quranm◉

Hizb 60

Range
from 90:1 to 114:6
Surahs covered
Превод
213 Превод

◉

90:1

لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿1﴾

1. Се колнам во овој град,

90:2

وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ﴿2﴾

2. а тебе сè ќе ти биде допуштено во овој град.

90:3

وَوَالِدٖ وَمَا وَلَدَ ﴿3﴾

3. Се колнам и во родителот и во тоа што го роди!

90:4

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ ﴿4﴾

4. Ние го создаваме човекот за да се труди.

90:5

أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٞ ﴿5﴾

5. Зарем тој мисли дека никој ништо не му може?

90:6

يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا ﴿6﴾

6. „Големо богатство потрошив!“ – ќе каже.

90:7

أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿7﴾

7. Зарем мисли дека никој не го видел?

90:8

أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ ﴿8﴾

8. Зарем не му дадовме очи две

90:9

وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ ﴿9﴾

9. и јазик и усни две,

90:10

وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ ﴿10﴾

10. и доброто и злото му ги објаснивме?

90:11

فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ ﴿11﴾

11. Па зошто не е благодарен на благодатите?

90:12

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ ﴿12﴾

12. А што мислиш ти, како може на благодатите благодарен да се биде?

90:13

فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿13﴾

13. Роб од ропство да се ослободи,

90:14

أَوۡ إِطۡعَٰمٞ فِي يَوۡمٖ ذِي مَسۡغَبَةٖ ﴿14﴾

14. или, гладот кога владее, да се нахрани

90:15

يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ ﴿15﴾

15. сираче од родот близок,

90:16

أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ ﴿16﴾

16. или сиромав, со неволји оптоварен,

90:17

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ ﴿17﴾

17. а со тоа и да е од оние коишто веруваат, коишто едни со други трпеливост си препорачуваат и коишто едни со други милост си препорачуваат.

90:18

أُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ﴿18﴾

18. Тие ќе бидат среќни!

90:19

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ﴿19﴾

19. А тие што не веруваат во доказите Наши, тие ќе бидат несреќни,

90:20

عَلَيۡهِمۡ نَارٞ مُّؤۡصَدَةُۢ ﴿20﴾

20. над нив ќе биде огнот затворен.

91:1

وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾

1. Се колнам во Сонцето и во светлината негова,

91:2

وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿2﴾

2. и во Месечината која го следи,

91:3

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿3﴾

3. и во денот кога ќе го раздени,

91:4

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا ﴿4﴾

4. и во ноќта кога ќе го засолни.

91:5

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿5﴾

5. И во небото и во Тој што го крена,

91:6

وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿6﴾

6. и во Земјата и во Тој што ја направи пространа,

91:7

وَنَفۡسٖ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿7﴾

7. и во душата и во Тој што ја создаде,

91:8

فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا ﴿8﴾

8. па патот на доброто и патот на злото сфатливи ѝ ги стори.

91:9

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿9﴾

9. Ќе успее само тој што ќе ја исчисти,

91:10

وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿10﴾

10. а ќе биде изгубен тој што ќе ја извалка!

91:11

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ ﴿11﴾

11. Семуд поради насилството свое негираше,

91:12

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا ﴿12﴾

12. кога еден несреќник меѓу нив се појави,

91:13

فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا ﴿13﴾

13. па Аллаховиот пратеник им довикна: „Грижете се за камилата Божја и за времето кога таа треба да пие!“

91:14

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا ﴿14﴾

14. Но, не му поверуваа, туку ја заклаа. А Господарот нивен заради гревовите нивни ги уништи и до последен ги истреби,

91:15

وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا ﴿15﴾

15. не стравувајќи за последиците поради тоа!

92:1

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰ ﴿1﴾

1. Се колнам во ноќта кога темнините ги распостила,

92:2

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿2﴾

2. и во денот кога ќе се раздени,

92:3

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ﴿3﴾

3. и во Тој што машко и женско создава –

92:4

إِنَّ سَعۡيَكُمۡ لَشَتَّىٰ ﴿4﴾

4. вашиот труд навистина е различен:

92:5

فَأَمَّا مَنۡ أَعۡطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿5﴾

5. На тој што дава и што не греши

92:6

وَصَدَّقَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿6﴾

6. и тоа најубавото што го смета за вистинито –

92:7

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡيُسۡرَىٰ ﴿7﴾

7. нему Џенет ќе му подготвиме;

92:8

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسۡتَغۡنَىٰ ﴿8﴾

8. а на тој што е скржав и се чувствува независен

92:9

وَكَذَّبَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ﴿9﴾

9. и тоа најубавото што го смета за лажно –

92:10

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡعُسۡرَىٰ ﴿10﴾

10. нему Џехенемот ќе му го подготвиме,

92:11

وَمَا يُغۡنِي عَنۡهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿11﴾

11. и имотот, кога ќе умре, нема да му користи.

92:12

إِنَّ عَلَيۡنَا لَلۡهُدَىٰ ﴿12﴾

12. Ние сме должни да укажеме на Вистинскиот пат,

92:13

وَإِنَّ لَنَا لَلۡأٓخِرَةَ وَٱلۡأُولَىٰ ﴿13﴾

13. и единствено Нам ни припаѓаат оној и овој свет!

92:14

فَأَنذَرۡتُكُمۡ نَارٗا تَلَظَّىٰ ﴿14﴾

14. Затоа ве опоменувам со огнот распален,

92:15

لَا يَصۡلَىٰهَآ إِلَّا ٱلۡأَشۡقَى ﴿15﴾

15. во којшто само несреќникот ќе влезе,

92:16

ٱلَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿16﴾

16. тој што ќе негира и главата од вистината ќе ја врти!

92:17

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلۡأَتۡقَى ﴿17﴾

17. А далеку од него ќе биде богобојазливиот,

92:18

ٱلَّذِي يُؤۡتِي مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ﴿18﴾

18. тој што од имотот свој ќе дава, за да се исчисти,

92:19

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعۡمَةٖ تُجۡزَىٰٓ ﴿19﴾

19. не очекувајќи со благодарност да му се возврати,

92:20

إِلَّا ٱبۡتِغَآءَ وَجۡهِ رَبِّهِ ٱلۡأَعۡلَىٰ ﴿20﴾

20. туку единствено копнеејќи по Лицето на Господарот свој Севишен,

92:21

وَلَسَوۡفَ يَرۡضَىٰ ﴿21﴾

21. и тој навистина задоволен ќе биде!

93:1

وَٱلضُّحَىٰ ﴿1﴾

1. Се колнам во утрото,

93:2

وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿2﴾

2. и во ноќта кога ќе стивне.

93:3

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿3﴾

3. Господарот твој не те напуштил и не те замразил!

93:4

وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ﴿4﴾

4. Оној свет, навистина, е подобар за тебе од овој свет,

93:5

وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ﴿5﴾

5. а Господарот твој тебе сигурно ќе ти даде, па ќе бидеш задоволен!

93:6

أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ﴿6﴾

6. Зарем ти не беше сираче, па Тој те заштити?

93:7

وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ﴿7﴾

7. И за вистинската вера не знаеше, па Тој те упати?

93:8

وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ﴿8﴾

8. И сиромашен беше, па Тој те збогати?

93:9

فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ﴿9﴾

9. Затоа сирачето немој да го понижиш,

93:10

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ﴿10﴾

10. а просјакот немој да го одбиеш,

93:11

وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ﴿11﴾

11. и за благодатите на Господарот твој кажувај!

94:1

أَلَمۡ نَشۡرَحۡ لَكَ صَدۡرَكَ ﴿1﴾

1. Зарем не ги направивме градите твои пространи,

94:2

وَوَضَعۡنَا عَنكَ وِزۡرَكَ ﴿2﴾

2. и товарот твој од тебе го симнавме,

94:3

ٱلَّذِيٓ أَنقَضَ ظَهۡرَكَ ﴿3﴾

3. што на плеќите твои тежеше,

94:4

وَرَفَعۡنَا لَكَ ذِكۡرَكَ ﴿4﴾

4. и споменот на тебе високо го воздигнавме?

94:5

فَإِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرًا ﴿5﴾

5. Па, навистина, по секоја тешкотија доаѓа олеснување,

94:6

إِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرٗا ﴿6﴾

6. навистина, по секоја тешкотија доаѓа олеснување!

94:7

فَإِذَا فَرَغۡتَ فَٱنصَبۡ ﴿7﴾

7. А кога ќе завршиш, на молитва предај се

94:8

وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرۡغَب ﴿8﴾

8. и само на Господарот свој обраќај Му се!

95:1

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ ﴿1﴾

1. Се колнам во смоквата и во маслинката,

95:2

وَطُورِ سِينِينَ ﴿2﴾

2. и во гората Синајска,

95:3

وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ ﴿3﴾

3. и во градот овој безбеден,

95:4

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ ﴿4﴾

4. дека човекот во најдобар облик го создаваме,

95:5

ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ ﴿5﴾

5. а потоа ќе го вратиме на најниските нивоa,

95:6

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ ﴿6﴾

6. освен тие што веруваат и што прават добри дела, зашто нив ги чека постојана награда.

95:7

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعۡدُ بِٱلدِّينِ ﴿7﴾

7. Па што, по ова, те наведува да го сметаш за лажен Судниот ден?

95:8

أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَحۡكَمِ ٱلۡحَٰكِمِينَ ﴿8﴾

8. Па зарем Аллах не е Најмудриот Судија?!

96:1

ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ ﴿1﴾

1. Читај во името на Господарот твој Кој создава,

96:2

خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ ﴿2﴾

2. го создава човекот од грутка крв!

96:3

ٱقۡرَأۡ وَرَبُّكَ ٱلۡأَكۡرَمُ ﴿3﴾

3. Читај, зашто Најблагороден е Господарот твој,

96:4

ٱلَّذِي عَلَّمَ بِٱلۡقَلَمِ ﴿4﴾

4. Кој поучува со перо,

96:5

عَلَّمَ ٱلۡإِنسَٰنَ مَا لَمۡ يَعۡلَمۡ ﴿5﴾

5. Кој го подучува човекот за она што тој не го знае.

96:6

كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿6﴾

6. Навистина човекот се осилува

96:7

أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿7﴾

7. штом независен ќе се почувствува,

96:8

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿8﴾

8. а кон Господарот твој, навистина сите ќе се вратат!

96:9

أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿9﴾

9. Го виде ли ти тој што му забранува

96:10

عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿10﴾

10. на робот молитвата да ја извршува?

96:11

أَرَءَيۡتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلۡهُدَىٰٓ ﴿11﴾

11. Дали е тој на Вистинскиот пат,

96:12

أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ ﴿12﴾

12. или пак, наредува богобојазливост?

96:13

أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿13﴾

13. Или лаже и главата од вистината ја врти?

96:14

أَلَمۡ يَعۡلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿14﴾

14. Зарем не знае дека Аллах гледа сè?

96:15

كَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿15﴾

15. Не чини така! Ако не престане со тоа, ќе го фатиме за чело,

96:16

نَاصِيَةٖ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٖ ﴿16﴾

16. за челото лажно и грешно!

96:17

فَلۡيَدۡعُ نَادِيَهُۥ ﴿17﴾

17. Па, нека си го повика тој друштвото свое,

96:18

سَنَدۡعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ﴿18﴾

18. а Ние ќе ги повикаме Зебаниите.[268]

96:19

كَلَّا لَا تُطِعۡهُ وَٱسۡجُدۡۤ وَٱقۡتَرِب۩ ﴿19﴾

19. Не чини така! Не слушај го ти него, туку на Господарот свој со сеџда поклони Му се и настојувај да Му се приближиш!

97:1

إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةِ ٱلۡقَدۡرِ ﴿1﴾

1. Ние почнавме да го објавуваме (Куранот) во ноќта Кадр!

97:2

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ ﴿2﴾

2. А што мислиш ти, што е ноќта Кадр?

97:3

لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ خَيۡرٞ مِّنۡ أَلۡفِ شَهۡرٖ ﴿3﴾

3. Ноќта Кадр е подобра од илјада месеци.

97:4

تَنَزَّلُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذۡنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمۡرٖ ﴿4﴾

4. Во таа ноќ мелеците и Џибрил, со одобрение од Господарот свој, се спуштаат поради секаква одлука.

97:5

سَلَٰمٌ هِيَ حَتَّىٰ مَطۡلَعِ ٱلۡفَجۡرِ ﴿5﴾

5. Сигурноста е во неа сè до појавата на зората.

98:1

لَمۡ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأۡتِيَهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ ﴿1﴾

1. Не се одвоија од неверувањето неверниците меѓу следбениците на Книгата и многубошците, сè додека не им дојде доказот јасен:

98:2

رَسُولٞ مِّنَ ٱللَّهِ يَتۡلُواْ صُحُفٗا مُّطَهَّرَةٗ ﴿2﴾

2. Пратеник од Аллах кој рецитира листови чисти,

98:3

فِيهَا كُتُبٞ قَيِّمَةٞ ﴿3﴾

3. во коишто се наоѓаат прописи исправни.

98:4

وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ ﴿4﴾

4. А се поделија тие на коишто им е дадена Книгата токму тогаш кога им дојде доказот јасен,

98:5

وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُواْ ٱلزَّكَوٰةَۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلۡقَيِّمَةِ ﴿5﴾

5. а наредено им е само Аллах да Го обожуваат, искрено, како правоверни, верата да Му ја исповедаат, и намазот (молитвата) да го извршуваат, и зекат да даваат; – па тоа е исправната вера!

98:6

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمۡ شَرُّ ٱلۡبَرِيَّةِ ﴿6﴾

6. Тие што не веруваат од следбениците на Книгата и многубошците, сигурно ќе бидат во огнот џехенемски, во кој вечно ќе останат; – тие се најлошите суштества.

98:7

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمۡ خَيۡرُ ٱلۡبَرِيَّةِ ﴿7﴾

7. А тие што веруваат и прават добри дела – тие навистина се најдобрите суштества,

98:8

جَزَآؤُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّـٰتُ عَدۡنٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُۚ ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَشِيَ رَبَّهُۥ ﴿8﴾

8. наградата нивна кај Господарот нивен ги чека; еденски градини низ кои реки течат, во кои вечно и засекогаш ќе останат; Аллах ќе биде од нив задоволен, а и тие ќе бидат од Него задоволни. Ете, тоа ќе биде за тој што од Господарот свој се плаши!

99:1

إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا ﴿1﴾

1. Кога Земјата со својот најжесток потрес ќе се потресе,

99:2

وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا ﴿2﴾

2. и кога Земјата тежините свои ќе ги исфрли,

99:3

وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا ﴿3﴾

3. и кога човекот ќе извика: „Што ѝ е?!“ –

99:4

يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا ﴿4﴾

4. тој Ден, таа, вестите свои ќе ги кажува,

99:5

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا ﴿5﴾

5. бидејќи Господарот твој ќе ѝ нареди.

99:6

يَوۡمَئِذٖ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتٗا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ ﴿6﴾

6. Тој Ден луѓето одделно ќе се појават за делата нивни да им се покажат;

99:7

فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ ﴿7﴾

7. тој што дури и трошка добро ќе стори – ќе го види,

99:8

وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ شَرّٗا يَرَهُۥ ﴿8﴾

8. и тој што дури и трошка зло ќе стори – ќе го види!

100:1

وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ﴿1﴾

1. Се колнам во тркачките коњи задишани,

100:2

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا ﴿2﴾

2. па искри искрат,[269]

100:3

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا ﴿3﴾

3. и кои в зори напаѓаат,

100:4

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا ﴿4﴾

4. и трчајќи прав креваат

100:5

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ﴿5﴾

5. и така во него заеднички влегуваат.

100:6

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ ﴿6﴾

6. Човекот, навистина, на својот Господар Му е неблагодарен

100:7

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ ﴿7﴾

7. и самиот за тоа, навистина е свесен,

100:8

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ﴿8﴾

8. и тој, навистина, по богатството е алчен.

100:9

أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ﴿9﴾

9. А зарем тој не знае дека, кога ќе бидат оживеани тие што се во гробовите

100:10

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ﴿10﴾

10. и кога ќе излезе на виделина тоа што е во срцата,

100:11

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ ﴿11﴾

11. Господарот нивен тој Ден, сигурно, сè за нив ќе знае?

101:1

ٱلۡقَارِعَةُ ﴿1﴾

1. Крајот на светот!

101:2

مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﴿2﴾

2. Што е тоа крајот на светот?

101:3

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡقَارِعَةُ ﴿3﴾

3. И што знаеш ти што е тоа крајот на светот?

101:4

يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ ﴿4﴾

4. Тој ден луѓето ќе бидат како пеперутки раштркани,

101:5

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ ﴿5﴾

5. а планините како шарена волна растегната.

101:6

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿6﴾

6. На тој што добрите дела ќе му бидат тешки[270]

101:7

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ ﴿7﴾

7. пријатен живот ќе живее,

101:8

وَأَمَّا مَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿8﴾

8. а на тој што добрите дела ќе му бидат лесни

101:9

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٞ ﴿9﴾

9. престојувалиштето негово ќе биде Хавие.

101:10

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا هِيَهۡ ﴿10﴾

10. А знаеш ли ти што е тоа Хавие?

101:11

نَارٌ حَامِيَةُۢ ﴿11﴾

11. Тоа е огнот распламтен!

102:1

أَلۡهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ ﴿1﴾

1. Ве окупира натпреварувањето во умножувањето на богатството

102:2

حَتَّىٰ زُرۡتُمُ ٱلۡمَقَابِرَ ﴿2﴾

2. сè додека гробовите не ги населите.

102:3

كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ ﴿3﴾

3. А не чини така, ќе дознаете секако!

102:4

ثُمَّ كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ ﴿4﴾

4. И уште еднаш, не чини така, ќе дознаете сигурно!

102:5

كَلَّا لَوۡ تَعۡلَمُونَ عِلۡمَ ٱلۡيَقِينِ ﴿5﴾

5. Не чини така, знајте уверливо,

102:6

لَتَرَوُنَّ ٱلۡجَحِيمَ ﴿6﴾

6. Џехенемот ќе го видите сигурно!

102:7

ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيۡنَ ٱلۡيَقِينِ ﴿7﴾

7. И уште еднаш, навистина ќе го видите уверени целосно!

102:8

ثُمَّ لَتُسۡـَٔلُنَّ يَوۡمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ ﴿8﴾

8. Потоа, тој Ден, за убавиот живот ќе бидете прашани сигурно!

103:1

وَٱلۡعَصۡرِ ﴿1﴾

1. Се колнам во времето,

103:2

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَفِي خُسۡرٍ ﴿2﴾

2. човекот навистина губи,

103:3

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡحَقِّ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ ﴿3﴾

3. освен тие коишто веруваат и коишто прават добри дела, и коишто едни со други си ја препорачуваат вистината, и коишто едни со други си ја препорачуваат трпеливоста.

104:1

وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ ﴿1﴾

1. Тешко му на секој клеветник – потсмевач,

104:2

ٱلَّذِي جَمَعَ مَالٗا وَعَدَّدَهُۥ ﴿2﴾

2. кој богатството го натрупува и го пребројува,

104:3

يَحۡسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخۡلَدَهُۥ ﴿3﴾

3. и мисли дека богатството негово бесмртен ќе го стори!

104:4

كَلَّاۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِي ٱلۡحُطَمَةِ ﴿4﴾

4. А не чини така! Тој секако ќе биде фрлен во Хутаме!

104:5

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحُطَمَةُ ﴿5﴾

5. А знаеш ли ти што е Хутаме?

104:6

نَارُ ٱللَّهِ ٱلۡمُوقَدَةُ ﴿6﴾

6. Огнот Аллахов разгорен,

104:7

ٱلَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى ٱلۡأَفۡـِٔدَةِ ﴿7﴾

7. кој до срцата ќе допира.

104:8

إِنَّهَا عَلَيۡهِم مُّؤۡصَدَةٞ ﴿8﴾

8. Тој над нив ќе биде затворен,

104:9

فِي عَمَدٖ مُّمَدَّدَةِۭ ﴿9﴾

9. со огнени столбови засводен.

105:1

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصۡحَٰبِ ٱلۡفِيلِ ﴿1﴾

1. Зарем не си слушнал, со сопствениците на слонот, Господарот твој што стори?

105:2

أَلَمۡ يَجۡعَلۡ كَيۡدَهُمۡ فِي تَضۡلِيلٖ ﴿2﴾

2. Зарем лукавштината нивна не ја спречи

105:3

وَأَرۡسَلَ عَلَيۡهِمۡ طَيۡرًا أَبَابِيلَ ﴿3﴾

3. и против нив јата птици прати,

105:4

تَرۡمِيهِم بِحِجَارَةٖ مِّن سِجِّيلٖ ﴿4﴾

4. кои врз нив камења од глина печена фрлаа,

105:5

فَجَعَلَهُمۡ كَعَصۡفٖ مَّأۡكُولِۭ ﴿5﴾

5. па Тој, како лисја истолчени, ги стори?

106:1

لِإِيلَٰفِ قُرَيۡشٍ ﴿1﴾

1. Заради навиката на Курејшиите,[271]

106:2

إِۦلَٰفِهِمۡ رِحۡلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيۡفِ ﴿2﴾

2. навиката нивна зиме и лете да патуваат,

106:3

فَلۡيَعۡبُدُواْ رَبَّ هَٰذَا ٱلۡبَيۡتِ ﴿3﴾

3. Господарот на овој храм нека Го обожуваат,

106:4

ٱلَّذِيٓ أَطۡعَمَهُم مِّن جُوعٖ وَءَامَنَهُم مِّنۡ خَوۡفِۭ ﴿4﴾

4. Кој гладните ги храни и од страв ги брани.

107:1

أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ ﴿1﴾

1. Го знаеш ли ти тој што оној свет го негира?

107:2

فَذَٰلِكَ ٱلَّذِي يَدُعُّ ٱلۡيَتِيمَ ﴿2﴾

2. Па тоа е тој што сирачето грубо го одбива,

107:3

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ﴿3﴾

3. и кој, да се нахрани сиромавиот, не поттикнува.

107:4

فَوَيۡلٞ لِّلۡمُصَلِّينَ ﴿4﴾

4. А тешко на тие што, кога намазот (молитвата) го извршуваат,

107:5

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَن صَلَاتِهِمۡ سَاهُونَ ﴿5﴾

5. намазот свој како што треба не го извршуваат,

107:6

ٱلَّذِينَ هُمۡ يُرَآءُونَ ﴿6﴾

6. коишто само се преправаат

107:7

وَيَمۡنَعُونَ ٱلۡمَاعُونَ ﴿7﴾

7. кои никому на заем не даваат!

108:1

إِنَّآ أَعۡطَيۡنَٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ ﴿1﴾

1. Ние навистина ти ја дадовме Кевсер,

108:2

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنۡحَرۡ ﴿2﴾

2. па затоа моли Му се на Господарот свој и курбан коли,

108:3

إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلۡأَبۡتَرُ ﴿3﴾

3. а тој што те мрази – сигурно без помен ќе остане.

109:1

قُلۡ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡكَٰفِرُونَ ﴿1﴾

1. Кажи: „О, вие неверници,

109:2

لَآ أَعۡبُدُ مَا تَعۡبُدُونَ ﴿2﴾

2. јас не ги обожувам тие што вие ги обожувате,

109:3

وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ ﴿3﴾

3. а ниту пак вие ќе бидете обожуватели на Тој што јас Го обожувам;

109:4

وَلَآ أَنَا۠ عَابِدٞ مَّا عَبَدتُّمۡ ﴿4﴾

4. и јас не сум обожувател на тие што вие сте ги обожувале,

109:5

وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ ﴿5﴾

5. а ниту пак вие сте обожуватели на Тој што јас Го обожувам.

109:6

لَكُمۡ دِينُكُمۡ وَلِيَ دِينِ ﴿6﴾

6. Вам – вашата вера, а мене – мојата вера!“

110:1

إِذَا جَآءَ نَصۡرُ ٱللَّهِ وَٱلۡفَتۡحُ ﴿1﴾

1. Кога Аллаховите помош и победа ќе дојдат,

110:2

وَرَأَيۡتَ ٱلنَّاسَ يَدۡخُلُونَ فِي دِينِ ٱللَّهِ أَفۡوَاجٗا ﴿2﴾

2. и гледаш како луѓето во групи влегуваат во Аллаховата вера,

110:3

فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابَۢا ﴿3﴾

3. ти слави Го Господарот свој благодарејќи Му и моли Го да ти прости, Тој навистина покајанието го прима.

111:1

تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ﴿1﴾

1. Нека пропаднат рацете на Ебу Лехеб, и тој пропадна!

111:2

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿2﴾

2. Нема да му биде од корист богатството негово, а ни тоа што го стекнал,

111:3

سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ﴿3﴾

3. ќе влезе тој сигурно во огнот разгорен,

111:4

وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ﴿4﴾

4. и жена му која носи дрва;[272]

111:5

فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ﴿5﴾

5. на вратот нејзин ќе има јаже од пламен исукано!

112:1

قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

1. Кажи: „Тој е Аллах, Еден е!

112:2

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ﴿2﴾

2. Аллах е прибежиште секому!

112:3

لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ ﴿3﴾

3. Не родил и не е роден,

112:4

وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ ﴿4﴾

4. и никој не Му е рамен!“[273]

113:1

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿1﴾

1. Кажи: „Барам заштита кај Господарот на мугрите

113:2

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿2﴾

2. од злото на тоа што Тој го создава,

113:3

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿3﴾

3. и од злото на мрачната ноќ кога ја распространува темнината,

113:4

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ﴿4﴾

4. и од злото на дувачите во јазли,[274]

113:5

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿5﴾

5. и од злото на завидливиот кога завидува!“

114:1

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿1﴾

1. Кажи: „Барам заштита кај Господарот на луѓето,

114:2

مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿2﴾

2. Владетелот на луѓето,

114:3

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿3﴾

3. Богот на луѓето,

114:4

مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿4﴾

4. од злото на тој[275] што шепотејќи зли мисли внесува, па се крие,

114:5

ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿5﴾

5. којшто зли мисли внесува во градите на луѓето –

114:6

مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿6﴾

6. од џините и од луѓето!“