quranm◉

موضوعات · ps (پاڼه 6)

288 آیت · موضوعات · ps

الضحى 93:1

وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾

قسم دی پر وخت د څاښت باندې.

الضحى 93:2

وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾

او پر شپه باندې کله چې وغوړیږي.

الضحى 93:3

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾

چې پالونکي دې نه پرېښی یې او نه يې بد راغلی يې.

الضحى 93:4

وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ﴿٤﴾

او هرو مرو ستا لپاره آخرت تر دنيا غوره دی.

الضحى 93:5

وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ﴿٥﴾

او ژر به دې پالونکی دومره څه درکړي چې پرې خوشحاله شې.

الضحى 93:6

أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ﴿٦﴾

آيا ته يې يتيم ونه مومندلې چې بيا يې د هستوګنې ځای درکړ.

الضحى 93:7

وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾

او ویې موندلي ته ناخبره نو پوه یې کړې.

الضحى 93:8

وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ﴿٨﴾

او بې وزله يې وموندلې؛ نو شتمن يې کړې.

الضحى 93:9

فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ﴿٩﴾

نو هر چې یتیم دی غصه پرې مه کوه.

الضحى 93:10

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ﴿١٠﴾

او مه سوالګر رټه.

الضحى 93:11

وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ﴿١١﴾

او د خپل پالونکي د لورېينې ښکارندويي دې کوه.

الهمزة 104:1

وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ ﴿١﴾

تباهي ده هر پېغور ورکوونکي او پسې شا بد ويونکي لره.

الكوثر 108:1

إِنَّآ أَعۡطَيۡنَٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ ﴿١﴾

بېشکه موږ تاته ډېر خير درکړی.

الكوثر 108:2

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنۡحَرۡ ﴿٢﴾

نو د خپل (هماغه) پالونکي لپاره لمونځ او قرباني وکړه.

الكوثر 108:3

إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلۡأَبۡتَرُ ﴿٣﴾

بېشکه ستا دښمن بې څټې دی.

النصر 110:1

إِذَا جَآءَ نَصۡرُ ٱللَّهِ وَٱلۡفَتۡحُ ﴿١﴾

کله چې د الله مرسته او بريا راشي.

النصر 110:2

وَرَأَيۡتَ ٱلنَّاسَ يَدۡخُلُونَ فِي دِينِ ٱللَّهِ أَفۡوَاجٗا ﴿٢﴾

او خلک ووينې چې د الله په دين کې ډلې ډلې داخليږي

النصر 110:3

فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابَۢا ﴿٣﴾

نو بيا د خپل پالونکي له ستاينې سره د هغه پاکي بيانوه او بخښنه ترې غواړه، بېشکه هغه ډېر بخښونکی دی.

المسد 111:1

تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ﴿١﴾

د ابولهب دواړه لاسونه مات او هغه په خپله تباه شو.

المسد 111:2

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿٢﴾

نه يې مال څه (عذاب) ترې ايسارکړ او نه يې ګټې.

المسد 111:3

سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ﴿٣﴾

ډېر ژر به د لمبووالا اور ته ور ننوځي.

المسد 111:4

وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ﴿٤﴾

او مېرمن يې هم چې د خسو خشاکو وړونکې وه.

المسد 111:5

فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ﴿٥﴾

چې د خرماوو د پاڼو رسۍ به يې پر غاړه وي.

الإخلاص 112:1

قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿١﴾

ووايه هغه الله يو دی.

الإخلاص 112:3

لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ ﴿٣﴾

نه يې څوک زيږولي اونه په خپله زېږېدلی.

الإخلاص 112:4

وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ ﴿٤﴾

او نه هيڅوک هغه لره سيال شته.

الفلق 113:1

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿١﴾

ووايه د سباوون پر رب پناه غواړم.

الفلق 113:2

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾

د هغه څه له شره چې پيداکړي يې دي.

الفلق 113:3

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾

او د تروږمۍ له شره چې کله را خپره شي.

الفلق 113:4

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ﴿٤﴾

او په غوټو کې د پو کوونکو له شره.

الفلق 113:5

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾

او د کينه کښ له شره کله چې هغه کينه کوي.

الناس 114:1

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾

ووايه د (ټولو) خلکو پر پالونکي پناه غواړم.

الناس 114:2

مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾

چې د خلکو پاچا دی.

الناس 114:3

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾

په حقه د عبادت لایق دی.

الناس 114:4

مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿٤﴾

د بيا بيا تلونکي راتلونکي وسوسه اچوونکي له شره.

الناس 114:5

ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾

هغه چې د خلکو په زړونو کې وسوسې اچوي.

الناس 114:6

مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾

هم له پېريانو او هم له انسانانو.

موضوعات