وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾
(អល់ឡោះ)ស្បថនឹងពេលព្រឹក។
288 អាយ៉ាត់ · ប្រធានបទ · km
وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾
(អល់ឡោះ)ស្បថនឹងពេលព្រឹក។
وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾
(ទ្រង់)ស្បថនឹងពេលយប់នៅពេលដែលវាងងឹត។
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾
ព្រះជាម្ចាស់របស់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មិនបានបោះបង់អ្នក និងមិនបានខឹងសម្បា(នឹងអ្នក)នោះឡើយ។
وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ﴿٤﴾
ហើយជាការពិតណាស់ ថ្ងៃបរលោក គឺល្អប្រសើរសម្រាប់អ្នកជាងលោកិយនេះទៅទៀត។
وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ﴿٥﴾
ហើយព្រះជាម្ចាស់របស់អ្នកពិតជានឹងប្រទានឱ្យអ្នក(នូវការប្រោសប្រទានគ្រប់បែបយ៉ាងនៅថ្ងៃបរលោក) ហើយអ្នកប្រាកដជានឹងពេញចិត្តជាមិនខាន។
أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ﴿٦﴾
តើទ្រង់មិនបានឃើញអ្នកជាក្មេងកំព្រា រួចទ្រង់បានផ្តល់ទីជម្រកដល់អ្នកទេឬ?
وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾
ហើយទ្រង់បានឃើញអ្នកជាមនុស្សដែលមិនដឹង(អ្វីទៅជាគម្ពីរគួរអាន និងអ្វីជាជំនឿ) រួចទ្រង់ក៏បង្រៀនដល់អ្នក។
وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ﴿٨﴾
ហើយទ្រង់បានឃើញអ្នកមានជីវភាពក្រីក្រ រួចទ្រង់ក៏បានធ្វើឱ្យអ្នកមានបាន។
فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ﴿٩﴾
ដូច្នេះ ចំពោះក្មេងកំព្រា ចូរអ្នកកុំគាបសង្កត់(ពួកគេ)ឱ្យសោះ។
وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ﴿١٠﴾
ហើយចំពោះអ្នកសុំទាន ចូរអ្នកកុំគំហក(ដាក់ពួកគេ)។
وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ﴿١١﴾
ហើយចំណែកឯឧបការគុណនៃព្រះជាម្ចាស់របស់អ្នក ចូរអ្នករៀបរាប់(អំពីវា)ចុះ។
وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ ﴿١﴾
ភាពវិនាសអន្តរាយ គឺចំពោះអ្នកដែលនិយាយដើមគេ និងមួលបង្កាច់អ្នកដទៃ។
إِنَّآ أَعۡطَيۡنَٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ ﴿١﴾
ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានប្រទានឱ្យអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នូវអាល់កាវសើរ(ឈ្មោះទន្លេមួយក្នុងឋានសួគ៌)។
فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنۡحَرۡ ﴿٢﴾
ហេតុនេះ ចូរអ្នកប្រតិបត្តិសឡាតចំពោះព្រះជាម្ចាស់របស់អ្នក និងសំឡេះសត្វចុះ។
إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلۡأَبۡتَرُ ﴿٣﴾
ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកដែលខឹងសម្បានឹងអ្នក គឺជាបុគ្គលដែលត្រូវបានគេកាត់ផ្តាច់(ពីប្រការល្អទាំងឡាយ)។
إِذَا جَآءَ نَصۡرُ ٱللَّهِ وَٱلۡفَتۡحُ ﴿١﴾
នៅពេលដែលជំនួយរបស់អល់ឡោះ និងការរំដោះ(ទីក្រុងម៉ាក្កះ)បានមកដល់
وَرَأَيۡتَ ٱلنَّاسَ يَدۡخُلُونَ فِي دِينِ ٱللَّهِ أَفۡوَاجٗا ﴿٢﴾
ហើយអ្នកបានឃើញមនុស្សលោកចូលសាសនារបស់អល់ឡោះទាំងក្រុម
فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابَۢا ﴿٣﴾
ដូចេ្នះ ចូរអ្នកលើកតម្កើងដោយការកោតសរសើរចំពោះព្រះជាម្ចាស់របស់អ្នក និងសុំការអភ័យទោសពីទ្រង់ចុះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់គឺជាអ្នកដែលទទួលយកការសារភាពកំហុសបំផុត។
تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ﴿١﴾
ដៃទាំងពីររបស់អាពូឡាហាប់ គឺបានវិនាសអន្តរាយហើយ ហើយរូបគេក៏អន្តរាយដែរ។
مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿٢﴾
ទ្រព្យសម្បត្តិ និងកូនចៅរបស់គេមិនអាចជួយជាប្រយោជន៍អ្វីដល់គេឡើយ។
سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ﴿٣﴾
គេនឹងចូលទៅក្នុងនរកដែលមានអណ្ដាតភ្លើងដ៏សន្ធោសន្ធៅ។
وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ﴿٤﴾
ចំណែកឯប្រពន្ធរបស់គេដែលបានរាយបន្លា(លើផ្លូវដើររបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ក៏ដូចគ្នាដែរ)។
فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ﴿٥﴾
នៅនឹងករបស់នាង មានខ្សែច្រវាក់សម្រាប់អូសនាងចូលទៅក្នុងឋាននរក។
قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿١﴾
ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថា៖ អល់ឡោះគឺជាព្រះជាម្ចាស់(ដែលគេត្រូវគោរពសក្ការៈ)តែមួយគត់។
ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ﴿٢﴾
អល់ឡោះទ្រង់ជាទីពឹងពាក់។
لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ ﴿٣﴾
ទ្រង់មិនប្រសូតបុត្រ ហើយទ្រង់ក៏មិនត្រូវបានគេប្រសូតមកនោះដែរ។
وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ ﴿٤﴾
ហើយគ្មាននរណាម្នាក់អាចប្រៀបប្រដូចនឹងទ្រង់បានឡើយ។
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿١﴾
ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថា៖ ខ្ញុំសុំពីព្រះជាម្ចាស់នៃពេលទៀបភ្លឺឱ្យបញ្ចៀស(រូបខ្ញុំ)
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾
ពីប្រការអាក្រក់ទាំងឡាយដែលទ្រង់បានបង្កើតមក។
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾
និងពីប្រការអាក្រក់នៃពេលយប់នៅពេលដែលភាពងងឹតបានមកដល់
وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ﴿٤﴾
និងពីប្រការអាក្រក់របស់ស្ត្រីមេធ្មប់ទាំងឡាយដែលបានសូត្រផ្លុំទៅក្នុងចំណងខ្សែគាថា(របស់ពួកគេ)
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾
និងពីប្រការអាក្រក់នៃអ្នកដែលច្រណែនឈ្នានីសនៅពេលដែលគេច្រណែនឈ្នានីស។
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾
ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថា៖ ខ្ញុំសុំពីព្រះជាម្ចាស់នៃមនុស្សលោក
مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾
ជាសេ្ដចគ្រប់គ្រងមនុស្សលោក
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾
ជាព្រះជាម្ចាស់របស់មនុស្សលោក
مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿٤﴾
(សូមទ្រង់មេត្តាបញ្ចៀស)ពីប្រការអាក្រក់នៃការញុះញុងរបស់ស្ហៃតន
ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾
ដែលវាបញ្ចូលការញុះញង់ក្នុងដួងចិត្ដមនុស្សលោក
مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾
(ដែលស្ហៃតននោះអាច)មកពីពួកជិន និងមនុស្សលោក។