وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾
1. Се колнам во утрото,
288 Ајет · Теми · mk
وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾
1. Се колнам во утрото,
وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾
2. и во ноќта кога ќе стивне.
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾
3. Господарот твој не те напуштил и не те замразил!
وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ﴿٤﴾
4. Оној свет, навистина, е подобар за тебе од овој свет,
وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ﴿٥﴾
5. а Господарот твој тебе сигурно ќе ти даде, па ќе бидеш задоволен!
أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ﴿٦﴾
6. Зарем ти не беше сираче, па Тој те заштити?
وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾
7. И за вистинската вера не знаеше, па Тој те упати?
وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ﴿٨﴾
8. И сиромашен беше, па Тој те збогати?
فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ﴿٩﴾
9. Затоа сирачето немој да го понижиш,
وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ﴿١٠﴾
10. а просјакот немој да го одбиеш,
وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ﴿١١﴾
11. и за благодатите на Господарот твој кажувај!
وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ ﴿١﴾
1. Тешко му на секој клеветник – потсмевач,
إِنَّآ أَعۡطَيۡنَٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ ﴿١﴾
1. Ние навистина ти ја дадовме Кевсер,
فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنۡحَرۡ ﴿٢﴾
2. па затоа моли Му се на Господарот свој и курбан коли,
إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلۡأَبۡتَرُ ﴿٣﴾
3. а тој што те мрази – сигурно без помен ќе остане.
إِذَا جَآءَ نَصۡرُ ٱللَّهِ وَٱلۡفَتۡحُ ﴿١﴾
1. Кога Аллаховите помош и победа ќе дојдат,
وَرَأَيۡتَ ٱلنَّاسَ يَدۡخُلُونَ فِي دِينِ ٱللَّهِ أَفۡوَاجٗا ﴿٢﴾
2. и гледаш како луѓето во групи влегуваат во Аллаховата вера,
فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابَۢا ﴿٣﴾
3. ти слави Го Господарот свој благодарејќи Му и моли Го да ти прости, Тој навистина покајанието го прима.
تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ﴿١﴾
1. Нека пропаднат рацете на Ебу Лехеб, и тој пропадна!
مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿٢﴾
2. Нема да му биде од корист богатството негово, а ни тоа што го стекнал,
سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ﴿٣﴾
3. ќе влезе тој сигурно во огнот разгорен,
وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ﴿٤﴾
4. и жена му која носи дрва;[272]
فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ﴿٥﴾
5. на вратот нејзин ќе има јаже од пламен исукано!
قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿١﴾
1. Кажи: „Тој е Аллах, Еден е!
ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ﴿٢﴾
2. Аллах е прибежиште секому!
لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ ﴿٣﴾
3. Не родил и не е роден,
وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ ﴿٤﴾
4. и никој не Му е рамен!“[273]
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿١﴾
1. Кажи: „Барам заштита кај Господарот на мугрите
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾
2. од злото на тоа што Тој го создава,
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾
3. и од злото на мрачната ноќ кога ја распространува темнината,
وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ﴿٤﴾
4. и од злото на дувачите во јазли,[274]
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾
5. и од злото на завидливиот кога завидува!“
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾
1. Кажи: „Барам заштита кај Господарот на луѓето,
مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾
2. Владетелот на луѓето,
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾
3. Богот на луѓето,
مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿٤﴾
4. од злото на тој[275] што шепотејќи зли мисли внесува, па се крие,
ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾
5. којшто зли мисли внесува во градите на луѓето –
مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾
6. од џините и од луѓето!“