ในหลุมฝังศพถูกให้ฟื้นขึ้นมา

100:10

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ﴿10﴾

[10] และสิ่งที่อยู่ในหัวอกถูกเผยออก

100:11

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ ﴿11﴾

[11] แท้จริงพระเจ้าของพวกเขาในวันนั้นทรงตระหนักในพวกเขาอย่างแน่นอน

101:1

ٱلۡقَارِعَةُ ﴿1﴾

[1] อัลกอริอะฮฺ

101:2

مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﴿2﴾

[2] อัลกอริอะฮฺนั้นคืออะไร

101:3

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﴿3﴾

[3] และอะไรที่ทำให้เจ้าได้รู้ว่าอัลกอริอะฮฺนั้นคืออะไร?

101:4

يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ ﴿4﴾

[4] วันที่มนุษย์จะเป็นเช่นแมลงเม่าที่กระจายว่อน

101:5

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ ﴿5﴾

[5] และบรรดาภูเขาจะเป็นเช่นขนสัตว์ที่ปลิวว่อน

101:6

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿6﴾

[6] ส่วนผู้ที่ตราชูของเขาหนัก

101:7

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ ﴿7﴾

[7] เขาก็จะอยู่ในการมีชีวิตที่ผาสุก

101:8

وَأَمَّا مَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿8﴾

[8] และส่วนผู้ที่ตราชูของเขาเบา

101:9

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٞ ﴿9﴾

[9] ที่พำนักของเขาก็คือเหวลึก (ฮาวิยะฮฺ)

101:10

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا هِيَهۡ ﴿10﴾

[10] และอะไรเล่าที่ทำให้เจ้ารู้ได้ว่าเหวลึกคืออะไร

101:11

نَارٌ حَامِيَةُۢ ﴿11﴾

[11] คือไฟอันร้อนแรง

102:1

أَلۡهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ ﴿1﴾

[1] การสะสมทรัพย์สมบัติเพื่ออวดอ้าง ได้ทำให้พวกเจ้าเพลิดเพลิน

102:2

حَتَّىٰ زُرۡتُمُ ٱلۡمَقَابِرَ ﴿2﴾

[2] จนกระทั่งพวกเจ้าได้เข้าไปเยือนหลุมฝังศพ

102:3

كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ ﴿3﴾

[3] เปล่าเลย พวกเจ้าจะได้รู้

102:4

ثُمَّ كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ ﴿4﴾

[4] แล้วก็เปล่าเลย พวกเจ้าจะได้รู้

102:5

كَلَّا لَوۡ تَعۡلَمُونَ عِلۡمَ ٱلۡيَقِينِ ﴿5﴾

[5] มิใช่เช่นนั้น ถ้าพวกเจ้าได้รู้อย่างแท้จริงแล้ว

102:6

لَتَرَوُنَّ ٱلۡجَحِيمَ ﴿6﴾

[6] แล้วแน่นอน พวกเจ้าจะเห็นไฟที่ลุกโชน

102:7

ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيۡنَ ٱلۡيَقِينِ ﴿7﴾

[7] แล้วแน่นอนพวกเจ้าจะได้เห็นมันด้วยสายตาที่แน่ชัด

102:8

ثُمَّ لَتُسۡـَٔلُنَّ يَوۡمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ ﴿8﴾

[8] แล้วในวันนั้นพวกเจ้าจะถูกสอบถามเกี่ยวกับความโปรดปรานที่ได้รับ (ในโลกดุนยา)

103:1

وَٱلۡعَصۡرِ ﴿1﴾

[1] ขอสาบานด้วยกาลเวลา

103:2

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَفِي خُسۡرٍ ﴿2﴾

[2] แท้จริงมนุษย์นั้น อยู่ในการขาดทุน

103:3

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡحَقِّ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ ﴿3﴾

[3] นอกจากบรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดีทั้งหลาย และตักเตือนกันและกันในสิ่งที่เป็นสัจธรรม และตักเตือนกันและกันให้มีความอดทน

104:1

وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ ﴿1﴾

[1] ความหายนะจงประสบแด่ทุกผู้นินทาและผู้ใส่ร้ายผู้อื่น

104:2

ٱلَّذِي جَمَعَ مَالٗا وَعَدَّدَهُۥ ﴿2﴾

[2] ซึ่งเขาสะสมทรัพย์สมบัติและหมั่นนับมันอยู่เสมอ

104:3

يَحۡسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخۡلَدَهُۥ ﴿3﴾

[3] โดยคิดว่าทรัพย์สมบัติของเขานั้นจะทำให้เขาอยู่ได้ตลอดไป

104:4

كَلَّاۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِي ٱلۡحُطَمَةِ ﴿4﴾

[4] มิใช่เช่นนั้น แน่นอนเขาจะถูกโยนลงไปในไฟนรก (อัลฮุเฏาะมะฮฺ)

104:5

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحُطَمَةُ ﴿5﴾

[5] และอะไรเล่าที่ทำให้เจ้ารู้ได้ว่า ไฟนรก (อัลฮุเฏาะมะฮฺ) นั้นคืออะไร

104:6

نَارُ ٱللَّهِ ٱلۡمُوقَدَةُ ﴿6﴾

[6] คือไฟของอัลลอฮฺที่ถูกจุดให้ลุกโชน

104:7

ٱلَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى ٱلۡأَفۡـِٔدَةِ ﴿7﴾

[7] ซึ่งมันจะลุกไหม้เข้าไปในหัวใจ

104:8

إِنَّهَا عَلَيۡهِم مُّؤۡصَدَةٞ ﴿8﴾

[8] แท้จริงมันจะลุกไหม้คลุมบนพวกเขาอย่างมิดชิด

104:9

فِي عَمَدٖ مُّمَدَّدَةِۭ ﴿9﴾

[9] อยู่ในสภาพของเสาสูงชะลูด

105:1

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصۡحَٰبِ ٱلۡفِيلِ ﴿1﴾

[1] เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า พระเจ้าของเจ้าได้กระทำกับพวกเจ้าของช้างอย่างไร

105:2

أَلَمۡ يَجۡعَلۡ كَيۡدَهُمۡ فِي تَضۡلِيلٖ ﴿2﴾

[2] พระองค์มิได้ทรงทำให้แผนการณ์ของพวกเขาสูญสิ้นดอกหรือ

105:3

وَأَرۡسَلَ عَلَيۡهِمۡ طَيۡرًا أَبَابِيلَ ﴿3﴾

[3] และได้ทรงส่งนกเป็นฝูงๆ ลงมาบนพวกเขา

105:4

تَرۡمِيهِم بِحِجَارَةٖ مِّن سِجِّيلٖ ﴿4﴾

[4] มันได้ขว้างพวกเขาด้วยหินที่ทำด้วยดินแข็ง

105:5

فَجَعَلَهُمۡ كَعَصۡفٖ مَّأۡكُولِۭ ﴿5﴾

[5] แล้วพระองค์ทรงทำให้พวกเขาเป็นเช่นใบไม้ที่ถูก (สัตว์) กิน

106:1

لِإِيلَٰفِ قُرَيۡشٍ ﴿1﴾

[1] เพื่อให้ความคุ้นเคยแก่ชาวกุเรช

106:2

إِۦلَٰفِهِمۡ رِحۡلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيۡفِ ﴿2﴾

[2] เพื่อให้ความคุ้นเคยแก่พวกเขา ในการเดินทางในฤดูหนาว (ไปเยเมน) และฤดูร้อน (ไปชาม)

106:3

فَلۡيَعۡبُدُواْ رَبَّ هَٰذَا ٱلۡبَيۡتِ ﴿3﴾

[3] ดังนั้น จงให้พวกเขาเคารพภักดีพระเจ้าแห่งบ้านหลังนี้เถิด (คืออัลกะอฺบะฮฺ)

106:4

ٱلَّذِيٓ أَطۡعَمَهُم مِّن جُوعٖ وَءَامَنَهُم مِّنۡ خَوۡفِۭ ﴿4﴾

[4] ผู้ทรงให้อาหารแก่พวกเขาให้พ้นจากความหิว และทรงให้ความปลอดภัยแก่พวกเขาให้พ้นจากความหวาดกลัว

107:1

أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ ﴿1﴾

[1] เจ้าเห็นแล้วมิใช่หรือผู้ที่ปฏิเสธการตอบแทน (ในปรโลก)

107:2

فَذَٰلِكَ ٱلَّذِي يَدُعُّ ٱلۡيَتِيمَ ﴿2﴾

[2] นั่นก็คือผู้ที่ขับไล่เด็กกำพร้า

107:3

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ﴿3﴾

[3] และไม่สนับสนุนในการให้อาหารแก่ผู้ขัดสน

107:4

فَوَيۡلٞ لِّلۡمُصَلِّينَ ﴿4﴾

[4] ดังนั้น ความหายนะจงมีแด่บรรดาผู้ทำละหมาด

107:5

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَن صَلَاتِهِمۡ سَاهُونَ ﴿5﴾

[5] ผู้ที่พวกเขาละเลยต่อการละหมาดของพวกเขา

107:6

ٱلَّذِينَ هُمۡ يُرَآءُونَ ﴿6﴾

[6] ผู้ที่พวกเขาโอ้อวดกัน

107:7

وَيَمۡنَعُونَ ٱلۡمَاعُونَ ﴿7﴾

[7] และพวกเขาหวงแหนเครื่องใช้เล็กๆ น้อย (แก่เพื่อนบ้าน)

108:1

إِنَّآ أَعۡطَيۡنَٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ ﴿1﴾

[1] แท้จริงเราได้ประทานอัลเกาซัรแก่เจ้าแล้ว

108:2

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنۡحَرۡ ﴿2﴾

[2] ดังนั้นเจ้าจงละหมาดเพื่อพระเจ้าของเจ้า และจงเชือดสัตว์พลี

108:3

إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلۡأَبۡتَرُ ﴿3﴾

[3] แท้จริงศัตรูของเจ้านั้นเขาเป็นผู้ถูกตัดขาด

109:1

قُلۡ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡكَٰفِرُونَ ﴿1﴾

[1] จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) ว่า โอ้บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเอ๋ย

109:2

لَآ أَعۡبُدُ مَا تَعۡبُدُونَ ﴿2﴾

[2] ฉันจะไม่เคารพภักดีสิ่งที่พวกท่านเคารพภักดีอยู่

109:3

وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ ﴿3﴾

[3] และพวกท่านก็ไม่ใช่เป็นผู้เคารพภักดีพระเจ้าที่ฉันเคารพภักดี

109:4

وَلَآ أَنَا۠ عَابِدٞ مَّا عَبَدتُّمۡ ﴿4﴾

[4] และฉันก็มิใช่เป็นผู้เคารพภักดีสิ่งที่พวกท่านเคารพภักดี

109:5

وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ ﴿5﴾

[5] และพวกท่านก็มิใช่เป็นผู้เคารพภักดีพระเจ้าที่ฉันเคารพภักดี

109:6

لَكُمۡ دِينُكُمۡ وَلِيَ دِينِ ﴿6﴾

[6] สำหรับพวกท่านก็คือศาสนาของพวกท่าน และสำหรับฉันก็คือศาสนาของฉัน

110:1

إِذَا جَآءَ نَصۡرُ ٱللَّهِ وَٱلۡفَتۡحُ ﴿1﴾

[1] เมื่อความช่วยเหลือของอัลลอฮฺ และการพิชิตได้มาถึงแล้ว

110:2

وَرَأَيۡتَ ٱلنَّاسَ يَدۡخُلُونَ فِي دِينِ ٱللَّهِ أَفۡوَاجٗا ﴿2﴾

[2] และเจ้าได้เห็นประชาชนเข้าในศาสนาของอัลลอฮฺเป็นหมู่ๆ

110:3

فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابَۢا ﴿3﴾

[3] ดังนั้น จงแซ่ซ้องสดุดีด้วยการสรรเสริญพระเจ้าของเจ้า และจงขออภัยโทษต่อพระองค์เถิด แท้จริงพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษเสมอ

111:1

تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ﴿1﴾

[1] มือทั้งสองของอะบีละฮับจงพินาศ และเขาก็พินาศแล้ว

111:2

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿2﴾

[2] ทรัพย์สมบัติของเขาและสิ่งที่เขาได้ขวนขวายเอาไว้นั้นมิได้อำนวยประโยชน์แก่เขาเลย

111:3

سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ﴿3﴾

[3] เขาจะเข้าไปเผาไหม้ในนรกที่มีไฟลุกโชน

111:4

وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ﴿4﴾

[4] ทั้งภริยาของเขาด้วย นางเป็นผู้แบกฟืน

111:5

فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ﴿5﴾

[5] ที่คอของนางมีเชือกถักด้วยใยอินทผลัม

112:1

قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

[1] จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) พระองค์คืออัลลอฮ์ผู้ทรงเอกะ

112:2

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ﴿2﴾

[2] อัลลอฮฺนั้นทรงเป็นที่พึ่ง

112:3

لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ ﴿3﴾

[3] พระองค์ไม่ประสูติ และไม่ทรงถูกประสูติ

112:4

وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ ﴿4﴾

[4] และไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนพระองค์

113:1

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿1﴾

[1] จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าแห่งรุ่งอรุณ

113:2

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿2﴾

[2] ให้พ้นจากความชั่วร้ายที่พระองค์ได้ทรงบันดาลขึ้น

113:3

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿3﴾

[3] และจากความชั่วร้ายแห่งความมืดของกาลเวลากลางคืนเมื่อมันแผ่คลุม

113:4

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ﴿4﴾

[4] และจากความชั่วร้ายของบรรดาผู้เสกเป่าในปมเงื่อน

113:5

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿5﴾

[5] และจากความชั่วร้ายของผู้อิจฉาเมื่อเขาอิจฉา

114:1

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿1﴾

[1] จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าแห่งมนุษยชาติ

114:2

مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿2﴾

[2] พระราชาแห่งมนุษยชาติ

114:3

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿3﴾

[3] พระเป็นเจ้าแห่งมนุษยชาติ

114:4

مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿4﴾

[4] ให้พ้นจากความชั่วร้ายของผู้กระซิบกระซาบที่หลอกล่อ

114:5

ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿5﴾

[5] ที่กระซิบกระซาบในหัวอกของมนุษย์

114:6

مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿6﴾

[6] จากหมู่ญินและมนุษย์