لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
D axxam imednas.
710 Ayat · Isental · kab
لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
D axxam imednas.
لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا ﴿٢٣﴾
Aîas ara qqimen dinna.
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾
Tissit, tasmuvi, ur degs, ppafen;
إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا ﴿٢٥﴾
siwa aman iô$an, akked iôeûvan.
جَزَآءٗ وِفَاقًا ﴿٢٦﴾
D aqeîîi iwulmen.
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا ﴿٢٧﴾
Nitni, s tidep, ur oaâlen ara ad ppuqeîîin.
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا ﴿٢٨﴾
Isekniyen nne£, s leqseê ay ten nekkôen.
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ﴿٢٩﴾
Yal cci, Nêesb it s tira.
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾
Ihi, jeôôbet! Ur awen Nernu, d awez$i, siwa aâaqeb.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿٣٤﴾
Mara d tas twa$it tabarart,
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾
ayen ixdem umdan, a t id ismekti, assen;
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾
times a d tban i win ipwalin.
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾
Wanag win ijuôen,
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿٣٨﴾
ismenyafen tameddurt n ddunit,
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿٣٩﴾
Ihi, d times ay d ûûôan.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾
Ma tusa d tin ippiééifen,
يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾
ass ideg amdan ad irwel i gma s,
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾
i imma s, akked baba s,
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾
i tmeddakwelt is, akked warraw is;
لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ﴿٣٧﴾
yal amdan segsen, assen, a d ilhu deg wayen i t iaânan.
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ﴿٣٨﴾
Ad feooeoen udmawen assen,
ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ﴿٣٩﴾
ad dessen, feôêen.
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ﴿٤٠﴾
Assen, udmawen a$webbaô fellasen.
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾
Le$wmam idel iten.
أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾
Widak d ijehliyen, d ucmiten.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٖ ﴿٧﴾
Xaîi! War ccekk, imcumen, di Siooin ara ppujerrden.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينٞ ﴿٨﴾
Siooin, w ara k t imlen?
كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ﴿٩﴾
D tazmamt ipwanesxen.
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿١٠﴾
Assen, a nnegr inekkaôen!
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ﴿١١﴾
Wid iskiddiben ass iqeîîiyen.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾
I t inekkôen, siwa amâaûi amednub.
إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾
Isekniyen nne£, ma $ôan as ten, yini: "d tiêkayin imezwura".
كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ﴿١٤﴾
Xaîi! Maca dubben wulawen nnsen seg wayen kesben.
كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّمَحۡجُوبُونَ ﴿١٥﴾
Xaîi! Assen, war ccekk, ad êêurrmen i Mass nnsen.
ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ ﴿١٦﴾
Sinna, deg u$ud ara ô$en.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿١٧﴾
Sinna, ad pwanecden: "atan wacu tnekkôem".
كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ﴿٢١﴾
Xaîi! Ma temsawi tmurt, yal amsawi,
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ﴿٢٢﴾
u Iusa d Mass ik, akked lmalayek, d idurra,
وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿٢٣﴾
assen, a d ters Loahennama. Assen, a d ismekti umdan. Acu ar as d iawi usmekti?
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ﴿٢٤﴾
Ad yini: "a ssexv iw! A lemmer hegga$ i tmeddurt iw"!
فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٥﴾
Aâaqeb is, assen, ur t isâadda yiwen.
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٦﴾
Yiwen ur ipwaqqen akken ipwaqqen.
يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾
A yiman illan di laman,
ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ﴿٢٨﴾
u$al ar Mass ik, d amôavi ôuvan!
فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ﴿٢٩﴾
Ekcem ger imdanen iW!
وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ﴿٣٠﴾
Ekcem di Loennet iW!
كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿٦﴾
Xaîi! War ccekk, ijuô umdan,
أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿٧﴾
mi iwala isâa.
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿٨﴾
Ih, ar Mass ik, tu$alin.
أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿٩﴾
Twalav win ikksen