لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
૨૨) દુરાચારીઓ નું ઠેકાણુ તે જ છે.
710 આયત · વિષયો · gu
لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
૨૨) દુરાચારીઓ નું ઠેકાણુ તે જ છે.
لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا ﴿٢٣﴾
૨૩) જેમાં તેઓ અગણિત વર્ષો સુધી પડ્યા રહેશે.
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾
૨૪) ન તેમાં ઠંડી તથા પીણું ચાખશે.
إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا ﴿٢٥﴾
૨૫) સિવાય ગરમ પાણી અને (વહેતુ) પરૂ.
جَزَآءٗ وِفَاقًا ﴿٢٦﴾
૨૬) (તેમને) સંપૂર્ણ બદલો મળશે.
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا ﴿٢٧﴾
૨૭) નિ:શંક તેઓ હિસાબની આશા જ નહતા રાખતા.
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا ﴿٢٨﴾
૨૮) અને બેબાકીથી અમારી આયતોને જુઠલાવતા હતા.
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ﴿٢٩﴾
૨૯) અને અમે દરેક વસ્તુને ગણી ગણીને લખી રાખી છે.
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾
૩૦) હવે, તમે (પોતાની કરણીની) મજા ચાખો.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿٣٤﴾
૩૪) તો જ્યારે મોટી આફત (પ્રલય) આવશે.
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾
૩૫) તે દિવસ માનવી પોતાના કર્મોને યાદ કરશે.
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾
૩૬) અને (દરેક) જોવાવાળા સામે જહન્નમ દેખીતી કરી દેવામાં આવશે.
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾
૩૭) તો જે (માનવીએ) અવજ્ઞા કરી (હશે).
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿٣٨﴾
૩૮) અને દુન્યવી જીવનને પ્રાથમિકતા આપી (હશે).
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿٣٩﴾
૩૯) (તેનું) ઠેકાણું જહન્નમ જ છે.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾
૩૩) બસ ! જ્યારે કાન બહેરા કરી નાખનારી (કયામત) આવી જશે.
يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾
૩૪) તે દિવસે માનવી પોતાના સગાભાઇ થી,
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾
૩૫) અને પોતાની માતા તેમજ પિતાથી,
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾
૩૬) અને પોતાની પત્નિ તેમજ પુત્રોથી ભાગશે.
لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ﴿٣٧﴾
૩૭) પ્રત્યેક વ્યક્તિને તે દિવસે પોતાની જ પડી હશે.
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ﴿٣٨﴾
૩૮) તે દિવસે કેટલાય ચહેરા ચમકતા હશે.
ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ﴿٣٩﴾
૩૯) (જે) હસતા તેમજ પ્રફુલ્લિત હશે.
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ﴿٤٠﴾
૪૦) અને કેટલાય ચહેરાઓ પર તે દિવસે ધૂળ લાગેલી હશે.
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾
૪૧) તેમના પર કાળાશ છવાયેલી હશે.
أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾
૪૨) તેઓ જ જુઠલાવનારા અને દુરાચારી હશે.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٖ ﴿٧﴾
૭) નિ:શંક દુરાચારીઓના કર્મપત્ર સિજ્જીનમાં છે.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينٞ ﴿٨﴾
૮) તને શું ખબર કે સિજ્જીન શું છે ?
كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ﴿٩﴾
૯) (આ તો) લેખિત પુસ્તક છે.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿١٠﴾
૧૦) તે દિવસે જુઠલાવનારા માટે વિનાશ છે.
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ﴿١١﴾
૧૧) જેઓ બદલાના દિવસને જુઠલાવે છે.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾
૧૨) તેને ફકત તેઓ જ જુઠલાવે છે જેઓ સીમાઓ નું ઉલ્લંઘન કરનારા (અને) ગુનેહગાર છે.
إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾
૧૩) જ્યારે તેની સામે અમારી આયતો પઢવામાં આવે છે, તો કહી દે છે કે આ તો પુર્વજોની કાલ્પનિક વાર્તાઓ છે.
كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ﴿١٤﴾
૧૪) કદાપિ નહી, પરંતુ તેમના હૃદયો પર તેમના કર્મોના કારણે કાટ (ચઢી ગયો) છે.
كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّمَحۡجُوبُونَ ﴿١٥﴾
૧૫) કદાપિ નહી, આ લોકોને તે દિવસે પોતાના પાલનહારથી છેટા રાખવામાં આવશે.
ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ ﴿١٦﴾
૧૬) ફરી તે લોકો ચોક્કસપણે જહન્નમમાં ઝોંકવામાં આવશે.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿١٧﴾
૧૭) પછી કહીં દેવામાં આવશે કે આ જ છે જેને તમે જુઠલાવતા રહ્યા.
كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ﴿٢١﴾
૨૧) કદાપિ નહીં, જ્યારે ધરતી કુટી-કુટીને બરાબર કરી દેવામાં આવશે.
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ﴿٢٢﴾
૨૨) અને તમારો પાલનહાર (પોતે) આવી જશે અને ફરિશ્તાઓ કતારબંધ આવશે.
وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿٢٣﴾
૨૩) અને જે દિવસે જહન્નમ પણ લાવવામાં આવશે,
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ﴿٢٤﴾
૨૪) એ કહેશે કે કદાચ ! મેં પોતાના આ જીવન માટે પહેલા કંઇ મોકલ્યું હોત.
فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٥﴾
૨૫) બસ આજે અલ્લાહના અઝાબ જેવો અઝાબ કોઇનો નહીં હોય.
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٦﴾
૨૬) ન તેના જેવી જકડ કોઇની જકડ હશે.
يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾
૨૭) ઓ સંતોષી જીવ
ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ﴿٢٨﴾
૨૮) તું પોતાના પાલનહાર તરફ ચાલ, એવી રીતે કે તું તેનાથી પ્રસન્ન, તે તારા થી પ્રસન્ન.
فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ﴿٢٩﴾
૨૯) બસ મારા શ્રેષ્ઠ બંદાઓ માં દાખલ થઇ જા.
وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ﴿٣٠﴾
૩૦) અને પ્રવેશી જા મારી જન્નતમાં.
كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿٦﴾
૬) ખરેખર માનવી તો વિદ્રોહી બની રહ્યો છે.
أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿٧﴾
૭) એટલા માટે કે તે પોતાને બેદરકાર (ખુશહાલ) સમજે છે.
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿٨﴾
૮) ખરેખર પાછા ફરવું તારા પાલનહાર તરફ છે.
أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿٩﴾
૯) તેને પણ તે જોયો જે બંદાને અટકાવે છે.