quranm◉

موضوعات · fa-af (صفحه 6)

288 آیه · موضوعات · fa-af

الضحى 93:2

وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾

و قسم به شب چون (تاریک شود و) آرام گیرد.

الضحى 93:3

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾

پروردگارت تو را رها نکرده و بر تو خشم نگرفته است.

الضحى 93:4

وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ﴿٤﴾

و البته آخرت برای تو بهتر از دنیاست.

الضحى 93:5

وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ﴿٥﴾

و البته پروردگارت به تو (نعمت) خواهد داد که راضی و شادمان شوی.

الضحى 93:6

أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ﴿٦﴾

آیا تو را یتیم نیافت پس تو را جای داد؟

الضحى 93:7

وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾

و تو را بی‌خبر (از احکام شرع) یافت پس هدایت کرد.

الضحى 93:8

وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ﴿٨﴾

و تو را فقیر یافت پس غنی گردانید.

الضحى 93:9

فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ﴿٩﴾

پس بر یتیم قهر مکن.

الضحى 93:10

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ﴿١٠﴾

و سائل و گدا را از خود مران.

الضحى 93:11

وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ﴿١١﴾

و اما نعمت‌های پروردگارت را بازگو کن.

الهمزة 104:1

وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ ﴿١﴾

وای بر هر طعنه‌زنِ عیب‌جو.

الكوثر 108:1

إِنَّآ أَعۡطَيۡنَٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ ﴿١﴾

البته (ای محمد! خیر بسیار که از جملۀ آن) حوض کوثر (می‌باشد) به تو دادیم.

الكوثر 108:2

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنۡحَرۡ ﴿٢﴾

پس برای (رضای) پروردگارت نماز بگزار، و قربانی کن.

الكوثر 108:3

إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلۡأَبۡتَرُ ﴿٣﴾

یقیناً دشمن تو بی‌عقب و مقطوع النسل خواهد بود.

النصر 110:1

إِذَا جَآءَ نَصۡرُ ٱللَّهِ وَٱلۡفَتۡحُ ﴿١﴾

چون مدد الله (فتح مکه) برسد.

النصر 110:2

وَرَأَيۡتَ ٱلنَّاسَ يَدۡخُلُونَ فِي دِينِ ٱللَّهِ أَفۡوَاجٗا ﴿٢﴾

و مردم را ببینی که دسته دسته در دین الله (دین اسلام) داخل شوند.

النصر 110:3

فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابَۢا ﴿٣﴾

پس پروردگار خود را به پاکی و ثنا یاد کن و از او مغفرت بخواه، چون که او توبه‌پذیر است.

المسد 111:1

تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ﴿١﴾

بریده (و شکسته) باد دست‌های ابولهب، و (ابولهب) هلاک شد.

المسد 111:2

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿٢﴾

(که) مال و آنچه به دست آورده است (از عزت و ریاست) به او سودی نکرد.

المسد 111:3

سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ﴿٣﴾

به زودی در آتش شعله‌ور داخل شود (بعد از مرگ).

المسد 111:4

وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ﴿٤﴾

و همسرِ او (نیز داخل شود با او) در حالی که هیزم‌کش است.

المسد 111:5

فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ﴿٥﴾

و در گردن او ریسمانی از لیف خرما است.

الإخلاص 112:1

قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿١﴾

(ای پیغمبر)! بگو: او الله یگانه است.

الإخلاص 112:2

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ﴿٢﴾

(و) الله از هرچیز بی‌نیاز (و برطرف کنندۀ نیازها) است.

الإخلاص 112:3

لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ ﴿٣﴾

نه کسی را زاده و نه او زاده شده است.

الإخلاص 112:4

وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ ﴿٤﴾

و هیچکس مانند و همتای او نیست.

الفلق 113:1

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿١﴾

(ای پیغمبر)! بگو: پناه می‌برم به پروردگار صبح (سپیده دم).

الفلق 113:2

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾

از شر هر آنچه آفریده است.

الفلق 113:3

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾

و از شر تاریکی شب وقتی که همه جا را بپوشاند.

الفلق 113:4

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ﴿٤﴾

و از شر زنان جادوگر که در گره‌ها می‌دمند.

الفلق 113:5

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾

و از شر هر حسودی وقتی که حسد ورزد.

الناس 114:1

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾

(ای پیغمبر)! بگو: پناه می‌برم به پروردگار مردم.

الناس 114:2

مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾

(و به) پادشاه (حقیقی) مردم.

الناس 114:3

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾

(و به) معبود (حقیقی) مردم.

الناس 114:4

مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿٤﴾

از شر وسوسه‌کننده‌ای که واپس می‌رود.

الناس 114:5

ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾

آن که در دل‌های مردم وسوسه می‌اندازد.

الناس 114:6

مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾

از جنس جن باشد و یا از جنس انسان.

موضوعات