لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
Een verblijfplaats voor de overtreders.
710 verzen over dit onderwerp, Arabische tekst met Nederlandse vertaling.
لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
Een verblijfplaats voor de overtreders.
لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا ﴿٢٣﴾
Zij zullen daar eeuwig verblijven.
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾
Zij zullen daarin geen koelte en geen drank proeven.
إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا ﴿٢٥﴾
Behalve kokend water en een vieze vloeistof die veschrikkelijk koud is.
جَزَآءٗ وِفَاقًا ﴿٢٦﴾
Een passende vergelding (van hun slechte daden).
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا ﴿٢٧﴾
Want waarlijk, zij dachten niet aan een vergelding.
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا ﴿٢٨﴾
En loochenden onze Tekenen volledig.
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ﴿٢٩﴾
En Wij hebben alles in een Boek genoteerd.
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾
Proef daarom de straf, en er is voor jullie geen vermeerdering, behalve in de bestraffing.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿٣٤﴾
Wanneer dan de overweldigende gebeurtenis plaatsvindt.
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾
De Dag waarop de mens zich zal herinneren wat hij bedreef.
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾
En de Hel zal getoond worden aan wie ziet.
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾
Dan, voor degenen die de grenzen overtreden.
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿٣٨﴾
En de voorkeur aan het wereldse leven gaven.
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿٣٩﴾
Waarlijk, hun verblijfplaats zal het Hellevuur zijn.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾
Als dan het bazuingeschal (wederom) klinkt.
يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾
Op die Dag vlucht de mens van zijn broeder.
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾
En van zijn moeder en zijn vader.
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾
En van zijn vrouw en zijn kinderen.
لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ﴿٣٧﴾
Ieder mens zal op die Dag meer dan genoeg (om handen) hebben.
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ﴿٣٨﴾
Gezichten (van de gelovigen) zullen op die Dag stralend zijn.
ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ﴿٣٩﴾
Lachend, vrolijk.
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ﴿٤٠﴾
En gezichten (van de ongelovigen) zullen op die Dag met stof bedekt zijn.
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾
In diepe duisternis gehuld.
أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾
Dat zijn de zondige ongelovigen.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٖ ﴿٧﴾
Nee! Waarlijk, het boek van de zondaren wordt in diepte van de Hel bewaard.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينٞ ﴿٨﴾
En wat laat jullie weten wat de diepte van de Hel is?
كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ﴿٩﴾
Een volgeschreven boek.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿١٠﴾
Wee, die Dag voor degenen die ontkennen.
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ﴿١١﴾
Degenen die de Dag der Vergelding ontkennen.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾
En niemand behalve de zondige overtreder loochent die (Dag).
إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾
Wanneer onze Verzen aan hem worden voorgedragen, zegt hij: “Fabels van de vroegeren.”
كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ﴿١٤﴾
Nee! Wat zij plachten te doen heeft zelfs hun harten bedekt.
كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّمَحۡجُوبُونَ ﴿١٥﴾
Nee! Waarlijk, zij zullen zeker op die Dag van hun Heer afgescheiden zijn.
ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ ﴿١٦﴾
Vervolgens zullen zij zeker de Hel binnengaan.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿١٧﴾
Dan zal tegen hen gezegd worden: “Dit is wat jullie ontkenden!”
كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ﴿٢١﴾
Nee! Wanneer de aarde met klappen verpulverd wordt.
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ﴿٢٢﴾
En jouw Heer komt, met de Engelen, in rijen.
وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿٢٣﴾
En op de Dag dat de Hel wordt getoond. Op die Dag zal de mens zich (zijn slechte daden) herinneren. Maar wat baat hem dan nog de herinnering?
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ﴿٢٤﴾
Hij zegt: “Wee! Had ik maar (iets) vooruit gestuurd voor (dit) leven!”
فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٥﴾
Op die Dag is er niemand die straft zoals Hij.
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٦﴾
En niemand zal (vast)binden zoals Hij (vast)bindt.
يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾
(En er zal tegen de vromen gezegd worden): “O tot rust gekomen ziel!
ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ﴿٢٨﴾
Keer terug tot jouw Heer, tevreden en welbehaagd.
فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ﴿٢٩﴾
Voeg je bij Mijn (rechtgeaarde) dienaren.
وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ﴿٣٠﴾
En treed (samen) Mijn Paradijs binnen!
كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿٦﴾
Nee! Waarlijk, de mens overschrijdt alle grenzen.
أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿٧﴾
Want hij denkt dat hij voldoende aan zichzelf heeft.
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿٨﴾
Waarlijk! Tot jouw Heer is de terugkeer.
أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿٩﴾
Heb jij degene gezien die verbiedt?