أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا ﴿٦﴾
(برپا کردن قیامت به ما چه مشکل است؟) آیا ما زمین را بستر نگردانیدهایم؟
481 آیه · موضوعات · fa-af
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا ﴿٦﴾
(برپا کردن قیامت به ما چه مشکل است؟) آیا ما زمین را بستر نگردانیدهایم؟
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادٗا ﴿٧﴾
و کوهها را (همچون) میخها (نگردانیدهایم)؟
وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجٗا ﴿٨﴾
و شما را جفت (نر و ماده) آفریدیم.
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتٗا ﴿٩﴾
و خوابتان را سبب آرامش قرار دادیم.
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسٗا ﴿١٠﴾
و شب را (مانند لباس) پوششی گردانیدیم.
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشٗا ﴿١١﴾
و روز را وقتِ تلاش و معاش گردانیدیم.
وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعٗا شِدَادٗا ﴿١٢﴾
و بالای سر شما هفت آسمانِ محکم بنا نمودیم.
وَجَعَلۡنَا سِرَاجٗا وَهَّاجٗا ﴿١٣﴾
و (آفتاب را) چراغ فروزان و درخشنده ساختیم.
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا ﴿١٤﴾
و از ابرهای متراکم و فشرده آبِ فراوان نازل کردیم.
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبّٗا وَنَبَاتٗا ﴿١٥﴾
تا به وسیله آن دانه و گیاه را بیرون آریم.
وَجَنَّـٰتٍ أَلۡفَافًا ﴿١٦﴾
و باغهای درهمپیچیده و انبوه را نیز (آفریدیم).
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتٗا ﴿١٧﴾
یقیناً روز فیصله، وقت مقرر و معین است.
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا ﴿١٨﴾
روزی که در صور دمیده شود، پس (به دربار پروردگارتان) گروه گروه بیایید.
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا ﴿١٩﴾
و آسمان گشوده شود و به صورت دروازههایی باز درآید.
وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا ﴿٢٠﴾
و کوهها روان شوند و مانند سراب گردند.
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا ﴿٢١﴾
البته دوزخ در انتظار (مردم سرکش) است.
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتۡ ﴿١﴾
وقتی که آسمان بشگافد (و پاره پاره شود)
وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﴿٢﴾
و حکم پروردگار خود را فرمان برد که چنین سزاوار است.
وَإِذَا ٱلۡأَرۡضُ مُدَّتۡ ﴿٣﴾
و وقتی که زمین کشیده و هموار گردد.
وَأَلۡقَتۡ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتۡ ﴿٤﴾
و آنچه در آن است بیرون اندازد و تهی گردد.
وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﴿٥﴾
و حکم پروردگار خود را فرمان برد که چنین سزاوار است.
أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَيۡفَ خُلِقَتۡ ﴿١٧﴾
آیا به شتران نمینگرند (منکران توحید) که چگونه آفریده شدهاند؟
وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيۡفَ رُفِعَتۡ ﴿١٨﴾
و بهسوی آسمان نگاه نمیکنند که چگونه برافراشته شده است؟
وَإِلَى ٱلۡجِبَالِ كَيۡفَ نُصِبَتۡ ﴿١٩﴾
و به طرف کوهها (نمینگرند) که چگونه نصب (برقرار) گردیدهاند؟
وَإِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَيۡفَ سُطِحَتۡ ﴿٢٠﴾
و به طرف زمین که چگونه هموار شده است؟
فَذَكِّرۡ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٞ ﴿٢١﴾
پس پند و اندرز ده که وظیفۀ تو تنها پند دادن و یادآوری است.
لَّسۡتَ عَلَيۡهِم بِمُصَيۡطِرٍ ﴿٢٢﴾
بر آنها مسلط نیستی.
إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿٢٣﴾
مگر آن که روی گرداند و کفر پیشه کند.
فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَكۡبَرَ ﴿٢٤﴾
پس الله او را به عذاب سخت سزا میدهد.
إِنَّ إِلَيۡنَآ إِيَابَهُمۡ ﴿٢٥﴾
یقیناً بازگشت آنها بهسوی ماست.
ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا حِسَابَهُم ﴿٢٦﴾
باز حساب آنها با ما خواهد بود.