أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا ﴿٦﴾
Әйә җирне аларга торырга яраклы кылмадыммы.
481 Аять · Темалар · tt
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا ﴿٦﴾
Әйә җирне аларга торырга яраклы кылмадыммы.
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادٗا ﴿٧﴾
Дәхи селкенмәсен өчен тауларны җиргә кадак кылмадыммы.
وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجٗا ﴿٨﴾
Дәхи сезне ирле-хатынлы итеп халык кылдык.
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتٗا ﴿٩﴾
Дәхи йокыны тәннәрегезгә истирахәт кылдык.
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسٗا ﴿١٠﴾
Дәхи төнне сезгә пәрдә кылдык.
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشٗا ﴿١١﴾
Дәхи көндезне тереклегегез өчен кәсеп кылырга якты кылдык.
وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعٗا شِدَادٗا ﴿١٢﴾
Дәхи өстегездә җиде кат мәхкәм күкләрне бина кылдык.
وَجَعَلۡنَا سِرَاجٗا وَهَّاجٗا ﴿١٣﴾
Дәхи бик яктыртучы һәм җылы бирүче кояшны халык кылдык.
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا ﴿١٤﴾
Дәхи болытлардан бере артыннан бере коелучы яңгыр суын иңдердек.
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبّٗا وَنَبَاتٗا ﴿١٥﴾
Ул су белән төрле икмәк орлыкларын вә төрле үләннәрне.
وَجَنَّـٰتٍ أَلۡفَافًا ﴿١٦﴾
Вә агачларны, бер-берсенә уралып үскән җимеш бакчаларын үстермәклегебез өчен.
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتٗا ﴿١٧﴾
Тәхкыйк хакны батылдан аера торган көн сәваб вә ґәзаб вәгъдә ителгән көндер.
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا ﴿١٨﴾
Бер көнне сурда өрелер дә, хисаб өчен төркем-төркем булып килерсез.
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا ﴿١٩﴾
Күк ачылыр да, анда ишекләре булыр.
وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا ﴿٢٠﴾
Дәхи таулар йөртелерләр, тузган тузан кеби булырлар.
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا ﴿٢١﴾
Тәхкыйк җәһәннәм үтә торган юл булды (Җәннәткә керәсе кешеләр дә җәһәннәмне күреп үтерләр).
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتۡ ﴿١﴾
Әгәр күк ярылса.
وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﴿٢﴾
Вә әгәр ул җиргә Раббысының сүзе ишеттерелсә һәм итагать иттерелсә ул күккә – Аллаһ хөкеменә итагать итү тиешле ителде.
وَإِذَا ٱلۡأَرۡضُ مُدَّتۡ ﴿٣﴾
Вә әгәр җир сузылып тигезләнсә.
وَأَلۡقَتۡ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتۡ ﴿٤﴾
Вә җир эчендәге барча нәрсәне чыгарып бушанса.
وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﴿٥﴾
Әгәр Раббысының сүзен җиргә ишеттерелсә – Аллаһ хөкеменә итагать итү аңа тиешле ителде.
أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَيۡفَ خُلِقَتۡ ﴿١٧﴾
Әйә, кешеләр дөяләргә карамыйлармы, ничек халык кылынганнар-яратылганнар?
وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيۡفَ رُفِعَتۡ ﴿١٨﴾
Вә күккә карамыйлармы – ничек күтәрелгән?
وَإِلَى ٱلۡجِبَالِ كَيۡفَ نُصِبَتۡ ﴿١٩﴾
Вә тауларга карамыйлармы – ничек беркетелгән ул таулар?
وَإِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَيۡفَ سُطِحَتۡ ﴿٢٠﴾
Вә җиргә карамыйлармы – ничек палас кеби түшәлгән?
فَذَكِّرۡ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٞ ﴿٢١﴾
Кешеләрне Коръән белән вәгазь кыл, гафләттән уят, әлбәттә, син фәкать Аллаһ хөкемнәрен сөйләп ирештерүче генәсең.
لَّسۡتَ عَلَيۡهِم بِمُصَيۡطِرٍ ﴿٢٢﴾
Син аларга ирекле түгелсең һәм аларның теләкләренә дә хуҗа түгелсең.
إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿٢٣﴾
Мәгәр берәү синнән артка борылса һәм Коръәнне инкяр кылса.
فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَكۡبَرَ ﴿٢٤﴾
Ул кешене Аллаһ олугъ ґәзаб белән ґәзаб кылыр.
إِنَّ إِلَيۡنَآ إِيَابَهُمۡ ﴿٢٥﴾
Тәхкыйк Безнең хозурыбызгадыр аларның кайтмаклары.
ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا حِسَابَهُم ﴿٢٦﴾
Соңра аларның кылган эшләренең хисабы, әлбәттә, Безгә тиешледер.