لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
[22] เป็นที่กลับไปสำหรับบรรดาผู้ละเมิด
710 อายะฮ์ · หัวข้อ · th
لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
[22] เป็นที่กลับไปสำหรับบรรดาผู้ละเมิด
لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا ﴿٢٣﴾
[23] พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นเป็นเวลานาน
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾
[24] พวกเขาจะไม่ได้ลิ้มรสความเย็นและเครื่องดื่มใด ๆ ในนรกนั้น
إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا ﴿٢٥﴾
[25] นอกจากน้ำเดือดและน้ำเลือดน้ำหนองเท่านั้น
جَزَآءٗ وِفَاقًا ﴿٢٦﴾
[26] ทั้งนี้เป็นการตอบแทนอย่างคู่ควร
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا ﴿٢٧﴾
[27] เพราะพวกเขามิได้หวังว่าจะมีการชำระสอบสวน
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا ﴿٢٨﴾
[28] และพวกเขาปฏิเสธสัญญาณต่าง ๆ ของเราอย่างสิ้นเชิง
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ﴿٢٩﴾
[29] และทุก ๆ สิ่งนั้นเราได้จารึกมันไว้อย่างครบถ้วนในบันทึก
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾
[30] ดังนั้น พวกเจ้าจงลิ้มรส (การลงโทษ) เถิด เราจะไม่เพิ่มอันใดแก่พวกเจ้านอกจากการทรมานเท่านั้น
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ﴿٣٤﴾
[34] ดังนั้นเมื่อความหายนะอันใหญ่หลวงได้เกิดขึ้น
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾
[35] เป็นวันที่มนุษย์จะนึกถึงสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾
[36] และนรกหรือเปลวไฟจะถูกเผยให้แก่ผู้ที่มองมัน
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾
[37] ส่วนผู้ที่ละเมิดฝ่าฝืนนั้น
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿٣٨﴾
[38] และเขาได้เลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ﴿٣٩﴾
[39] ดังนั้นนรกหรือเปลวไฟคือที่พำนักของเขา
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾
[33] ครั้นเมื่อเสียงกัมปนาทมาถึง
يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾
[34] วันที่ผู้คนจะหนีจากพี่น้องของเขา
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾
[35] และจากแม่ของเขา และพ่อของเขา
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾
[36] และจากภริยาของเขา และลูก ๆ ของเขา
لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ﴿٣٧﴾
[37] สำหรับแต่ละคนในหมู่พวกเขาในวันนั้น มีภาระพอตัวแก่เขาอยู่แล้ว
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ﴿٣٨﴾
[38] หลายใบหน้าในวันนั้นแจ่มใส
ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ﴿٣٩﴾
[39] หัวเราะดีใจร่าเริง
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ﴿٤٠﴾
[40] และหลายใบหน้าในวันนั้นมีฝุ่นจับ
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾
[41] ความหม่นหมองจะปกคลุมบนใบหน้านั้น
أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾
[42] ชนเหล่านั้นคือพวกปฏิเสธศรัทธาพวกประพฤติชั่ว
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٖ ﴿٧﴾
[7] มิใช่เช่นนั้น แท้จริงบันทึกของบรรดาคนชั่วนั้นอยู่ในสิจญีน
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينٞ ﴿٨﴾
[8] และอันใดเล่าทำให้เจ้ารู้ได้ว่าสิจญีนนั้นคืออะไร
كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ﴿٩﴾
[9] คือบันทึกที่ถูกจารึกไว้
وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿١٠﴾
[10] ความหายนะในวันนั้นจงประสบแด่บรรดาผู้ปฏิเสธ
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ﴿١١﴾
[11] คือบรรดาผู้ปฏิเสธวันแห่งการตอบแทน
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾
[12] และไม่มีใครปฏิเสธวันแห่งการตอบแทนนั้น นอกจากทุกคนที่ละเมิดที่กระทำความผิด
إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾
[13] เมื่อบรรดาอายาตของเราถูกอ่านแก่เขา เขาจะกล่าวว่านี่คือนิยายเหลวไหวสมัยก่อน
كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ﴿١٤﴾
[14] มิใช่เช่นนั้น แต่ว่าสิ่งที่พวกเขาได้ขวนขวายไว้นั้นได้เป็นสนิมบนหัวใจของพวกเขา
كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّمَحۡجُوبُونَ ﴿١٥﴾
[15] มิใช่เช่นนั้น แท้จริงพวกเขาในวันนั้นจะถูกกั้นจากพระเจ้าของพวกเขา
ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ ﴿١٦﴾
[16] แล้วแท้จริงพวกเขาจะเข้าไปอยู่ในนรกที่มีเปลวไฟลุกโซน
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿١٧﴾
[17] แล้วจะมีเสียงกล่าวขึ้นว่า นี่คือสิ่งที่พวกเจ้าได้ปฏิเสธมันไว้
كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ﴿٢١﴾
[21] หามิได้ เมื่อแผ่นดินถูกทำให้สั่นสะเทือนเป็นผุยผง
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ﴿٢٢﴾
[22] และพระเจ้าของเจ้าเสด็จมาพร้อมทั้งมะลาอิกะฮฺด้วยเป็นแถว ๆ
وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ﴿٢٣﴾
[23] และวันนั้นนรกญะฮันนัมจะถูกนำมาให้ปรากฏ ในวันนั้นมนุษย์จะรำลึกขึ้นมาได้แต่การรำลึกนั้นจะมีผลแก่เขาได้อย่างไร
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ﴿٢٤﴾
[24] เขาจะกล่าวว่า โอ้ ถ้าฉันได้ทำความดีไว้ล่วงหน้าสำหรับชีวิตของฉัน
فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٥﴾
[25] แล้วในวันนั้นไม่มีผู้ใดลงโทษเช่นการลงโทษของพระองค์
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ﴿٢٦﴾
[26] และไม่มีผู้ใดผูกมัดเช่นการผูกมัดของพระองค์
يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾
[27] โอ้ชีวิตที่สงบแน่นเอ๋ย
ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ﴿٢٨﴾
[28] จงกลับมายังพระเจ้าของเจ้าด้วยความยินดีและเป็นที่ปิติเถิด
فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ﴿٢٩﴾
[29] แล้วจงเข้ามาอยู่ในหมู่ปวงบ่าวของข้าเถิด
وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ﴿٣٠﴾
[30] และจงเข้ามาอยู่ในสวนสวรรค์ของข้าเถิด
كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ﴿٦﴾
[6] มิใช่เช่นนั้น แท้จริงมนุษย์นั้น ย่อมจะละเมิดขอบเขต
أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ﴿٧﴾
[7] เนื่องเพราะเขาคิดว่าเขาพอเพียงแล้ว
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ﴿٨﴾
[8] แท้จริงยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือการกลับไป
أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ﴿٩﴾
[9] เจ้าเห็นแล้วมิใช่หรือ ผู้ที่คอยขัดขวาง