quranm◉

Мавзӯъҳо · tg (Саҳифа 6)

288 Оят · Мавзӯъҳо · tg

Ad-Duhaa 93:1

وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾

Аллоҳ савганд ёд мекунад: Савганд ба вақти чошт.

Ad-Duhaa 93:2

وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾

Ва савганд, ба шаб, чун бипӯшад бо торикии худ атрофро,

Ad-Duhaa 93:3

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾

Эй Муҳаммад, ки Парвардигорат туро тарк накардааст ба сабаби таъхири ваҳй ва бад ҳам надидааст.

Ad-Duhaa 93:4

وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ﴿٤﴾

Албатта охират барои ту беҳтар аз дунёст.

Ad-Duhaa 93:5

وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ﴿٥﴾

Ба зудӣ Парвардигорат туро эй Муҳаммад аз неъматҳои гуногун ато хоҳад дод, то хушнуд шавӣ.

Ad-Duhaa 93:6

أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ﴿٦﴾

Оё туро қабл аз ин ятим наёфт ва ҷоят дод?

Ad-Duhaa 93:7

وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾

Ва туро роҳгумкарда ёфт, ки намедонистӣ чӣ аст китоб ва чӣ аст имон, пас таълим дод туро он чиро, ки намедонистӣ ва ба некӯтарин амалҳо ҳидоятат кард?

Ad-Duhaa 93:8

وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ﴿٨﴾

Ва туро фақир ва бечиз ёфт ва ба қаноъат ва сабр сарватманд ва дороят гардонд?

Ad-Duhaa 93:9

فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ﴿٩﴾

Пас ятимро маёзор

Ad-Duhaa 93:10

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ﴿١٠﴾

ва гадоро марон, балки таъом деҳ ва ҳоҷаташро баробар гардон

Ad-Duhaa 93:11

وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ﴿١١﴾

ва аз неъмати Парвардигорат, ки ба ту арзонӣ кардааст, сухан бигӯй.

Al-Humazah 104:1

وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ ﴿١﴾

Вой (ҳалок бод), бар ҳоли ҳар айбҷӯи таъназан,

Al-Kawthar 108:1

إِنَّآ أَعۡطَيۡنَٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ ﴿١﴾

Ба ростӣ Мо Кавсарро ба ту ато кардем.

Al-Kawthar 108:2

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنۡحَرۡ ﴿٢﴾

Пас ба ихлос барои Парвардигорат намоз бихон ва ба номи У қурбонӣ кун,

Al-Kawthar 108:3

إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلۡأَبۡتَرُ ﴿٣﴾

Бегумон бадхоҳи ту ва бадхоҳи он чи ки ту аз ҳидоят ва нур овардаӣ, худ абтар аст.

An-Nasr 110:1

إِذَا جَآءَ نَصۡرُ ٱللَّهِ وَٱلۡفَتۡحُ ﴿١﴾

Чун ёрии Аллоҳу пирӯзӣ бар кофирони Қурайш ояд

An-Nasr 110:2

وَرَأَيۡتَ ٱلنَّاسَ يَدۡخُلُونَ فِي دِينِ ٱللَّهِ أَفۡوَاجٗا ﴿٢﴾

ва мардумро бубинӣ, ки гурӯҳ-гурӯҳ ба дини Аллоҳ медароянд,

An-Nasr 110:3

فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابَۢا ﴿٣﴾

Вақте ки чунин шуд, пас Парвардигори худро сипос гӯй ва аз Ӯ бахшоиш бихоҳ, ки Ӯ тавбапазир аст!

Al-Masad 111:1

تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ﴿١﴾

Ҳалок бод дастони Абулаҳаб ки ӯ Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва салламро азият медод ва ҳалок шуд худи ӯ.

Al-Masad 111:2

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿٢﴾

Моли ӯ ва он чи ба даст оварда буд, ба ҳолаш фоида намекунад.

Al-Masad 111:3

سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ﴿٣﴾

Ба зудӣ ба оташе шӯълаваре медарояд.

Al-Masad 111:4

وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ﴿٤﴾

ва зани ӯ, низ ба дӯзах медарояд, ки ҳезумкаш аст, дар роҳи Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам онро матраҳ мекард, то азият кашад.

Al-Masad 111:5

فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ﴿٥﴾

Ва бар гардан ресмоне аз лифи (пӯсти) хурмо дорад. Бо он ресмон дар дузах бардошта мешавад, баъд аз он ба поёнтарини дӯзах партофта мешавад.

Al-Ikhlas 112:1

قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿١﴾

Бигӯ эй Расул: «Ӯст Аллоҳи якто, дар улуҳият, рубубият ва асмо ва сифот ва касе Ӯро шарик шуда наметавонад.

Al-Ikhlas 112:2

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ﴿٢﴾

Аллоҳе, ки бениёз, сарвар, воло ва бароварандаи умедҳо аст,

Al-Ikhlas 112:3

لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ ﴿٣﴾

на зоида аст ва на зоида шудааст

Al-Ikhlas 112:4

وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ ﴿٤﴾

ва на ҳеҷ кас ҳамтои Ӯст!» дар халқ ва афъол ва номҳо ва сифатҳояш.

Al-Falaq 113:1

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ﴿١﴾

Бигӯ эй Расул: «Ба Парвардигори субҳгоҳ паноҳ мебарам,

Al-Falaq 113:2

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾

аз шарри он чӣ биёфаридааст

Al-Falaq 113:3

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾

ва аз шарри шаб, чун дарояд ва торик шавад

Al-Falaq 113:4

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ﴿٤﴾

ва аз шарри ҷодугарзанҳое, ки дар гиреҳҳо афсун медаманд

Al-Falaq 113:5

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾

ва аз шарри ҳасуд, ки мардумонро бадбинандааст ва бар неъматҳое, ки ба бандааш додааст чун ҳасад мекунад, то ки аз байн раванд ва ба азият гирифтор шаванд».

An-Nas 114:1

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾

Бигӯ эй Расул: «Ба Парвардигори мардум паноҳ мебарам, ки Ӯ қодир аст дар гардонидани васвасаҳои бад.

An-Nas 114:2

مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾

Подшоҳи мардум, ки дар тамоми ҳолатҳояшон ба онҳо эҳтиёҷ надорад.

An-Nas 114:3

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾

Аллоҳи мардум, ба ғайр аз ӯ ҳеҷ кас маъбуд шуда наметавонад.

An-Nas 114:4

مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ﴿٤﴾

Аз бадии васвасагари пинҳоншаванда, ҳангоме ки Аллоҳ ба ёд оварда шавад,

An-Nas 114:5

ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾

он кӣ дар дилҳои мардум васваса мекунад ва шакку шубҳаҳо меандозад,

An-Nas 114:6

مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾

хоҳ аз ҷинҳо бошад ё аз одамон!»

Мавзӯъҳо