quranmباز کردن در قرآن‌خوان

Hizb 59

Range
from 80:1 to 89:30
Surahs covered
عربی
265 ترجمه

باز کردن در قرآن‌خوان

80:1

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿1﴾

چهره درهم کشید، و روی بر گردانید،

80:2

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ ﴿2﴾

از این‌که (عبد الله بن ام مکتوم) نابینا به نزدش آمد.

80:3

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿3﴾

و (ای پیامبر) چه می‌دانی شاید که او پاک می‌شد.

80:4

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ ﴿4﴾

یا پندگیرد، و این پند به او نفع می‌داد.

80:5

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ ﴿5﴾

اما آن کس که مجد نیازی نمود.

80:6

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿6﴾

پس تو به او روی می‌آوری،

80:7

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿7﴾

در حالی‌که اگر او خود را (از کفر) پاک نسازد، چیزی بر تو نیست.

80:8

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ ﴿8﴾

اما کسی شتابان به سراغ تو می‌آید.

80:9

وَهُوَ يَخۡشَىٰ ﴿9﴾

و او (از الله) می‌ترسد.

80:10

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ ﴿10﴾

پس تو از او غافل می‌شوی (و به او توجه نمی‌کنی؟)

80:11

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةٞ ﴿11﴾

هرگز چنین نیست، بی‌گمان این (سوره) تذکر و یاد آوری است.

80:12

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿12﴾

پس هرکس بخواهد از آن پند گیرد.

80:13

فِي صُحُفٖ مُّكَرَّمَةٖ ﴿13﴾

در صحیفه‌‌های پر ارزشی (ثبت) است.

80:14

مَّرۡفُوعَةٖ مُّطَهَّرَةِۭ ﴿14﴾

بلند پایه و پاکیزه.

80:15

بِأَيۡدِي سَفَرَةٖ ﴿15﴾

به دست (فرشتگان =) سفیران (وحی است).

80:16

كِرَامِۭ بَرَرَةٖ ﴿16﴾

بزرگوار و نیکوکار.

80:17

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ ﴿17﴾

مرگ بر (این) انسان، چقدر ناسپاس است؟!

80:18

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ ﴿18﴾

(الله) او را از چه چیز آفریده است؟

80:19

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿19﴾

او را از نطفۀ (ناچیز) آفریده است، آنگاه او را موزون ساخت.

80:20

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿20﴾

سپس راه را برای او آسان نمود.

80:21

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ ﴿21﴾

آنگاه (بعد از پایان عمر) او را میراند، پس او را در قبر (پنهان) کرد.

80:22

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿22﴾

سپس هرگاه که بخواهد او را (زیاده می‌کند و از قبر) بر می‌انگیزد.

80:23

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿23﴾

هرگز چنین نیست، (که او می‌پندارد) او هنوز آنچه را که (الله) فرمان داده، به‌جای نیاورده است.

80:24

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿24﴾

پس انسان باید به غذای خود بنگرد.

80:25

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبّٗا ﴿25﴾

بی‌گمان ما آب فراوان (از آسمان) فرو ریختیم.

80:26

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقّٗا ﴿26﴾

سپس زمین را به نیکی شکافتیم.

80:27

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبّٗا ﴿27﴾

آنگاه در آن دانه (های فراوان) رویاندیم.

80:28

وَعِنَبٗا وَقَضۡبٗا ﴿28﴾

و انگور و سبزی (بسیار).

80:29

وَزَيۡتُونٗا وَنَخۡلٗا ﴿29﴾

و زیتون و نخل.

80:30

وَحَدَآئِقَ غُلۡبٗا ﴿30﴾

و باغ‌هایی (انبوه و) پردرخت.

80:31

وَفَٰكِهَةٗ وَأَبّٗا ﴿31﴾

و (انواع) میوه و علوفه (پدید آوردیم).

80:32

مَّتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ﴿32﴾

(همۀ این‌ها) برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است.

80:33

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿33﴾

پس هنگامی‌که (آن) صدای مهیب (قیامت) فرا رسد.

80:34

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ﴿34﴾

روزی‌که انسان از برادرش می‌گریزد.

80:35

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿35﴾

و از مادرش و از پدرش.

80:36

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿36﴾

و از زنش و فرزندانش (نیز می‌گریزد).

80:37

لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ﴿37﴾

در آن روز هرکس را کاری است که او را به خود مشغولش دارد.

80:38

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ﴿38﴾

چهره‌هایی در آن روز گشاده و روشن است.

80:39

ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ﴿39﴾

خندان و شاد است.

80:40

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ﴿40﴾

و چهره‌هایی در آن روز غبار آلود است.

80:41

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿41﴾

سیاهی (و تاریکی) آن‌ها را پوشانده است.

80:42

أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ﴿42﴾

اینان همان کافران فاجرند.

81:1

إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ ﴿1﴾

هنگامی‌که خورشید درهم پیچیده شود.

81:2

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ ﴿2﴾

و هنگامی‌که ستارگان بی نور شوند.

81:3

وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ سُيِّرَتۡ ﴿3﴾

و هنگامی‌که کوه‌ها به حرکت درآید.

81:4

وَإِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ ﴿4﴾

و هنگامی‌که ماده شتران باردار رها شوند.

81:5

وَإِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ ﴿5﴾

و هنگامی‌که جانوران وحشی گرد آورده شوند.

81:6

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ ﴿6﴾

و هنگامی‌که دریا‌ها (جوشان و) بر افروخته شود.

81:7

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ ﴿7﴾

و هنگامی‌که روح‌ها (با تن‌ها) قرین شوند.

81:8

وَإِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُئِلَتۡ ﴿8﴾

و هنگامی‌که از دختر زنده به گورشده پرسیده شود:

81:9

بِأَيِّ ذَنۢبٖ قُتِلَتۡ ﴿9﴾

به کدامین گناه کشته شده است؟!

81:10

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ ﴿10﴾

و هنگامی‌که نامه‌های (اعمال) گشوده شود.

81:11

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ ﴿11﴾

و هنگامی‌که پرده از روی آسمان برگرفته شود.

81:12

وَإِذَا ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ ﴿12﴾

و هنگامی‌که دوزخ افروخته (و شعله‌‌ور) گردد.

81:13

وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ ﴿13﴾

و هنگامی‌که بهشت نزدیک آورده شود.

81:14

عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّآ أَحۡضَرَتۡ ﴿14﴾

(در آن هنگام) هرکس خواهد دانست چه چیزی را (برای آخرت خود) حاضر (و آماده) کرده است.

81:15

فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ ﴿15﴾

پس سوگند به شارگانی که باز می‌گردند.

81:16

ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ ﴿16﴾

(شتابان) حرکت می‌کنند (و از نظر) پنهان می‌شوند.

81:17

وَٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ ﴿17﴾

و سوگند به شب، هنگامی‌که (تاریکی‌اش کاسته شود و) پشت کند.

81:18

وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿18﴾

و سوگند به صبح، هنگامی‌که بدمد.

81:19

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ﴿19﴾

بی‌گمان این (قرآن) سخن فرستادۀ بزرگوار (= جبرئیل) است.

81:20

ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي ٱلۡعَرۡشِ مَكِينٖ ﴿20﴾

که (مقتدر و) نیرومند است، و نزد (الله) صاحب عرش، مقام و منزلت والایی دارد.

81:21

مُّطَاعٖ ثَمَّ أَمِينٖ ﴿21﴾

(در آسمان‌ها) مورد اطاعت (فرشتگان) و امین (وحی) است.

81:22

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجۡنُونٖ ﴿22﴾

و (ای مردم) همنشین شما (محمد صلی الله علیه وسلم) دیوانه نیست.

81:23

وَلَقَدۡ رَءَاهُ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡمُبِينِ ﴿23﴾

و به راستی او (= جبرئیل) را در افق روشن دیده است.

81:24

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلۡغَيۡبِ بِضَنِينٖ ﴿24﴾

و او بر (آنچه از طریق) غیب (به او وحی شده) بخیل نیست.

81:25

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَيۡطَٰنٖ رَّجِيمٖ ﴿25﴾

و این (قرآن) گفتۀ شیطان رانده شده نیست.

81:26

فَأَيۡنَ تَذۡهَبُونَ ﴿26﴾

پس به کجا می‌روید؟!

81:27

إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ ﴿27﴾

این (قرآن) چیزی جز پند و اندرز برای جهانیان نیست.

81:28

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَسۡتَقِيمَ ﴿28﴾

برای کسی از شما که بخواهد راه راست در پیش گیرد.

81:29

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿29﴾

و شما نمی‌خواهید مگر آنکه پروردگار جهانیان بخواهد.

82:1

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتۡ ﴿1﴾

هنگامی‌که آسمان شکافته شود.

82:2

وَإِذَا ٱلۡكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتۡ ﴿2﴾

و هنگامی‌که ستارگان پراکنده شوند (و فرو ریزد).

82:3

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ فُجِّرَتۡ ﴿3﴾

و هنگامی‌که دریا‌ها (به هم آمیزند و) روان گردند.

82:4

وَإِذَا ٱلۡقُبُورُ بُعۡثِرَتۡ ﴿4﴾

و هنگامی‌که قبرها زیر و رو شود.

82:5

عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّا قَدَّمَتۡ وَأَخَّرَتۡ ﴿5﴾

(در آن هنگامی) هرکس خواهد دانست آنچه را که پیش فرستاده و آنچه را که باز پس داشته است.

82:6

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلۡكَرِيمِ ﴿6﴾

ای انسان! چه چیزی تو را (نسبت) به پروردگار کریمت مغرور ساخته است؟

82:7

ٱلَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﴿7﴾

آن که تو را آفرید، آنگاه شکل و اعضایت را تمام کرد سپس معتدل گرداند.

82:8

فِيٓ أَيِّ صُورَةٖ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ﴿8﴾

و به هر شکلی (و صورتی) که خواست، تو را ترکیب نمود.

82:9

كَلَّا بَلۡ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ﴿9﴾

هرگز چنین نیست (که شما گمان می‌کنید) بلکه شما روز جزا را تکذیب می‌کنید

82:10

وَإِنَّ عَلَيۡكُمۡ لَحَٰفِظِينَ ﴿10﴾

و بی‌گمان نگهبانانی (از فرشتگان) بر شما گمارده شده‌اند.

82:11

كِرَامٗا كَٰتِبِينَ ﴿11﴾

که نویسندگانی بزرگوار هستند

82:12

يَعۡلَمُونَ مَا تَفۡعَلُونَ ﴿12﴾

آنچه را انجام می‌دهید می‌دانند (و اعمال نیک و بد شما را یادداشت می‌کنند)

82:13

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٖ ﴿13﴾

مسلماً نیکان در نعمت (های بهشت) هستند.

82:14

وَإِنَّ ٱلۡفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٖ ﴿14﴾

و یقیناً بدکاران در (آتش) جهنم‌اند.

82:15

يَصۡلَوۡنَهَا يَوۡمَ ٱلدِّينِ ﴿15﴾

روز جزا به آن در آیند (و بسوزند).

82:16

وَمَا هُمۡ عَنۡهَا بِغَآئِبِينَ ﴿16﴾

و هرگز آنان از آنجا غایب نباشند

82:17

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ﴿17﴾

و تو چه می‌دانی که روز جزا چیست؟!

82:18

ثُمَّ مَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ﴿18﴾

باز تو چه می‌دانی که روز جزا چیست؟!

82:19

يَوۡمَ لَا تَمۡلِكُ نَفۡسٞ لِّنَفۡسٖ شَيۡـٔٗاۖ وَٱلۡأَمۡرُ يَوۡمَئِذٖ لِّلَّهِ ﴿19﴾

روزی‌که هیچ کس قادر به انجام کاری برای دیگری نیست، و در آن روز حکم (و فرمان) از آن الله است.

83:1

وَيۡلٞ لِّلۡمُطَفِّفِينَ ﴿1﴾

وای بر کم فروشان.

83:2

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكۡتَالُواْ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسۡتَوۡفُونَ ﴿2﴾

کسانی‌که چون (برای خود) از مردم پیمانه می‌کنند، حق خود را کامل می‌گیرند.

83:3

وَإِذَا كَالُوهُمۡ أَو وَّزَنُوهُمۡ يُخۡسِرُونَ ﴿3﴾

و هنگامی‌که (می‌خواهند) برای آنان پیمانه یا وزن کنند، کم می‌گذارند.

83:4

أَلَا يَظُنُّ أُوْلَـٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبۡعُوثُونَ ﴿4﴾

آیا آن‌ها گمان نمی‌کنند که (قیامت فرا می‌رسد و از قبرها) برانگیخته می‌شود.

83:5

لِيَوۡمٍ عَظِيمٖ ﴿5﴾

در روزی بزرگ؟!

83:6

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿6﴾

(همان) روزی‌که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان می‌ایستند.

83:7

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٖ ﴿7﴾

هرگز چنین نیست (که کافران پنداشته‌اند) حقا که نامۀ (اعمال) بدکاران در سجین است.

83:8

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينٞ ﴿8﴾

و تو چه دانی که سجین چیست؟!

83:9

كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ﴿9﴾

کتابی است که (اعمال بدکاران در آن) نوشته شده است.

83:10

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿10﴾

در آن روز وای بر تکذیب کنندگان!

83:11

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ﴿11﴾

آنان که روز جزا را (انکار و) تکذیب می‌کنند.

83:12

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ﴿12﴾

و جز ستمکاران گنهکار (کسی) آن (روز) را تکذیب نمی‌کنند.

83:13

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿13﴾

چون آیات ما بر او تلاوت شود، گوید: «(این) افسانه‌های گذشتگان است».

83:14

كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ﴿14﴾

هرگز چنین نیست (که آن‌ها گمان می‌کنند) بلکه (بسبب) آنچه کرده‌اند بر دل‌هایشان زنگار بسته است.

83:15

كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّمَحۡجُوبُونَ ﴿15﴾

هرگز چنین نیست (که آن‌ها می‌پندارند) بی‌گمان آن‌ها در آن روز از (دیدار) پروردگار‌شان یقیناً محجوب و محرومند.

83:16

ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ ﴿16﴾

سپس (بعد از حساب) مسلماً وارد دوزخ می‌شوند.

83:17

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿17﴾

آنگاه به آن‌ها گفته می‌شود: «این (آتش) همان جیزی است که آن را تکذیب می‌کردید!».

83:18

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡأَبۡرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ ﴿18﴾

هرگز چنین نیست (که آن‌ها می‌پندارند) بی‌گمان نامۀ (اعمال) نیکوکاران در علیین است.

83:19

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿19﴾

و تو چه دانی که علیین چیست؟!

83:20

كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ﴿20﴾

کتابی است که (اعمال نیکوکاران در آن) نوشته شده است.

83:21

يَشۡهَدُهُ ٱلۡمُقَرَّبُونَ ﴿21﴾

که مقربان (درگاه الهی) بر آن حاضر شوند (و گواهی دهند).

83:22

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿22﴾

همانا نیکوکاران در نعمت (های بهشت) هستند.

83:23

عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿23﴾

برتخت‌ها (تکیه زده و) می‌نگرند.

83:24

تَعۡرِفُ فِي وُجُوهِهِمۡ نَضۡرَةَ ٱلنَّعِيمِ ﴿24﴾

خرمی و نشاط نعمت را در چهره‌هایشان (می‌بینی و) می‌شناسی.

83:25

يُسۡقَوۡنَ مِن رَّحِيقٖ مَّخۡتُومٍ ﴿25﴾

آن‌ها از شراب ناب مهرشده، (نوشانده و) سیراب می‌شوند.

83:26

خِتَٰمُهُۥ مِسۡكٞۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلۡيَتَنَافَسِ ٱلۡمُتَنَٰفِسُونَ ﴿26﴾

مهری که بر آن نهاده شده از مشک است، و در این (شراب و نعمت‌هایی دیگر بهشت) مشتاقان باید بر یکدیگر پیشی گیرند.

83:27

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسۡنِيمٍ ﴿27﴾

و آمیزه‌اش از تسنیم است.

83:28

عَيۡنٗا يَشۡرَبُ بِهَا ٱلۡمُقَرَّبُونَ ﴿28﴾

(همان) چشمه‌ای که مقربان (درگاه الهی) از آن می‌نوشند.

83:29

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْ كَانُواْ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يَضۡحَكُونَ ﴿29﴾

همانا کسانی‌که جرم و گناه کردند پیوسته (در دنیا) بر کسانی‌که ایمان آورده بودند می‌خندیدند.

83:30

وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمۡ يَتَغَامَزُونَ ﴿30﴾

و هرگاه (مؤمنان) از کنار‌شان می‌گذشتند با چشم و ابرو به هم اشاره می‌کردند.

83:31

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمُ ٱنقَلَبُواْ فَكِهِينَ ﴿31﴾

و چون به سوی خانوادۀ خود باز می‌گشتند، شادمان و خندان باز می‌گشتند.

83:32

وَإِذَا رَأَوۡهُمۡ قَالُوٓاْ إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ﴿32﴾

و هنگامی‌که مؤمنان را می‌دیدند می‌گفتند: «بی‌گمان این‌ها گمراهانند».

83:33

وَمَآ أُرۡسِلُواْ عَلَيۡهِمۡ حَٰفِظِينَ ﴿33﴾

در حالی‌که آنان برای مراقبت (و نگهبانی) بر مؤمنان فرستاده نشده بودند.

83:34

فَٱلۡيَوۡمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنَ ٱلۡكُفَّارِ يَضۡحَكُونَ ﴿34﴾

پس امروز کسانی‌که ایمان آورده‌اند به کافر می‌خندند.

83:35

عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿35﴾

بر تخت‌های (آراسته نشسته و) می‌نگرند.

83:36

هَلۡ ثُوِّبَ ٱلۡكُفَّارُ مَا كَانُواْ يَفۡعَلُونَ ﴿36﴾

آیا کافران پاداش آنچه می‌کردند دریافت کرده‌اند؟!

84:1

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتۡ ﴿1﴾

هنگامی‌که آسمان شکافته شود.

84:2

وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﴿2﴾

و به (فرمان) پروردگارش گوش دهد (و تسلیم شود) و سزاوار است (که چنین کند).

84:3

وَإِذَا ٱلۡأَرۡضُ مُدَّتۡ ﴿3﴾

و هنگامی‌که زمین گسترده (و هموار) شود.

84:4

وَأَلۡقَتۡ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتۡ ﴿4﴾

و هر چه را درون خود دارد بیرون ریزد، و تهی گردد،

84:5

وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ﴿5﴾

و به (فرمان) پروردگارش گوش دهد (و تسلیم شود). و سزاوار است (که چنین کند).

84:6

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدۡحٗا فَمُلَٰقِيهِ ﴿6﴾

ای انسان! بی‌گمان تو در راه (رسیدن به) پروردگارت سخت تلاش و کوشش می‌کنی، پس او را ملاقات خواهی کرد.

84:7

فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ﴿7﴾

پس اما کسی‌که نامۀ (اعمالش) به دست راستش داده شود،

84:8

فَسَوۡفَ يُحَاسَبُ حِسَابٗا يَسِيرٗا ﴿8﴾

بزودی به حسابی آسان، محاسبه می‌شود.

84:9

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورٗا ﴿9﴾

و شاد و مسرور به سوی خانواده‌اش باز می‌گردد.

84:10

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهۡرِهِۦ ﴿10﴾

و اما کسی‌که نامۀ (اعمالش) از پشت سرش به او داده شود.

84:11

فَسَوۡفَ يَدۡعُواْ ثُبُورٗا ﴿11﴾

پس بزودی (مرگ و) نابودی را می‌طلبند.

84:12

وَيَصۡلَىٰ سَعِيرًا ﴿12﴾

و به (آتش) جهنم شعله‌ور در آید.

84:13

إِنَّهُۥ كَانَ فِيٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورًا ﴿13﴾

بی‌گمان او در (دنیا) میان خانوادۀ خود شادمان بود.

84:14

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴿14﴾

به راستی او گمان می‌کرد هرگز باز نخواهد گشت.

84:15

بَلَىٰٓۚ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرٗا ﴿15﴾

آری، همانا پروردگارش (نسبت) به او بینا بود.

84:16

فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلشَّفَقِ ﴿16﴾

پس به شفق سوگند می‌خورم.

84:17

وَٱلَّيۡلِ وَمَا وَسَقَ ﴿17﴾

و سوگند به شب و آنچه را فرو می‌پوشد.

84:18

وَٱلۡقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ﴿18﴾

و سوگند به ماه چون (فروغش) کامل شود.

84:19

لَتَرۡكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٖ ﴿19﴾

که شما پیوسته از حالی به حال دیگر (منتقل) می‌شوید.

84:20

فَمَا لَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ ﴿20﴾

پس آنان را چه شده که ایمان نمی‌آورند؟

84:21

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقُرۡءَانُ لَا يَسۡجُدُونَۤ۩ ﴿21﴾

و هنگامی‌که قرآن بر آن‌ها تلاوت شود سجده نمی‌کنند؟

84:22

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُكَذِّبُونَ ﴿22﴾

بلکه کسانی‌که کافر شدند، پیوسته (آیات الهی را) تکذیب می‌کنند.

84:23

وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴿23﴾

و الله به آنچه در دل پنهان می‌دارند دانا‌تر است.

84:24

فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿24﴾

پس (ای پیامبر) آنان را به عذابی دردناک بشارت ده.

84:25

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونِۭ ﴿25﴾

مگر کسانی‌که ایمان آوردنده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند، که برای آن‌ها پاداشی قطع نشدنی است.

85:1

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡبُرُوجِ ﴿1﴾

قسم به آسمان که دارندۀ برج‌ها است.

85:2

وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡمَوۡعُودِ ﴿2﴾

و سوگند به روز موعود (= روز قیامت).

85:3

وَشَاهِدٖ وَمَشۡهُودٖ ﴿3﴾

و سوگند به شاهد (= روز جمعه) و «مشهود» (= روز عرفه).

85:4

قُتِلَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡأُخۡدُودِ ﴿4﴾

اصحاب اخدود (= خندق داران) به هلاکت (و نابودی) رسیدند.

85:5

ٱلنَّارِ ذَاتِ ٱلۡوَقُودِ ﴿5﴾

(خندق‌های) افروخته از هیزم‌های بسیار.

85:6

إِذۡ هُمۡ عَلَيۡهَا قُعُودٞ ﴿6﴾

هنگامی‌که بر (کنارۀ) آن نشسته بودند.

85:7

وَهُمۡ عَلَىٰ مَا يَفۡعَلُونَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ شُهُودٞ ﴿7﴾

و آنان آنچه را با مؤمنان انجام می‌دادند تماشا می‌کردند.

85:8

وَمَا نَقَمُواْ مِنۡهُمۡ إِلَّآ أَن يُؤۡمِنُواْ بِٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَمِيدِ ﴿8﴾

و هیچ ایرادی از آنان نگرفتند، جز اینکه به الله پیروزمند ستوده ایمان آورده بودند.

85:9

ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدٌ ﴿9﴾

(همان) کسی‌که فرمانروایی آسمان‌ها و زمین از آن اوست، و الله و بر همه چیز گواه است.

85:10

إِنَّ ٱلَّذِينَ فَتَنُواْ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ ثُمَّ لَمۡ يَتُوبُواْ فَلَهُمۡ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمۡ عَذَابُ ٱلۡحَرِيقِ ﴿10﴾

به راستی کسانی‌که مردان مومن را و زنان مؤمنه را شکنجه (و آزار) دادند، سپس توبه نکردند، پس برای آن‌ها عذاب جهنم است، و برایشان عذاب (آتش) سوزان است.

85:11

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ لَهُمۡ جَنَّـٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡكَبِيرُ ﴿11﴾

همانا برای کسانی‌که ایمان آوردند و کار‌های شایسته کردند، باغ‌هایی (از بهشت) است که نهر‌ها زیر (درختان) آن جاری است، و این کامیابی بزرگ است.

85:12

إِنَّ بَطۡشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ ﴿12﴾

به راستی (مجازات و) فرو گرفتن پروردگارت سخت است.

85:13

إِنَّهُۥ هُوَ يُبۡدِئُ وَيُعِيدُ ﴿13﴾

همانا اوست که (آفرینش را) آغاز می‌کند و دوباره (بعد از مرگ) باز می‌گرداند.

85:14

وَهُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلۡوَدُودُ ﴿14﴾

و او آمرزندۀ دوستدار است.

85:15

ذُو ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡمَجِيدُ ﴿15﴾

صاحب عرش مجید است.

85:16

فَعَّالٞ لِّمَا يُرِيدُ ﴿16﴾

آنچه را بخواهد انجام می‌دهد.

85:17

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡجُنُودِ ﴿17﴾

(ای پیامبر) آیا داستان لشکر‌ها به تو رسیده است،

85:18

فِرۡعَوۡنَ وَثَمُودَ ﴿18﴾

(لشکریان) فرعون و (قوم) ثمود؟!

85:19

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فِي تَكۡذِيبٖ ﴿19﴾

بلکه کسانی‌که کافر شدند پیوسته در تکذیب (حق) هستند.

85:20

وَٱللَّهُ مِن وَرَآئِهِم مُّحِيطُۢ ﴿20﴾

و الله از هر سو بر آن‌ها احاطه دارد.

85:21

بَلۡ هُوَ قُرۡءَانٞ مَّجِيدٞ ﴿21﴾

بلکه این قرآن مجید است.

85:22

فِي لَوۡحٖ مَّحۡفُوظِۭ ﴿22﴾

که در لوح محفوظ (نگاشته شده) است.

86:1

وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ﴿1﴾

سوگند به آسمان و سوگند به طارق (= آنچه در شب آید).

86:2

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ﴿2﴾

و تو چه می‌دانی طارق چیست؟

86:3

ٱلنَّجۡمُ ٱلثَّاقِبُ ﴿3﴾

(همان) ستارۀ درخشان است.

86:4

إِن كُلُّ نَفۡسٖ لَّمَّا عَلَيۡهَا حَافِظٞ ﴿4﴾

هیچ کس نیست مگر آنکه بر او نگهبان و محافظی (از فرشتگان) است.

86:5

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ﴿5﴾

پس انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است.

86:6

خُلِقَ مِن مَّآءٖ دَافِقٖ ﴿6﴾

از یک آب جهنده آفریده شده است.

86:7

يَخۡرُجُ مِنۢ بَيۡنِ ٱلصُّلۡبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ﴿7﴾

که از میان پشت (مرد) و سینۀ (زن) بیرون می‌آید.

86:8

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجۡعِهِۦ لَقَادِرٞ ﴿8﴾

بی‌گمان او (= الله) بر بازگردانیدن او (پس از مرگ) قادر است.

86:9

يَوۡمَ تُبۡلَى ٱلسَّرَآئِرُ ﴿9﴾

روزی‌که نهان‌ها آشکار می‌شود.

86:10

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٖ وَلَا نَاصِرٖ ﴿10﴾

پس او را هیچ نیرو و یاوری نیست.

86:11

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجۡعِ ﴿11﴾

سوگند به آسمان پر باران.

86:12

وَٱلۡأَرۡضِ ذَاتِ ٱلصَّدۡعِ ﴿12﴾

و سوگند به زمین پر شکاف.

86:13

إِنَّهُۥ لَقَوۡلٞ فَصۡلٞ ﴿13﴾

بی‌گمان این (قرآن) سخن جدا کنندۀ حق از باطل است.

86:14

وَمَا هُوَ بِٱلۡهَزۡلِ ﴿14﴾

و آن (سخن) هزل و بیهوده نیست.

86:15

إِنَّهُمۡ يَكِيدُونَ كَيۡدٗا ﴿15﴾

بی‌گمان آن‌ها پیوسته حیله و نیرنگ می‌کنند.

86:16

وَأَكِيدُ كَيۡدٗا ﴿16﴾

و من (هم) حیله (و تدبیر) می‌کنم.

86:17

فَمَهِّلِ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَمۡهِلۡهُمۡ رُوَيۡدَۢا ﴿17﴾

پس کافران را مهلت بده، اندکی آنان را رها کن.

87:1

سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى ﴿1﴾

نام پروردگار بلند مرتبه‌ات را به پاکی یاد کن.

87:2

ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿2﴾

(همان) که آفرید پس درست و استوار ساخت.

87:3

وَٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ﴿3﴾

و (همان) کسی‌که اندازه گیری کرد پس هدایت نمود.

87:4

وَٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ ﴿4﴾

و (آن) کسی‌که چراگاه را رویانید.

87:5

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ ﴿5﴾

سپس آن را خشک و سیاه گردانید.

87:6

سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ﴿6﴾

ما بزودی (قرآن را) بر تو می‌خوانیم، پس هرگز فراموش نخواهی کرد.

87:7

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَمَا يَخۡفَىٰ ﴿7﴾

مگر آنچه را که الله بخواهد، همانا او آشکار و نهان را می‌داند.

87:8

وَنُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ ﴿8﴾

و ما تو را برای (راه) آسان توفیق می‌دهیم.

87:9

فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿9﴾

پس اگر پند مفید باشد، پند ده.

87:10

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ ﴿10﴾

بزودی کسی‌که (از الله) می‌ترسد، پند می‌پذیرد.

87:11

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى ﴿11﴾

و بدبخت‌ترین (مردم) از آن دوری می‌گزیند.

87:12

ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿12﴾

(همان) کسی‌که در آتش بزرگ (جهنم) در خواهد آمد.

87:13

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ ﴿13﴾

سپس در آن (آتش) نه می‌میرد و نه زنده می‌ماند.

87:14

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ﴿14﴾

یقیناً کسی‌که خود را پاک (و تزکیه) کند، رستگار شد.

87:15

وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ﴿15﴾

و (نیز کسی که) نام پروردگارش را یادکرد پس نماز گزارد.

87:16

بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿16﴾

بلکه شما (مردم) زندگی دنیا را (بر آخرت) ترجیح می‌دهید.

87:17

وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓ ﴿17﴾

در حالی‌که آخرت بهتر و پاینده‌تر است.

87:18

إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ ﴿18﴾

به راستی این (فحوا) در صحیفه‌های پیشین (نیز) بود.

87:19

صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿19﴾

صحیفه‌های ابراهیم و موسی.

88:1

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡغَٰشِيَةِ ﴿1﴾

(ای پیامبر) آیا خبر غاشیه (= قیامت فراگیر) به تو رسیده است؟!

88:2

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ﴿2﴾

چهره‌هایی در آن روز خوار و ذلیل خواهند بود.

88:3

عَامِلَةٞ نَّاصِبَةٞ ﴿3﴾

(در دنیا) پیوسته تلاش کرده (و) خسته شده (و چونکه در راه حق نبوده نتیجه‌ای ندیده‌اند.

88:4

تَصۡلَىٰ نَارًا حَامِيَةٗ ﴿4﴾

در آتش سوزان در آنید.

88:5

تُسۡقَىٰ مِنۡ عَيۡنٍ ءَانِيَةٖ ﴿5﴾

از چشمۀ بسیار داغ به آن‌ها نوشانده می‌شود.

88:6

لَّيۡسَ لَهُمۡ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٖ ﴿6﴾

طعامی جز از ضریع (= خار خشک و تلخ) ندارند.

88:7

لَّا يُسۡمِنُ وَلَا يُغۡنِي مِن جُوعٖ ﴿7﴾

که نه (آن‌ها را) فربه کند، و نه دفع گرسنگی نماید.

88:8

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاعِمَةٞ ﴿8﴾

(و) چهره‌هایی در آن روز شاداب و تازه باشند.

88:9

لِّسَعۡيِهَا رَاضِيَةٞ ﴿9﴾

و از سعی (و تلاش) خود خوشنودند.

88:10

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ ﴿10﴾

در بهشت برین هستند.

88:11

لَّا تَسۡمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةٗ ﴿11﴾

در آن هیچ سخن بیهوده‌ای نمی‌شنوند.

88:12

فِيهَا عَيۡنٞ جَارِيَةٞ ﴿12﴾

در آن چشمه(های آب) روان باشد.

88:13

فِيهَا سُرُرٞ مَّرۡفُوعَةٞ ﴿13﴾

در آن تخت‌های (زیبای) بلند (پایه) است.

88:14

وَأَكۡوَابٞ مَّوۡضُوعَةٞ ﴿14﴾

و جام‌هایی (که در کنار چشمه‌ها) نهاده شده.

88:15

وَنَمَارِقُ مَصۡفُوفَةٞ ﴿15﴾

و پشتی‌ها بالش‌های منظم چیده شده،

88:16

وَزَرَابِيُّ مَبۡثُوثَةٌ ﴿16﴾

و (نیز) فرش‌های گرانبها گسترده شده است.

88:17

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَيۡفَ خُلِقَتۡ ﴿17﴾

آیا (کافران) به شتر نمی‌نگرند، گه چگونه آفریده شده است؟

88:18

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيۡفَ رُفِعَتۡ ﴿18﴾

و به آسمان (نمی نگرند،) که چگونه بر افراشته شده است؟

88:19

وَإِلَى ٱلۡجِبَالِ كَيۡفَ نُصِبَتۡ ﴿19﴾

و به کوه‌ها (نگاه نمی‌کنند) که چگونه (محکم بر زمین محکم) نصب شده است؟

88:20

وَإِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَيۡفَ سُطِحَتۡ ﴿20﴾

و به زمین (نمی‌نگرند،) که چگونه گسترده شده است؟

88:21

فَذَكِّرۡ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٞ ﴿21﴾

پس (ای پیامبر) پند بده، که تو تنها پند دهنده‌ای.

88:22

لَّسۡتَ عَلَيۡهِم بِمُصَيۡطِرٍ ﴿22﴾

تو بر آن‌ها مسلط (و چیره) نیستی (که بر ایمان مجبور‌شان کنی).

88:23

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿23﴾

مگر کسی‌که روی گرداند کافر شود.

88:24

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَكۡبَرَ ﴿24﴾

پس الله با عذاب بزرگ او را عذاب می‌کند.

88:25

إِنَّ إِلَيۡنَآ إِيَابَهُمۡ ﴿25﴾

همانا بازگشت آن‌ها به سوی ماست.

88:26

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا حِسَابَهُم ﴿26﴾

سپس بی‌گمان حساب‌شان (نیز) با ماست.

89:1

وَٱلۡفَجۡرِ ﴿1﴾

سوگند به صبح.

89:2

وَلَيَالٍ عَشۡرٖ ﴿2﴾

و به شب‌های ده‌گانه (ذیحجه).

89:3

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ ﴿3﴾

و به زوج و فرد.

89:4

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ ﴿4﴾

و سوگند به شب هنگامی‌که (حرکت می‌کند و) می‌رود.

89:5

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٞ لِّذِي حِجۡرٍ ﴿5﴾

آیا در این (چیزها) سوگندی برای صاحب خرد نیست؟!

89:6

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿6﴾

(ای پیامبر) آیا ندیدی که پروردگارت با (قوم) عاد چه کرد؟

89:7

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ ﴿7﴾

(همان عاد) ارم که دارای ستون‌ها (و قامت بلند) بودند.

89:8

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ ﴿8﴾

که همانند آن در شهرها آفریده نشده بود.

89:9

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ ﴿9﴾

و (نیز قوم) ثمود، آن‌هایی که صخره‌های سخت را از (کنار) وادی می‌تراشیدند (و برای خود خانه می‌ساختند)؟

89:10

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ ﴿10﴾

و فرعون صاحب میخ‌ها (شکنجه‌ها و سپاه).

89:11

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ ﴿11﴾

(همان) کسانی‌که در شهر‌ها طغیان (و سرکشی) کردند.

89:12

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ ﴿12﴾

پس در آن‌ها بسیار فساد به بار آوردند.

89:13

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ ﴿13﴾

آنگاه پروردگارت تازیانه عذاب را بر آنان فرو آورد.

89:14

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ ﴿14﴾

یقیناً پروردگار تو در کمین‌گاه است.

89:15

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ ﴿15﴾

پس اما انسان هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و او را گرامی دارد و به او نعمت بخشد، (مغرور می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است».

89:16

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ ﴿16﴾

و اما هنگامی‌که او را بیازماید، پس روزیش را بر او تنگ گیرد (ناامید می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است».

89:17

كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ ﴿17﴾

هرگز چنین نیست (که شما می‌پندارید)، بلکه یتیم را گرامی نمی‌دارید.

89:18

وَلَا تَحَـٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ﴿18﴾

و یکدیگر را بر اطعام مستمندان ترغیب و تشویق نمی‌کنید.

89:19

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلٗا لَّمّٗا ﴿19﴾

و میراث را حریصانه می‌خورید (و حق دیگران را نمی‌دهید).

89:20

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبّٗا جَمّٗا ﴿20﴾

و مال و ثروت (دنیا) را بسیار دوست دارید.

89:21

كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ﴿21﴾

هرگز چنین نیست (که شما گمان می‌کنید) هنگامی‌که زمین سخت درهم کوبیده شود (و هموار گردد).

89:22

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ﴿22﴾

و پروردگارت (برای دادرسی) بیاید و (نیز) فرشتگان صف در صف (بیانید).

89:23

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿23﴾

و در آن روز جهنم آورده شود، در آن روز انسان متذکر می‌شود، و (اما) این تذکر چه فایده‌ای برای او دارد؟!

89:24

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ﴿24﴾

می‌گوید: «ای کاش (در دنیا) برای (این) زندگیم (چیزی از) پیش فرستاده بودم.

89:25

فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿25﴾

پس در آن روز هیچ کسی همانند عذاب او (= الله) عذاب نمی‌کند.

89:26

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿26﴾

و هیچ کس همچون بند کشیدن او (= الله) کسی را بند نکشد.

89:27

يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ﴿27﴾

«ای روح آرام یافته.

89:28

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ﴿28﴾

به سوی پروردگارت باز گرد، در حالی‌که تو از او خوشنودی و او از تو خشنود است.

89:29

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ﴿29﴾

پس در زمرۀ بندگان (خاص) من در آی.

89:30

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ﴿30﴾

و به بهشت من وارد شو»