quranm◉

Hizb 60

Range
from 90:1 to 114:6
Surahs covered
Аударма
213 Аударма

◉

90:1

لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿1﴾

Жоқ,осы(Мекке) қаласына ант етемін;

90:2

وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿2﴾

(Мұхаммед Ғ.С) сен осы қалада отырасың.

90:3

وَوَالِدٖ وَمَا وَلَدَ ﴿3﴾

Әкеге,балаға (Адам Ғ.С мен балаларына) серт!

90:4

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ ﴿4﴾

Расында адамзатты әбігер жараттық.

90:5

أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٞ ﴿5﴾

Өзіне біреудің күші жетпейді деп ойлай ма?

90:6

يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا ﴿6﴾

«Толып жатқан мал ысырап еттім» дейді.

90:7

أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿7﴾

Оны біреу көрмеді дей ойлай ма?

90:8

أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ ﴿8﴾

Оған екі көз жаратпадық па?

90:9

وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ ﴿9﴾

Әрі бір тіл,екі ерін ?

90:10

وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ ﴿10﴾

Оған екі жол көрсетпедік пе?

90:11

فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ ﴿11﴾

Сонда ол,кедергіні асуға тырыспады.

90:12

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ ﴿12﴾

Кедергінің не екенін қайдан білесің?

90:13

فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿13﴾

Ол;құл азат ету,

90:14

أَوۡ إِطۡعَٰمٞ فِي يَوۡمٖ ذِي مَسۡغَبَةٖ ﴿14﴾

Немесе ашаршылық күнде тамақтандыру;

90:15

يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ ﴿15﴾

Жақындағы болған бір жетімді,

90:16

أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ ﴿16﴾

Немесе шаң топырақтағы сорлыны.

90:17

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ ﴿17﴾

Сосын иман келтіріп,бір-біріне сабыр меңзегендерден және өзара мейірімділік кеңесін бергендерден болу.

90:18

أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ﴿18﴾

Міне осылар; оңшылдар.

90:19

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ﴿19﴾

Сондай аяттарымызға қарсы шыққандар,олар; солшылдар.

90:20

عَلَيۡهِمۡ نَارٞ مُّؤۡصَدَةُۢ ﴿20﴾

Олар тозаққа қамалады.

91:1

وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾

Күнге және оның жарығына,

91:2

وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿2﴾

Ай,күнге ерген сәтте,

91:3

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿3﴾

Жарқыраған сәтте күндізге,

91:4

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا ﴿4﴾

Күнідізді жапқан кезде түнге.

91:5

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿5﴾

Аспанға және оны жасағанға,

91:6

وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿6﴾

Жерге және оны жайғанға,

91:7

وَنَفۡسٖ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿7﴾

Кісіге және оны толықтағанға,

91:8

فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا ﴿8﴾

Сонда оған жамандық әрі тақуалық қабілеті бергенге серт.(С.10-А)

91:9

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿9﴾

Расында нәпсісін тазартқан кісі құтылды да;

91:10

وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿10﴾

Әлде кім оны кірлетсе қор болды.

91:11

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ ﴿11﴾

Сәмүдтің азғындары өтіріксінді.

91:12

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا ﴿12﴾

Оның ең жауызы қарсы шыққанда,

91:13

فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا ﴿13﴾

Сонда Алланың елшісі оларға: «Алланың түйесіне әрі оның суарылуына килікпеңдер» деді.

91:14

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا ﴿14﴾

Бірақ олар оны жасынға шығарып,түйені өлтіріп тастады.Ал,сонда Раббылары оларға қылмыстарының салдарынан апат жіберіп,жермен жексен қылды.

91:15

وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا ﴿15﴾

Алла,оның соңынан қорықпайды.

92:1

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰ ﴿1﴾

Қараңғылығы басқан сәтте,түнге,

92:2

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿2﴾

Жарқыраған сәтте күндізге,

92:3

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ﴿3﴾

Және еркек,ұрғашыны жаратқанға серт.

92:4

إِنَّ سَعۡيَكُمۡ لَشَتَّىٰ ﴿4﴾

Негізінен кәсіптерің түрлі-түрлі.

92:5

فَأَمَّا مَنۡ أَعۡطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿5﴾

Ал енді әлде кім (Алла жолында) берсе,тақуалық қылса,

92:6

وَصَدَّقَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿6﴾

Жақсылықты дұрыс деп білсе;

92:7

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡيُسۡرَىٰ ﴿7﴾

Сонда оның жолын оңайластырамыз.

92:8

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسۡتَغۡنَىٰ ﴿8﴾

Ал енді әлде кім сараңдық істесе,елемесе,

92:9

وَكَذَّبَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿9﴾

Жақсылықты жасынға шығарса;

92:10

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡعُسۡرَىٰ ﴿10﴾

Сонда оның ауырлыққа ұшырауын оңайластырамыз.

92:11

وَمَا يُغۡنِي عَنۡهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿11﴾

(Тозаққа) жығылған сәтте,оның малы оған пайда бермейді.

92:12

إِنَّ عَلَيۡنَا لَلۡهُدَىٰ ﴿12﴾

Негізінде тура жол көрсету бізге тән.

92:13

وَإِنَّ لَنَا لَلۡأٓخِرَةَ وَٱلۡأُولَىٰ ﴿13﴾

Сөз жоқ,ақирет те дүние де біздікі.

92:14

فَأَنذَرۡتُكُمۡ نَارٗا تَلَظَّىٰ ﴿14﴾

Сондықтан сендерге жалындаған отты ескерттім.

92:15

لَا يَصۡلَىٰهَآ إِلَّا ٱلۡأَشۡقَى ﴿15﴾

Оған жауыздар ғана кіреді.

92:16

ٱلَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿16﴾

Сондай өтірік деп жалтарғандар.

92:17

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلۡأَتۡقَى ﴿17﴾

Тақуарақ болған одан ұзақтастырылады.

92:18

ٱلَّذِي يُؤۡتِي مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ﴿18﴾

Сондай малын сарып қылып тазарғандар.

92:19

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعۡمَةٖ تُجۡزَىٰٓ ﴿19﴾

Оның онда ешкімге берер еселі сыйлығы жоқ. (Біреудің өзіне істегенінің бодауы үшін емес)

92:20

إِلَّا ٱبۡتِغَآءَ وَجۡهِ رَبِّهِ ٱلۡأَعۡلَىٰ ﴿20﴾

Бірақ ұлы Раббының дидарына ғана іздейді.

92:21

وَلَسَوۡفَ يَرۡضَىٰ ﴿21﴾

Сондай ақ ол,таяуда разы болады.

93:1

وَٱلضُّحَىٰ ﴿1﴾

Сәске уақтына,

93:2

وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿2﴾

Тым-тырыс түнге ант.

93:3

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿3﴾

Раббың сені тастамады да кейімеді.

93:4

وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ﴿4﴾

Әрине сен үшін ахирет,дүниеден жақсы.

93:5

وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ﴿5﴾

Әлбетте Раббың саған береді де разы боласың.

93:6

أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ﴿6﴾

Сені жетім түрде тауып орналастырмады ма?

93:7

وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ﴿7﴾

Сені абыржуда көріп, жолға салмады ма ?

93:8

وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ﴿8﴾

Сені кедей көріп,байытпады ма?

93:9

فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ﴿9﴾

Ендеше жетімді қорлама,

93:10

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ﴿10﴾

Сұраушыны зекіме.

93:11

وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ﴿11﴾

Раббыңның нығметін білдір.

94:1

أَلَمۡ نَشۡرَحۡ لَكَ صَدۡرَكَ ﴿1﴾

(Мұхаммед Ғ.С) көңіліңді ашпадық па?

94:2

وَوَضَعۡنَا عَنكَ وِزۡرَكَ ﴿2﴾

Жүгіңді түсірмедік пе?

94:3

ٱلَّذِيٓ أَنقَضَ ظَهۡرَكَ ﴿3﴾

Сондай беліңді қайыстырған,

94:4

وَرَفَعۡنَا لَكَ ذِكۡرَكَ ﴿4﴾

Сенің абыройыңды көтермедік пе?

94:5

فَإِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرًا ﴿5﴾

Негізінде ауырлықпен бірге бір жеңілдік бар.

94:6

إِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرٗا ﴿6﴾

Шын мәнінде қиыншылықпен бірге бір оңайлық бар.

94:7

فَإِذَا فَرَغۡتَ فَٱنصَبۡ ﴿7﴾

Раббыңа қарай ұмтыл.

94:8

وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرۡغَب ﴿8﴾

Раббыңа ғана бел байла.

95:1

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ ﴿1﴾

Інжірге және зәйтінге,

95:2

وَطُورِ سِينِينَ ﴿2﴾

Тұр Сина тауына,

95:3

وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ ﴿3﴾

Осы бейбіт қалаға серт.

95:4

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ ﴿4﴾

Расында адамзатты көркем байнеде жараттық.

95:5

ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ ﴿5﴾

Сосын оны төмендердің төменіне қайтардық.

95:6

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ ﴿6﴾

Бірақ иман келтіріп,ізгі іс істегендер басқа.Оларға таусылмас сыйлық бар.

95:7

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعۡدُ بِٱلدِّينِ ﴿7﴾

(Адам баласы!)Бұдан кейін саған дінді өтіріксіндірген не?

95:8

أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَحۡكَمِ ٱلۡحَٰكِمِينَ ﴿8﴾

Алла,үкім етушілердің ең жоғарғысы емес пе?

96:1

ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ ﴿1﴾

Сондай жаратқан Раббыңның атымен оқы!

96:2

خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ ﴿2﴾

Ол,адам баласын ұйыған қаннан жаратқан.

96:3

ٱقۡرَأۡ وَرَبُّكَ ٱلۡأَكۡرَمُ ﴿3﴾

Оқы!Ол Раббың аса ардақты.

96:4

ٱلَّذِي عَلَّمَ بِٱلۡقَلَمِ ﴿4﴾

Сондай қаламмен үйреткен.

96:5

عَلَّمَ ٱلۡإِنسَٰنَ مَا لَمۡ يَعۡلَمۡ ﴿5﴾

Ол,адамзатқа білмеген нәрселерін үйреткен.

96:6

كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿6﴾

Сөз жоқ,адам баласы әрине азады;

96:7

أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿7﴾

Ол,өзін мұңсыз көргендіктен.

96:8

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿8﴾

Шын мәнінде қайту Раббың жақ.

96:9

أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿9﴾

Көрдің бе,сондай тыйым салғанды;

96:10

عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿10﴾

Бір құл намаз оқыған сәтте.(Әбу Жаһіл: «Мұхаммед намаз оқыса,басын мылжалаймын» деген екен.Б.Ж.К.М.Р)

96:11

أَرَءَيۡتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلۡهُدَىٰٓ ﴿11﴾

Көрдің бе?Егер ол (Мұхаммед Ғ.С) тура жолда болса да,

96:12

أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ ﴿12﴾

Немесе тақуалықты бұйырған болса да.

96:13

أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿13﴾

Көрдің бе,егер ол (адам,хақты) өтіріксініп,бет бұрған болса?

96:14

أَلَمۡ يَعۡلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿14﴾

Негізінен Алланың көріп тұрғанын білмез ме?

96:15

كَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿15﴾

Жоқ,егер ол,бұдан тыйылмаса,әлбетте кекілінен сүйрейміз;

96:16

نَاصِيَةٖ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٖ ﴿16﴾

Өтірікші,күнәкардың кекілінен.

96:17

فَلۡيَدۡعُ نَادِيَهُۥ ﴿17﴾

Сонда ол,сыбайлатарын шақырсын.

96:18

سَنَدۡعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ﴿18﴾

Дереу тозақтың басқарушыларын шақырамыз.

96:19

كَلَّا لَا تُطِعۡهُ وَٱسۡجُدۡۤ وَٱقۡتَرِب۩ ﴿19﴾

Олай емес,(Мұхаммед Ғ.С) оған бағынба,Аллаға сәжде қыл,жақында!

97:1

إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةِ ٱلۡقَدۡرِ ﴿1﴾

Негізінен Құранды Қадыр түнінде түсірдік.

97:2

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ ﴿2﴾

(Мұхаммед Ғ.С) Қадыр түнінің не екенін білесің бе?

97:3

لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ خَيۡرٞ مِّنۡ أَلۡفِ شَهۡرٖ ﴿3﴾

Қадыр түні мың айдан хайырлы.

97:4

تَنَزَّلُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذۡنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمۡرٖ ﴿4﴾

Періштелер және Жеберейіл (Ғ.С) ол кеште Раббыларының рұхсаты бойынша барлық іс үшін түседі.

97:5

سَلَٰمٌ هِيَ حَتَّىٰ مَطۡلَعِ ٱلۡفَجۡرِ ﴿5﴾

Ол бейбітшілік кеші,таң рауандағанға дейін жалғасады.(Қадыр кеші :Рамазан айының кеші.(С.185-А) Б.К.Р.Х.Т)

98:1

لَمۡ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأۡتِيَهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ ﴿1﴾

Кітап иелерінен,мүшіріктерден қарсы шыққандар,өздеріне бір ашық дәлел келгенге дейін қарсылықтарынан айрылмақшы емес еді.

98:2

رَسُولٞ مِّنَ ٱللَّهِ يَتۡلُواْ صُحُفٗا مُّطَهَّرَةٗ ﴿2﴾

(Ал бұл дәлел) таптаза нұсқаларды оқитын Алла тарапынан жіберілген бір Пайғамбар (еді.)

98:3

فِيهَا كُتُبٞ قَيِّمَةٞ ﴿3﴾

Ол нұсқаларда ең тура үкімдер бар.

98:4

وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ ﴿4﴾

Дегенмен өздеріне Кітап берілгендер,мүшіріктердер,оларға ашық дәліл келгеннен кейін ақ бөлінді.

98:5

وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُواْ ٱلزَّكَوٰةَۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلۡقَيِّمَةِ ﴿5﴾

Олар;Ғибадатты нағыз Аллаға шынайы ынтамен бір беткей түрде орындаулары,намаз оқулары, зекет береулері үшін әмір етілген.Міне осы,тұптура дін.

98:6

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمۡ شَرُّ ٱلۡبَرِيَّةِ ﴿6﴾

Сөз жоқ, сондай кітап иелерінен, мүшіріктерден қарсы шыққандар, мүде тозақ отында қалады.Міне солар,жаратылғандардың жауызы.

98:7

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمۡ خَيۡرُ ٱلۡبَرِيَّةِ ﴿7﴾

Күдіксіз сондай иман келтіріп,түзу іс істегендер; міне солар,жаратылғандардың жақсысы.

98:8

جَزَآؤُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّـٰتُ عَدۡنٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُۚ ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَشِيَ رَبَّهُۥ ﴿8﴾

Олардың Раббыларының қасындағы сыйлықтары; астарынан өзендер ағатын Ғадын жаннаттары. Олар онда мүлде қалады.Алла олардан разы, олар Алладар разы.Осы сыйлық Раббынан қорыққан кісі үшін.

99:1

إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا ﴿1﴾

Жер сілкіндіріп қозғалған сәтте,

99:2

وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا ﴿2﴾

Жер ішіндегі жүгін шығарған кезде,(Қазыналар,өліктер)

99:3

وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا ﴿3﴾

Адам баласы: «Бұған не болды?»,деген сәтте;

99:4

يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا ﴿4﴾

Ол күні жер,уақиғасын түсіндіреді;

99:5

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا ﴿5﴾

Раббыңның оған білдіруімен.

99:6

يَوۡمَئِذٖ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتٗا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ ﴿6﴾

Сол күні,адам баласы,ғамалдыры көрсетілуі үшін топ топ келеді.

99:7

فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ ﴿7﴾

Сонда кім тазаңның түйірінің салмағындай жақсылық істеген болса,ол оны көреді.

99:8

وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ شَرّٗا يَرَهُۥ ﴿8﴾

Ал және кім тозаңның түйіріні салмағындай жамандық істесе,оны көреді.

100:1

وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ﴿1﴾

Қатты ентігіп,шапқан.

100:2

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا ﴿2﴾

(Тұяғынан) от шығарған,

100:3

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا ﴿3﴾

Таң сәріден шабуыл жасаған,

100:4

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا ﴿4﴾

Тозаңдатып,шаңдатқан;

100:5

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ﴿5﴾

Сөйтіп жаудың ортасына кірген аттарға серт.

100:6

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ ﴿6﴾

Шын мәнінде адам баласы Раббына тым нәшүкірлік етеді.(Қанағатсыз)

100:7

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ ﴿7﴾

Өйткені ол,өзі де оған куә.

100:8

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ﴿8﴾

Сондай ақ ол,байлықты өте жақсы көреді.

100:9

أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ﴿9﴾

Ал олар білмей ме? Қабырдағылар қопарылып шығарылған кезде.

100:10

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ﴿10﴾

Көкіректегілер ашыққа шығарылатын сәтте;

100:11

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ ﴿11﴾

Ол күні Раббылары толық хабар алушы.

101:1

ٱلۡقَارِعَةُ ﴿1﴾

Зор уақиға,

101:2

مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﴿2﴾

Ол зор уақиға не нәрсе?

101:3

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﴿3﴾

Ол зор уақиғаның не екенін білесің бе?

101:4

يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ ﴿4﴾

Ол күні адам баласы таралған паруандай болады.(С.7-А)

101:5

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ ﴿5﴾

Таулар түтілген жүндей болады.

101:6

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿6﴾

Міне сонда біреудің таразысы ауыр тартса,

101:7

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ ﴿7﴾

Онда ол,разы болатын бір тіршілікте болады.

101:8

وَأَمَّا مَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿8﴾

Ал енді біреудің таразысы жеңіл тартса,

101:9

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٞ ﴿9﴾

Онда оның орны «һауя» болады.

101:10

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا هِيَهۡ ﴿10﴾

Ол һауяның не екенін білесің бе?

101:11

نَارٌ حَامِيَةُۢ ﴿11﴾

Ол,жалындаған от.

102:1

أَلۡهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ ﴿1﴾

Сендерді көбейтуде бәсекелесу айналдырды.

102:2

حَتَّىٰ زُرۡتُمُ ٱلۡمَقَابِرَ ﴿2﴾

Тіпті Қабырларыңа барғандарыңадейін.(Өлгендердіңе дейін.Б.М.)

102:3

كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ ﴿3﴾

Жоқ олай емес.Тез білесіңдер.

102:4

ثُمَّ كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ ﴿4﴾

Тағы олай емес.Жуырда білесіңдер.

102:5

كَلَّا لَوۡ تَعۡلَمُونَ عِلۡمَ ٱلۡيَقِينِ ﴿5﴾

Жоқ олай емес.Анық білген боласыңдар;

102:6

لَتَرَوُنَّ ٱلۡجَحِيمَ ﴿6﴾

Әлбетте тозақты көресіңдер.

102:7

ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيۡنَ ٱلۡيَقِينِ ﴿7﴾

Сонан кейін әрине көзбен көресіңдер.

102:8

ثُمَّ لَتُسۡـَٔلُنَّ يَوۡمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ ﴿8﴾

Сол күні,(Дүниеде берілген) әр нығметтен әлбетте сұраққа тартыласыңдар.

103:1

وَٱلۡعَصۡرِ ﴿1﴾

Заманға серт.

103:2

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَفِي خُسۡرٍ ﴿2﴾

Негізінен адам баласы зиянда.

103:3

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡحَقِّ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ ﴿3﴾

Бірақ сондай иман келтіріп,ізгі іс істегендер,бір-біріне шындықты үгіттесіп, сабырды үгіттескендер; олар зиянға ұшырамайды.

104:1

وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ ﴿1﴾

Бүкіл қорлаушы,өсекшіге нендей өкініш!

104:2

ٱلَّذِي جَمَعَ مَالٗا وَعَدَّدَهُۥ ﴿2﴾

Сондай мал жиып,оны санағандарға.

104:3

يَحۡسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخۡلَدَهُۥ ﴿3﴾

Негізінен малы,өзін мәңгі жасатады деп ойлайды.

104:4

كَلَّاۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِي ٱلۡحُطَمَةِ ﴿4﴾

Олай емес,әлбетте ол «Хұтамаға» тасталады.

104:5

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحُطَمَةُ ﴿5﴾

«Хұтаманың не екенін қайдан білесің?»

104:6

نَارُ ٱللَّهِ ٱلۡمُوقَدَةُ ﴿6﴾

Ол,Алланың жағылған оты,

104:7

ٱلَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى ٱلۡأَفۡـِٔدَةِ ﴿7﴾

Сондай жүректерді шалатын.

104:8

إِنَّهَا عَلَيۡهِم مُّؤۡصَدَةٞ ﴿8﴾

Расында олар,ол отқа қамалады,

104:9

فِي عَمَدٖ مُّمَدَّدَةِۭ ﴿9﴾

Ұзын діңгектерге байланады.

105:1

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصۡحَٰبِ ٱلۡفِيلِ ﴿1﴾

(Мұхаммед Ғ.С) Раббыңның піл иелеріне не істегенін көрмедің бе?

105:2

أَلَمۡ يَجۡعَلۡ كَيۡدَهُمۡ فِي تَضۡلِيلٖ ﴿2﴾

Олардың айлакерліктерін босқа жібермеді ме?

105:3

وَأَرۡسَلَ عَلَيۡهِمۡ طَيۡرًا أَبَابِيلَ ﴿3﴾

Оларға топ-топ құс жіберді.

105:4

تَرۡمِيهِم بِحِجَارَةٖ مِّن سِجِّيلٖ ﴿4﴾

Құстар,оларға балшықтан жасалған тастар атып;

105:5

فَجَعَلَهُمۡ كَعَصۡفٖ مَّأۡكُولِۭ ﴿5﴾

Сонда оларды желінген топан тәрізді қылды.

106:1

لِإِيلَٰفِ قُرَيۡشٍ ﴿1﴾

Құрайштың бейбітшілігі үшін,

106:2

إِۦلَٰفِهِمۡ رِحۡلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيۡفِ ﴿2﴾

Олардың қысы жазы көшу бейбітшілігі,

106:3

فَلۡيَعۡبُدُواْ رَبَّ هَٰذَا ٱلۡبَيۡتِ ﴿3﴾

Сондықтан олар осы үйдің (Кағбаның) Раббына құлшылық қылсын.

106:4

ٱلَّذِيٓ أَطۡعَمَهُم مِّن جُوعٖ وَءَامَنَهُم مِّنۡ خَوۡفِۭ ﴿4﴾

Ол,Оларды аштықтан тамақтандырып, хауіп қатерден аман қылған.

107:1

أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ ﴿1﴾

(Мұхаммед Ғ.С) сондай дінді өтіріксінгенді көрдің бе?

107:2

فَذَٰلِكَ ٱلَّذِي يَدُعُّ ٱلۡيَتِيمَ ﴿2﴾

Міне сол жетімді қақпайлағанды,

107:3

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ﴿3﴾

Міскінде тамақтандыруға қызықтырмайды.

107:4

فَوَيۡلٞ لِّلۡمُصَلِّينَ ﴿4﴾

Сондай намаз оқушыларға нендей өкініш!

107:5

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَن صَلَاتِهِمۡ سَاهُونَ ﴿5﴾

Олар,намаздарын немқұрайды оқиды.(С.142-А)

107:6

ٱلَّذِينَ هُمۡ يُرَآءُونَ ﴿6﴾

Олар көрсету үшін оқиды.

107:7

وَيَمۡنَعُونَ ٱلۡمَاعُونَ ﴿7﴾

Сондай-ақ олар тұтыну заттарына тыйым салады. (Ыдыс аяқ,аспап,т.б сияқты.Ж.М.Р)

108:1

إِنَّآ أَعۡطَيۡنَٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ ﴿1﴾

(Мұхаммед Ғ.С) шын мәнінде саған кәусәрді бердік.(Кәусәр:Жаннатта бір көл немесе Құран,шапағат Т.Б.лар. Б.Ж.М.)

108:2

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنۡحَرۡ ﴿2﴾

Сондықтан раббың үшін намаз оқы,құрбан шал.

108:3

إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلۡأَبۡتَرُ ﴿3﴾

Расында дұшпаныңның өзі ұрпақсыз қалады.(Мұхаммедтің ұлы жоқ,деп кемітеді екен. Ж.М.К.)

109:1

قُلۡ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡكَٰفِرُونَ ﴿1﴾

(Құрайш кәрірлері: «Әй Мұхаммед! Бір жыл Аллаға,бір жыл бұтқа табынайық» десті. Б.Ж.М.Х.Т) (Мұхаммед Ғ.С) : «Әй Кәпірлер!»

109:2

لَآ أَعۡبُدُ مَا تَعۡبُدُونَ ﴿2﴾

«Сендердің табынғандарыңа табынбаймын;»

109:3

وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ ﴿3﴾

«Әрі сендер де менің құлшышлық қылғаныма құлшылық қылмайсыңдар.»

109:4

وَلَآ أَنَا۠ عَابِدٞ مَّا عَبَدتُّمۡ ﴿4﴾

«Сірә мен седердің шоқынғандарыңа шоқынушы емеспін»

109:5

وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ ﴿5﴾

«Сондай ақ сендер де менің құлшылық қылғаныма,құлшылық қылушы емессіңдер.»

109:6

لَكُمۡ دِينُكُمۡ وَلِيَ دِينِ ﴿6﴾

«Сендердің діндерің өздеріңе менің дінім өзіме тән» де.

110:1

إِذَا جَآءَ نَصۡرُ ٱللَّهِ وَٱلۡفَتۡحُ ﴿1﴾

(Мұхаммед Ғ.С) Алланың жәрдемі және жеңіс келген кезде;

110:2

وَرَأَيۡتَ ٱلنَّاسَ يَدۡخُلُونَ فِي دِينِ ٱللَّهِ أَفۡوَاجٗا ﴿2﴾

Адамдарың,Алланың дініне топ-тобімен кіргенін көресің.

110:3

فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابَۢا ﴿3﴾

Енді Раббыңды мақтай дәріптеп,Одан жарылқау тіле.Негізінен Алла,тәубені өте қабыл етуші.

111:1

تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ﴿1﴾

Әбу Ләһаптің екі қолы құрысын!Құрыды да.

111:2

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿2﴾

Оның малы да кәсібі де өзіне пайда бермеді.

111:3

سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ﴿3﴾

Ол,жалындаған отқа кіреді.

111:4

وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ﴿4﴾

Әйелі, отын көтеріп кіреді.

111:5

فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ﴿5﴾

Оның мойнында есілген арқан болады.

112:1

قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

(Мұхаммед Ғ.С оларға) айт: Ол Алла,біреу-ақ.

112:2

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ﴿2﴾

Алла мұңсыз. (Әр нәрсе Оған мұхтаз)

112:3

لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ ﴿3﴾

Ол,тумады да туылмады.

112:4

وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ ﴿4﴾

Әрі оған ешкім тең емес.

113:1

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿1﴾

(Мұхаммед Ғ.С): «Таңның Раббыға сиынамын,»

113:2

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿2﴾

«Жаратқан нәрселерінің кесірінен,»

113:3

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿3﴾

«Қараңғылық басқан сәтте,түннің кесірінен,»

113:4

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ﴿4﴾

«Түйіншектерге дем салушылардың кесірінен,»

113:5

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿5﴾

«Күншілдердің кесірінен,ол күндеген сәтте (сиынамын)» де.

114:1

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿1﴾

(Мұхаммед Ғ.С): «Адамдардың Раббына,»

114:2

مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿2﴾

«Адамдардың иесіне,»

114:3

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿3﴾

«Адамдардың иесіне,»

114:4

مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿4﴾

«Сыбырлап азғырушының кесірінен,»

114:5

ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿5﴾

«Сондай адамдардың көкейлеріне салатын;»

114:6

مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿6﴾

«Мейлі жыннан,мейлі адамдардан болсын, (бүкіл азғырушылардың кесірінен Аллаға) сиынамын» де.