لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
na para sa mga tagapagmalabis ay isang uwian,
710 Ayah · Mga paksa · tl
لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
na para sa mga tagapagmalabis ay isang uwian,
لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا ﴿٢٣﴾
na mga mamamalagi roon sa mga yugto.
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾
Hindi sila makatitikim doon ng isang lamig ni isang inumin,
إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا ﴿٢٥﴾
maliban sa isang nakapapasong tubig at isang nana
جَزَآءٗ وِفَاقًا ﴿٢٦﴾
bilang ganting angkop.
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا ﴿٢٧﴾
Tunay na sila dati ay hindi nag-aasam ng isang pagtutuos.
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا ﴿٢٨﴾
Nagpasinungaling sila sa mga tanda Namin nang isang [tahasang] pagpapasinungaling.
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ﴿٢٩﴾
Sa bawat bagay ay nag-isa-isa Kami sa isang talaan.
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾
Kaya lumasap kayo sapagkat hindi Kami magdaragdag sa inyo kundi ng isang pagdurusa.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿٣٤﴾
Ngunit kapag dumating ang Tagapag-umapaw na Pinakamalaki –
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾
sa Araw na magsasaalaala ang tao sa pinagpunyagian niya
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾
at itatanghal ang Impiyerno para sa sinumang makakikita –
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾
hinggil sa sinumang nagmalabis
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿٣٨﴾
at nagtangi sa buhay na pangmundo,
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿٣٩﴾
tunay na ang Impiyerno ay ang kanlungan;
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾
Ngunit kapag dumating ang Dagundong
يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾
sa Araw na tatakas ang tao mula sa kapatid niya,
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾
at ina niya at ama niya,
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾
at asawa niya at mga anak niya.
لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ﴿٣٧﴾
Ukol sa bawat tao kabilang sa kanila sa Araw na iyon ay isang kaukulang sasapat sa kanya.
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ﴿٣٨﴾
May mga mukha sa Araw na iyon na nagliliwanag,
ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ﴿٣٩﴾
na tumatawa na nagagalak.
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ﴿٤٠﴾
May mga mukha sa Araw na iyon na sa mga ito ay may alabok.
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾
May lulukob sa mga ito ng isang panglaw.
أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾
Ang mga iyon ay ang mga tagatangging sumampalataya na masasamang-loob.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٖ ﴿٧﴾
Aba’y hindi! Tunay na ang talaan ng mga masamang-loob ay talagang nasa Sijjīn.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينٞ ﴿٨﴾
Ano ang nagpabatid sa iyo kung ano ang Sijjīn?
كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ﴿٩﴾
Isang talaan na sinulatan.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿١٠﴾
Kapighatian sa Araw na iyon ay ukol sa mga tagapagpasinungaling,
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ﴿١١﴾
na mga nagpapasinungaling sa Araw ng Paggantimpala.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾
Walang nagpapasinungaling doon kundi bawat tagalabag na makasalanan.
إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾
Kapag binibigkas sa kanya ang mga tanda Namin ay nagsasabi siya: "Mga alamat ng mga sinauna!"
كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ﴿١٤﴾
Aba’y hindi! Bagkus, bumalot sa mga puso nila ang [mga pagsuway na] dati nilang nakakamit.
كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّمَحۡجُوبُونَ ﴿١٥﴾
Aba’y hindi! Tunay na sila, sa [pagkakita sa] Panginoon nila sa araw na iyon, ay talagang mga lalambungan.
ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ ﴿١٦﴾
Pagkatapos tunay na sila ay talagang masusunog sa Impiyerno.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿١٧﴾
Pagkatapos sasabihin sa kanila: "Ito ay ang dati ninyong pinasisinungalingan."
كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ﴿٢١﴾
Aba’y hindi! Kapag dinurog ang lupa nang durog na durog,
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ﴿٢٢﴾
at dumating ang Panginoon mo at ang mga anghel nang hanay-hanay,
وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿٢٣﴾
at ihahatid sa Araw na iyon ang Impiyerno. Sa Araw na iyon ay magsasaalaala ang tao, at paano ukol sa kanya ang paalaala?
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ﴿٢٤﴾
Magsasabi siya: "O kung sana ako ay nagpauna [ng kabutihan] para sa buhay ko."
فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٥﴾
Kaya sa araw na iyon ay walang isang magpaparusa ng pagdurusang dulot Niya
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٦﴾
at walang isang gagapos ng paggapos Niya.
يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾
"O kaluluwang napapanatag,
ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ﴿٢٨﴾
bumalik ka sa Panginoon mo nang nalulugod na kinalulugdan,
فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ﴿٢٩﴾
saka pumasok ka sa mga lingkod Ko,
وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ﴿٣٠﴾
at pumasok ka sa Paraiso Ko."
كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿٦﴾
Aba’y hindi! Tunay na ang tao ay talagang nagmamalabis
أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿٧﴾
dahil nakakita siya sa sarili niya na nakasapat.
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿٨﴾
Tunay na tungo sa Panginoon mo ang pagbabalikan.
أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿٩﴾
Nakakita ka ba sa sumasaway