لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
२२. विद्रोही (उदंड) लोकांचे ठिकाण तेच आहे.
710 आयत · विषय · mr
لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
२२. विद्रोही (उदंड) लोकांचे ठिकाण तेच आहे.
لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا ﴿٢٣﴾
२३. त्यात ते युगानुयुगे (आणि शतके) पडून राहतील.
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾
२४. ना कधी त्यात शीतलतेची गोडी चाखतील, ना पाण्याची.
إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا ﴿٢٥﴾
२५. गरम (उकळते) पाणी आणि वाहत्या पू-खेरीज.
جَزَآءٗ وِفَاقًا ﴿٢٦﴾
२६. (त्यांना) पूर्णपणे मोबदला मिळेल.
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا ﴿٢٧﴾
२७. त्यांना तर हिशोबाची आशाच नव्हती.
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا ﴿٢٨﴾
२८. ते निडरतेने आमच्या आयतींना खोटे ठरवित असत.
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ﴿٢٩﴾
२९. आम्ही प्रत्येक गोष्ट लिहून सुरक्षित ठेवली आहे.
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾
३०. आता तुम्ही (आपल्या कर्मांचा) स्वाद चाखा. आम्ही तुमच्या शिक्षेतच वाढकरीत राहू.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿٣٤﴾
३४. तर जेव्हा ते मोठे संकट (कयामत) येईल.
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾
३५. ज्या दिवशी मनुष्य आपल्या केलेल्या कर्मांची आठवण करील.
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾
३६. आणि (प्रत्येक) पाहणाऱ्याच्या समोर जहन्नम उघडपणे आणली जाईल.
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾
३७. तेव्हा, ज्या (माणसा) ने विद्रोह अंगीकारला (असेल).
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿٣٨﴾
३८. आणि ऐहिक जीवनाला प्राधान्य दिले (असेल).
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿٣٩﴾
३९. (त्याचे) ठिकाण जहन्नमच आहे.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾
३३. मग जेव्हा कान बधीर करून टाकणारी (कयामत) येईल.
يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾
३४. त्या दिवशी माणूस पळ काढील आपल्या भावापासून.
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾
३५. आणि आपल्या माता व पित्यापासून.
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾
३६. आणि आपल्या पत्नी व आपल्या संततीपासून.
لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ﴿٣٧﴾
३७. त्यांच्यापैकी प्रत्येकाला त्या दिवशी अशी चिंता (लागून) राहील, जी त्याला (व्यस्त राखण्या) साठी पुरेशी असेल.
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ﴿٣٨﴾
३८. त्या दिवशी अनेक चेहरे उज्वल असतील.
ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ﴿٣٩﴾
३९. (जे) हसत आणि आनंदित असतील.
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ﴿٤٠﴾
४०. आणि बहुतेक चेहरे त्या दिवशी धुळीने माखलेले असतील.
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾
४१. त्यांच्यावर काळिमा आच्छादित असेल.
أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾
४२. हे तेच इन्कारी, दुराचारी लोक असतील.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٖ ﴿٧﴾
७. निःसंशय, दुराचारी लोकांचा कर्म-लेख ‘सिज्जीन’ मध्ये आहे.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينٞ ﴿٨﴾
८. तुम्हाला काय माहीत ‘सिज्जीन’ काय आहे?
كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ﴿٩﴾
९. (हा तर) लिखित ग्रंथ आहे.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿١٠﴾
१०. त्या दिवशी खोटे उठविणाऱ्यांची मोठी दुर्दशा आहे.
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ﴿١١﴾
११. जे मोबदला आणि शिक्षेच्या दिवसाला खोटे ठरवितात.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾
१२. याला फक्त तोच खोटे ठरवितो, जो मर्यादेचे उल्लंघन करणारा आणि अपराधी असतो.
إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾
१३. जेव्हा त्याच्यासमोर आमच्या आयती वाचल्या जातात तेव्हा तो म्हणतो की हे तर पूर्वीच्या लोकांचे किस्से आहेत.
كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ﴿١٤﴾
१४. असे नाही, किंबहुना त्यांच्या मनावर त्यांच्या कर्मांमुळे गंज (चढलेला) आहे.
كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّمَحۡجُوبُونَ ﴿١٥﴾
१५. एवढेच नाही. हे लोक त्या दिवशी आपल्या पालनकर्त्याच्या दर्शनापासून वंचित ठेवले जातील.
ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ ﴿١٦﴾
१६. मग या लोकांना निश्चितपणे जहन्नममध्ये फेकून दिले जाईल.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿١٧﴾
१७. मग त्यांना सांगितले जाईल की हेच आहे ते, ज्याला तुम्ही खोटे ठरवित राहिले.
كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ﴿٢١﴾
२१. निःसंशय, जमिनीला जेव्हा कुठून कुठून तिला अगदी सपाट केले जाईल.
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ﴿٢٢﴾
२२. आणि तुमचा पालनकर्ता (स्वतः) प्रकट होईल आणि फरिश्ते रांगा बांधून (येतील).
وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿٢٣﴾
२३. आणि ज्या दिवशी जहन्नमलाही आणले जाईल त्या दिवशी माणूस बोध ग्रहण करील. परंतु आता त्याच्या बोध ग्रहण करण्याचा काय लाभ?
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ﴿٢٤﴾
२४. तो म्हणेल की मी आपल्या या जीवनाकरिता काही सत्कर्मे, पहिल्यापासून करून ठेवली असती तर फार बरे झाले असते.
فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٥﴾
२५. तर आज अल्लाहच्या शिक्षा - यातनेसारखी शिक्षा - यातना अन्य कोणाचीही नसेल.
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٦﴾
२६. ना त्याच्या बंधनासारखे कोणाचे बंधन असेल.
يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾
२७. हे संतुष्ट आत्मा!
ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ﴿٢٨﴾
२८. तू आपल्या पालनकर्त्याकडे परत चल, अशा अवस्थेत की तू त्याच्याशी राजी, तो तुझ्याशी प्रसन्न.
فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ﴿٢٩﴾
२९. तेव्हा, माझ्या खास दासांमध्ये सामील हो.
وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ﴿٣٠﴾
३०. आणि माझ्या जन्नतमध्ये प्रवेश कर.
كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿٦﴾
६. खरोखर मनुष्य तर स्वतःवर काबू ठेवत नाही.
أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿٧﴾
७. अशासाठी की तो स्वतःला निश्चिंत (किंवा श्रीमंत) समजतो.
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿٨﴾
८. निःसंशय, तुमच्या पालनकर्त्याकडेच परत जायचे आहे.
أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿٩﴾
९. (बरे) त्यालाही तुम्ही पाहिले, जो (एका दासाला) रोखतो.