وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾
سوگند به آغاز روز.
288 آیه در این موضوع، متن عربی با ترجمه فارسی.
وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾
سوگند به آغاز روز.
وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾
و سوگند به شب هنگامیکه آرام گیرد.
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾
(که) پروردگارت تو را وا نگذاشته و (بر تو) خشم نگرفته است.
وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ﴿٤﴾
و مسلماً آخرت برای تو از دنیا بهتر است.
وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ﴿٥﴾
و بهزودی پروردگارت به تو (آن قدر) عطا کند که خشنود گردی.
أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ﴿٦﴾
آیا تو را یتیم نیافت، پس پناه داد؟!
وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾
و تو را (راه نایافته و) سرگشته یافت، پس هدایت کرد،
وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ﴿٨﴾
و تو را فقیر یافت، پس بینیاز نمود،
فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ﴿٩﴾
پس (توهم) یتیم را میازار.
وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ﴿١٠﴾
و سؤال کننده را مران (و با او خشونت نکن).
وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ﴿١١﴾
و نعمتهای پروردگارت را باز گوکن و سپاس گذار.
وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ ﴿١﴾
وای بر هر عیبجوی غیبتکنندهای.
إِنَّآ أَعۡطَيۡنَٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ ﴿١﴾
(ای پیامبر) به راستی که ما به تو کوثر عطا کردیم.
فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنۡحَرۡ ﴿٢﴾
پس برای پروردگارت نماز بخوان و قربانی کن.
إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلۡأَبۡتَرُ ﴿٣﴾
بدون شک دشمن تو، بریده نسل و بیعقب است.
إِذَا جَآءَ نَصۡرُ ٱللَّهِ وَٱلۡفَتۡحُ ﴿١﴾
(ای پیامبر) هنگامیکه یاری الله و پیروزی فرا رسد.
وَرَأَيۡتَ ٱلنَّاسَ يَدۡخُلُونَ فِي دِينِ ٱللَّهِ أَفۡوَاجٗا ﴿٢﴾
و مردم را ببینی که گروه گروه در دین الله داخل میشوند.
فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابَۢا ﴿٣﴾
پس به ستایش پروردگارت تسبیح گوی و از او آمرزش بخواه، همانا او بسیار توبهپذیر است.
تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ﴿١﴾
بریده باد هر دو دست ابو لهب و هلاک باد!
مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿٢﴾
مال و ثروتش و آنچه را به دست آورده بود به او سودی نبخشید.
سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ﴿٣﴾
بزودی به آتش شعلهور در خواهد آمد.
وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ﴿٤﴾
و (نیز) همسرش (ام جمیل، آن) هیزمکش (وارد آتش میشود).
فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ﴿٥﴾
در گردنش طنابی از لیف خرماست.
قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿١﴾
(ای پیامبر) بگو: «او الله یکتا و یگانه است.
ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ﴿٢﴾
الله بینیاز است (و همه نیازمند او هستند).
لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ ﴿٣﴾
نه (فرزندی) زاده و نه زاده شده است.
وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ ﴿٤﴾
و هیچ کس همانند و همتای او نبوده و نیست».
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿١﴾
(ای پیامبر) بگو: «به پروردگار سپیده دم پناه میبرم،
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾
از شر تمام آنچه آفریده است،
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾
و از شر تاریکی شب، آنگاه که همه جا را فرا گیرد.
وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ﴿٤﴾
و از شر (زنان جادوگر) که با افسون در گرهها میدمند.
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾
و از شر حسود آنگاه که حسد ورزد».
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾
(ای پیامبر) بگو: «به پروردگار مردم پناه میبرم،
مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾
فرمانروای مردم،
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾
(إله و) معبود مردم،
مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿٤﴾
از شر (شیطان) وسوسهگر باز پس رونده (به هنگام ذکر الله).
ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾
همان که در دلهای مردم وسوسه میکند.
مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾
از جنیان (باشد) و (یا از) آدمیان».