وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾
مٿي آيل ڏينھن جو قسم آھي.
288 آيت · موضوع · sd
وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾
مٿي آيل ڏينھن جو قسم آھي.
وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾
۽ رات جو (قسم) آھي، جڏھن ڍَڪي ٿي.
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾
ته (اي پيغمبر) تنھنجي پالڻھار توکي نه ڇڏيو ۽ نڪي ناراض ٿيو.
وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ﴿٤﴾
۽ بيشڪ آخرت تولاءِ دنيا کان گھڻو چڱي آھي.
وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ﴿٥﴾
۽ تنھنجو پالڻھار سگھوئي توکي (ايترو) ڏيندو جو (تون) خوش ٿيندين.
أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ﴿٦﴾
توکي يتيم نه ڏٺائين ڇا پوءِ (توکي) جاءِ ڏنائين.
وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾
۽ توکي ناواقف ڏٺائين پوءِ (شريعت جي) رستي لاتائين.
وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ﴿٨﴾
۽ توکي مسڪين ڏٺائين پوءِ آسودو ڪيائين.
فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ﴿٩﴾
تنھنڪري يتيم تي تون ڏاڍ نه ڪر.
وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ﴿١٠﴾
۽ سُوالي کي نه جھڻڪ.
وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ﴿١١﴾
۽ پنھنجي پالڻھار جي نعمت جو بيان ڪندو رھ.
وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ ﴿١﴾
(انھيءَ) سڀڪنھن گلا ڪندڙ عيب ڳوليندڙ لاءِ ويل آھي.
إِنَّآ أَعۡطَيۡنَٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ ﴿١﴾
(اي پيغمبر) بيشڪ اسان توکي ڪوثر عطا ڪيو.
فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنۡحَرۡ ﴿٢﴾
تنھنڪري پنھنجي پالڻھار جي لاءِ نماز پڙھ ۽ قرباني ڪر.
إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلۡأَبۡتَرُ ﴿٣﴾
بيشڪ تنھنجو ويري ئي بي نسل آھي.
إِذَا جَآءَ نَصۡرُ ٱللَّهِ وَٱلۡفَتۡحُ ﴿١﴾
جڏھن الله جي مدد ۽ سوڀ اچي،
وَرَأَيۡتَ ٱلنَّاسَ يَدۡخُلُونَ فِي دِينِ ٱللَّهِ أَفۡوَاجٗا ﴿٢﴾
۽ ماڻھن کي الله جي دين ۾ ٽوليون ٽوليون ٿي گھڙندو ڏسين،
فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابَۢا ﴿٣﴾
تڏھن (تون) پنھنجي پالڻھار جي ساراھ سان گڏ پاڪائي بيان ڪر ۽ کانئس بخشش گھر. بيشڪ اُھو ٻاجھ سان موٽندو آھي.
تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ﴿١﴾
ابولھب جا ھٿ ڀڳا ۽ (پاڻ به) ھلاڪ ٿيو.
مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿٢﴾
سندس مال ۽ جيڪي ڪمايائين تنھن کانئس (الله جو عذاب) نه ٽاريو.
سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ﴿٣﴾
ڇيئي واري باھ ۾ سگھو پوندو.
وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ﴿٤﴾
۽ سندس زال به، جا ڪاٺين (جي) لَڏ کڻندڙ آھي.
فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ﴿٥﴾
جنھن جي ڳچيءَ ۾ کاٻر جو نوڙ پيل آھي.
قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿١﴾
(اي پيغمبر) چؤ ته الله اڪيلو آھي.
ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ﴿٢﴾
الله بي احتياج آھي.
لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ ﴿٣﴾
نڪي ڄڻيائين، ۽ نڪي ڄڻيو ويو.
وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ ﴿٤﴾
۽ سندس برابر ڪوبه ڪونھي.
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿١﴾
(اي پيغمبر) چؤ ته صبح جي پالڻھار جي پناھ گھران ٿو.
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾
جيڪي پيدا ڪيو اٿس تنھنجي بڇڙائي کان.
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾
۽ اونداھي ڪندڙ (رات) جي بڇڙائي کان جڏھن اُھا پکڙجي.
وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ﴿٤﴾
۽ ڳنڍين ۾ ڦوڪيندڙين (عورتن) جي بڇڙائي کان.
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾
۽ مَسَھُوء جي بڇڙائيءَ کان جڏھن (اُھو) مَسَھائي ڪري.
قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾
(اي پيغمبر) چؤ ته ماڻھن جي پالڻھار جي پناه گھران ٿو.
مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾
ماڻھن جي بادشاھ جي.
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾
ماڻھن جي (سچي) معبود جي.
مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿٤﴾
پٺ تي ھٽي ويندڙ (شيطان) جي وَسَوَسن جي بڇڙائي کان.
ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾
جيڪي ماڻھن جي سينن ۾ وَسَوَسو وجھي ٿو.
مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾
جو جنن (جي جنس) مان ھجي يا ماڻھن (جي جنس) مان.